Αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιβεβαίωση του ότι οι δύο ομάδες ως σύνολα έχουν διαφορά… φάσης. Με τον Παναθηναϊκό να προηγείται ξεκάθαρα στο συγκεκριμένο τομέα και αυτό να μην εκπλήσσει κανέναν. Και εν τέλει, να νικάει το ματς χωρίς να απειληθεί ουσιαστικά και να αγχωθεί, αφού τα ξεσπάσματα του Ολυμπιακού δεν είχαν διάρκεια.

Ο Παναθηναϊκός έβρισκε πιο εύκολα τις λύσεις στα προβλήματα που του έβαζε ο αντίπαλος, είχε πιο εύκολες τις συνεργασίες και τους αυτοματισμούς, έχασε για πολύ μικρότερα διαστήματα τον προσανατολισμό του. Για μια ομάδα με παρελθόν σε φιλοσοφία και πρόσωπα, πολλά πράγματα είναι πιο εύκολα σε σχέση με αυτήν που είναι στην αφετηρία.

Ο Ολυμπιακός το πάλεψε το παιχνίδι, ήταν «θρασύς», αλλά ήταν εμφανή τα σημάδια της ομάδας που τώρα δουλεύεται και έχει πολύ δρόμο ακόμα για να πετύχει τα βασικά. Δηλαδή να αποκτήσει τη συνεννόηση μεταξύ των παικτών του, τους αυτοματισμούς που είναι δεδομένοι για τον αντίπαλο. Και έτσι να αυξήσει την διάρκειά του και να μη… χύνει την καρδάρα όταν καταφέρνει να την γεμίσει.

Ετσι που εξελίχθηκε το χθεσινό παιχνίδι, κανείς δεν πρέπει να έφυγε απογοητευμένος από το γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός πήρε το ντέρμπι, έκανε την δουλειά, έμεινε αήττητος. Ο Ολυμπιακός πρέπει να πήρε κουράγιο, να είδε ότι συνεχίζοντας τη δουλειά –και πιθανότατα αποκτώντας και κάποια ενίσχυση– μπορεί να πετύχει πράγματα μέσα στην χρονιά.

Πηγή: ΕΞΕΔΡΑ

Α1 Παναθηναϊκός Ολυμπιακός