Οι 2 λόγοι του διπλού: Οι... άμαθοι Παναθηναϊκοί και ο έυκολος Ολυμπιακός!

Τελικά το ποδόσφαιρο είναι τόσο απλό και τόσο δίκαιο αλλά ταυτόχρονα και... εκδικητικό, που και απαντήσεις δίνει από μόνο του και... στέλνει αδιάβαστους όσους το περιφρονούν σαν λογική και τους κάνει να χάνουν τα αυγά και τα καλάθια.

Ο Παναθηναϊκός πήρε λοιπόν μια δικαιότατη νίκη στο Καραϊσκάκη και μάλιστα -ω του θαύματος- με κανένα από τους παίκτες του να μην έχει υστερήσει, για να μην πω ότι όλοι ήταν... υπέροχοι.
Μιλάμε για τους ίδιους παίκτες που πριν τρεις μέρες τους περίμεναν... καρτέρι στο Κορωπί για να τους... μάθουν τα γράμματα.
Για τους παικτες που μέχρι τώρα η παρουσία τους ήταν η... απλοϊκή εξήγηση και το... άλλοθι ταυτόχρονα για την αγωνιστική και όχι μόνο κατρακύλα του Παναθηναϊκού.
Για τους παίκτες που μέχρι χθες η μοναδική λύση να ξεφύγει από την κατάντια ο Παναθηναϊκός ήταν να... τους διώξει όλους και να φέρει μεταγραφάρες στην θέση τους.

Και μαζί μ' αυτούς από χθες ο Μπενίτεθ... δεν κάνει πια... πειράματα αλλά αντίθετα έδεσε κόμπο και τον Μεντιλίμπαρ με την... τακτική που επέλεξε στο Καραϊσκάκη.

Καταλαβαίνει και ο πιο άσχετος από ποδόσφαιρο, αλλά και ο πιο αφελής.... Παναθηναϊκά, ότι όλα αυτά έχουν τόσο βάση ποδοσφαιρικά, όση είχαν και τα προηγούμενα που είχαν ακολουθήσει είτε την τεσσάρα από την ΑΕΚ είτε την ήττα από τον ΠΑΟΚ για το κύπελλο στην Λεωφόρο πριν λίγες μέρες.

Και ξέρετε και εσείς όπως όλοι μας, πως με την ίδια ευκολία και αντιποδσφαιρική λογική που εμφανίστηκαν διθυραμβικά από χθες, με την ίδια ευκολία και αμπαλοσύνη θα εξαφανιστούν ως δια μαγείας και θα επιστρέψουμε στα... προηγούμενα αν με τον ΠΑΟΚ στην ρεβάνς στην Τούμπα τα πράγματα δεν εξελιχθούν ευνοϊκά.
Και προφανώς καταλαβαίνουν όλοι επίσης, πως "έτσι", δηλαδή από την μια άκρη στην άλλη να πηγαίνει συνέχεια το εκκρεμές ανάλογα με το αποτέλεσμα, δουλειά δεν γίνεται.

Ή μάλλον γίνεται δουλειά, αλλά είναι της "μιας μέρας" ή του "ενός αποτελέσματος", χωρίς λογική και προοπτική για το άμεσο και μακροπρόθεσμο μέλλον.

Εν πάσει περιπτώσει, επειδή απ' αυτά δεν θα γλιτώσουμε έτσι κι αλλιώς, ας πούμε και δυο τρία πράγματα για την μεγάλη πραγματικά από πολλές απόψεις νίκη του Παναθηναϊκού στο Καραϊσκάκη.

Οι δύο λόγοι της σπουδαίας νίκης του Παναθηναϊκού

Ο Μπενίτεθ και πάλι προφανώς έκανε «πειράματα» με την συγκρότηση της ενδεκάδας και πάλι παρουσίασε μια σύνθεση με αποδυναμωμένο ουσιαστικά κέντρο καθώς δύο μόνο παικτες του Σιώπης και Κουντούρης είχαν συγκεκριμένο ρόλο στον χώρο αυτό, αλλά αυτή την φορά συνέβησαν δύο πράγματα.

Πρώτον ότι οι επιλογές του στη μεσαία γραμμή αλλά και μεσοεπιθετικά ειχαν μια φρεσκάδα και κυρίως οι παίκτες που την απαρτίζουν δεν κουβαλούσαν σαν ψυχολογία και νοοτροπία τα κουσούρια της ομαδας καθώς όλοι τους είναι νέοι και... αβγαλτοι στην "Παναθηναϊκή πραγματικοτητα" κι αυτό τους επέτρεψε να κινηθούν πιο ποδοσφαιρικά και πιο απελευθερωμένα στις ενέργειές τους.

Και δεύτερον το ότι είχε απέναντί του μια ομάδα "γερασμένη τακτικά" από ποδοσφαιρική πλευρά, που προσπαθούσε και χθες να κάνει το ίδιο που κάνει εδώ και πολύ καιρό σαν τακτική και τρόπο παιχνιδιού και που και εύκολο πλέον να διαβαστεί από οποιονδήποτε αντίπαλο προπονητή είναι και εύκολο να αντιμετωπιστεί επίσης και τελικά αναποτελεσματική είναι επί της ουσίας.

Μαζί με αυτά στους παίκτες του Παναθηναϊκού, αυτή την φορά ο "φόβος" για το αύριο ή ακόμα και το "σήμερα" του χθεσινού αγώνα ή αν προτιμάτε το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και ποδοσφαιρικης επιβίωσής τους είτε ατομικά είτε σαν ομάδα, βρηκε με σωστό τρόπο στον αγωνιστικό χώρο και τους έκανε μαχητικους, συγκεντρωμένους και αποφασισμένους σε κάθε ενέργειά τους.

Αυτά ήταν που ξεχωριστά το καθένα αλλά όλα μαζί σε συνδυασμό, έφεραν την μεγάλη νίκη επί του αιωνίου αντιπάλου, έφεραν μια σπουδαία, δίκαια και υπερπολύτιμη νίκη για τον Παναθηναϊκό.

Από κει και πέρα φυσικά, το πρόβλημα παραμένει ίδιο και απαράλλαχτο.
Και είναι η διαχείριση αυτής εμφάνισης και νίκης, το τι θα καταλάβει και ο Παναθηναϊκός και οι παίκτες του και ο προπονητής του και συνολικά ο οργανισμός απ' αυτό το παιχνίδι και πως θα προσαρμόσουν την συνέχεια της προσπάθειάς τους και σε τι από δω και πέρα.