Ολυμπιακός: Ένα τακουνάκι, μια (μη) κίτρινη και ένα τρακάρισμα όλο το ματς

Κρίμα; Ναι. Άδικο; Και η Λεβερκούζεν μπορούσε να ισχυριστεί ότι στο μεταξύ τους προηγούμενο ματς για τη League Phase ήταν εκείνη που είχε τις πολλές και σημαντικές ευκαιρίες και έχασε μ' ένα καθαρό 2-0 από τον Ολυμπιακό από μια στημένη μπάλα και μια υποδειγματική αντεπίθεση. Το χθεσινό Ολυμπιακός-Λεβερκούζεν 0-2 για τα πλέι οφ του Champions League ήταν ένα πικρό ματς για τους Πειραιώτες.

Ένα ματς στο οποίο καταλάβαινες από την αρχή δύο πράγματα. 1) Θα πάνε όλα στραβά. 2) Η Μπάγερ όντως ήταν πολύ υποψιασμένη και δεν επρόκειτο να την πατήσει ξανά τόσο εύκολα. Το σοκαριστικό τρακάρισμα μεταξύ Ρέτσου και Πιρόλα (που εν τέλει κόστισε την παρουσία του Ιταλού στο β' ημίχρονο και είδαμε τι συνέβη) αλλά και ο τρόπος - λόγος που ακυρώθηκε το γκολ του Ελ Καμπί επιβεβαίωσαν το 1ο. Ο τρόπος που παρατάχθηκε και το στυλ παιχνιδιού της γερμανικής ομάδας επιβεβαίωσε το δεύτερο.

Η Μπάγερ δεν βγήκε ανεξέλεγκτα στην επίθεση στο ματς. Φύλαξε με μεγαλύτερη επιμέλεια τα νώτα της. Στο ημίχρονο οι τελικές ήταν 4-4 και οι επιθέσεις 12-14. Τα κόρνερ 1-1, η κατοχή μπάλας 53-47%. Τα χιλιόμετρα που έτρεξαν στα πρώτα 45 λεπτά 61.7 και 60.4 αντίστοιχα. Σχεδόν τέλεια ισορροπία. Ναι, είχε πιο καλές - σημαντικές ευκαιρίες η γερμανική ομάδα με αποκορύφωμα το τετ-α-τετ που «έβγαλε» με το χέρι ο Τζολάκης και η μπάλα κατέληξε στο οριζόντιο δοκάρι και κόρνερ. Όμως την εικόνα του πρώτου ματς δεν την είχαμε.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν απώλεσε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού που είχε στην προηγούμενη μεταξύ τους αναμέτρηση. Το δήλωσε και ο προπονητής της Λεβερκούζεν, το παραδέχθηκε και ο Μεντιλίμπαρ παραμονή του ματς. Τώρα γνωρίζονταν οι δύο ομάδες καλύτερα, με ό,τι κακό (για τον Ολυμπιακό) αυτό συνεπάγονταν. Ακόμα και οι 3 αλλαγές (είχε αναγκαστικές απουσίες τότε) του κόουτς της Μπάγερ στην 11άδα σε σχέση με το πρώτο ματς, ήταν αλλαγές που της πρόσθεσαν εμπειρία. Στο προ μηνός ματς ο ηλικιακός μέσος όρος της 11άδας του Ολυμπιακού ήταν μεγαλύτερος σε σχέση με τους Γερμανούς. Χθες οι φιλοξενούμενοι είχαν μέσο όρο 28.1 και οι γηπεδούχοι 27 και κάτι. Τη διαφορά εν τέλει την έκανε μία από τις αλλαγές της Μπάγερ, ο φορ Σικ που έβαλε και τα δύο γκολ. Ο Τσέχος είναι 30 ετών, στο προηγούμενο ματς φορ ήταν ο Κοφάνε που είναι 19 ετών. Σικ στην επίθεση, Ταπσόντα στην άμυνα και Παλάσιος στη μεσαία γραμμή ήταν τα 3 νέα - διαφορετικά πρόσωπα της Μπάγερ στην 11άδα σε σχέση με το πρώτο ματς. Και όλα έπαιξαν κομβικό ρόλο για να έρθει η νίκη των φιλοξενούμενων.

Στον αντίποδα ο Ολυμπιακός πέρα από το ντεφορμάρισμα και το σωματικό και πνευματικό «άδειασμα» του Ελ Καμπί, είδε για πρώτη φορά φέτος να μην βγαίνει τίποτα στον σπουδαίο Ταρέμι. Κι επειδή διάβασα - άκουσα κάτι απίθανα - ιερόσυλα χθες βράδυ για τον Ιρανό, έλεος! Φτάσαμε μέσα προς τέλος Φλεβάρη για να υπάρξει ΕΝΑ ματς στο οποίο δεν του βγήκε τίποτα. Και να μην ξεχνάμε ότι ο Ολυμπιακός έφτασε να παίζει στα πλέι οφ ΚΑΙ λόγω του Ταρέμι. Ο Μεχντί «σφράγισε» - έκρινε τις τρεις σερί νίκες με Καϊράτ, Μπάγερ και Άγιαξ με ασίστ, γκολ και σπουδαίες εμφανίσεις του. Απλά όλοι κρίνουν με βάση,  μόνο, το αποτέλεσμα.

Εξαιτίας του χαϊδέματος της μπάλας στην πλάτη του Ταρέμι (έσκυψε να αποφύγει τη μπάλα, τι να έκανε, να διακτινίζονταν;) ακυρώθηκε η κεφαλιά του Ελ Καμπί για το 1-0. Και από ένα δικό του τακουνάκι που δεν έπιασε βγήκε η αντεπίθεση που έφερε το 0-1 για τη Μπάγερ. Και γι' αυτό πολύς κόσμος τον «κρεμάει» στα μανταλάκια. Ήμαρτον. Από ένα δικό του τακουνάκι, που έπιασε και σμπαράλιασε την άμυνα του Παναθηναϊκού προ ολίγων ημερών, ο Ζέλσον είχε την ευκαιρία να ισοφαρίσει αλλά «κατάφερε» να στείλει τη μπάλα πάνω από το οριζόντιο δοκάρι από το ένα μέτρο! Στη φάση του 0-1 παρεμπιπτόντως, δεν έπιασε το τακουνάκι του Ταρέμι αλλά μετά απ' αυτό (που έγινε λίγο εκτός της περιοχής της Μπάγερ, έτσι, όχι έξω από την περιοχή του Τζολάκη) υπάρχει μια σειρά λαθών.

Η κακή τύχη στη φάση είναι ότι με το που γίνεται το κόψιμο στο τακουνάκι η πάσα πάει στον Πόκου τον οποίο κυνηγάει ο Έσε. Όμως ο Αργεντινός όχι απλά δεν τον φτάνει στο τρέξιμο για να του κάνει φάουλ στο κέντρο ή λίγο κάτω απ' αυτό για να τον γκρεμίσει και να «σβήσει» τη φάση αλλά δείχνει να παρακολουθεί... διακριτικά. Πιθανότατα, στο μυαλό του δεν μπορώ να μπω για να ξέρω με σιγουριά, αυτό έγινε επειδή φυσικά γνώριζε - θυμόταν ότι αν δεχόταν κίτρινη θα έχανε τη ρεβάνς. Και φυσικά επειδή ο Πόκου και ο φορ Σικ καταφέρνουν να συνεργαστούν με μία πάσα και ένα τελείωμα ανάμεσα σε 5+1 (!) παίκτες του Ολυμπιακού (Ρέτσος, Μπιανκόν, Έσε, Μουζακίτης, Ορτέγκα και Ταρέμι) που γυρίζουν για την άμυνα. Τεράστια στη φάση είναι η ευθύνη του Μπιανκόν. Έναν παίκτη πρέπει να προσέξει, αυτόν που είναι κοντά του, στην πλάτη του. Και «καταφέρνει» να τον χάσει. Να στρίψει όταν πια η μπάλα έχει φτάσει στον Τσέχο και τον προσπερνάει. Μια αμυντική δουλειά είχε να κάνει στη φάση και δεν την έκανε.

Η μεταγραφική αστοχία του Ιανουαρίου

Στο πρόσωπο του Μπιανκόν που διαρκώς κάνει γκάφες ή ανεπαρκείς άμυνες επιβεβαιώνεται νομίζω και μια μεταγραφική αστοχία του Ιανουαρίου (που άρχισε το καλοκαίρι). Συμπαθής είναι ο Γάλλος και όντως μπορεί με τις πάσες του να κάνει παιχνίδι από πίσω αλλά η βασική του δουλειά είναι η άμυνα. Και σε υψηλό επίπεδο δεν μπορεί να ανταποκριθεί επιβεβαιωμένα πια. Το τελευταίο που θες από έναν στόπερ σου είναι αστάθεια. Λάθη κάνουν όλοι αλλά με τη συχνότητα του Μπιανκόν, όχι. Αν υποθέσουμε ότι μένει ο Πιρόλα το καλοκαίρι (και προφανώς ο Ρέτσος) θα χρειαστούν άλλοι δύο ανάλογοι στόπερ, όχι ο Μπιανκόν και ο Μάντσα (που είναι πλέον στη Ρίο Άβε). Και στο 0-2 πάλι εμπλέκεται ο Μπιανκόν αλλά και ο Έσε. Στο κόρνερ που εκτελείται από αριστερά ο Σικ πηδάει και παίρνει την κεφαλιά για ένα ακόμα εύκολο γκολ ανάμεσα από τον Γάλλο και τον Αργεντινό.

Κι επειδή για τους περισσότερους βρέθηκαν οι ένοχοι στο τακουνάκι που δεν έπιασε στο 0-1 και τον Μπιανκόν, εγώ πρέπει να πω ότι κατώτερος της περίστασης ήταν ξανά ο Ποντένσε που δεν έκανε τίποτα ανάλογο της κλάσης του. Ακόμα και στο πιο ισορροπημένο (και με το ματς στο 0-0) α' ημίχρονο δεν μπόρεσε να κάνει τη διαφορά και φυσικά δεν έδινε βοήθειες πίσω αφού προσπαθούσε να κρατήσει δυνάμεις. Και εννοείται πως η κεφαλιά γκολ που ακυρώθηκε του Ελ Καμπί δεν «σκέπασε» ότι ήταν ξανά σκιά του εαυτού του. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο θετικό που μπορείς να θυμηθείς. Ούτε τα τρεξίματα που ξέρουμε ότι έχει, είχε ούτε την πίεση που μπορεί έκανε. Ο Ταρέμι που φορτώθηκε την «αμαρτία» του 0-1, χαρακτηρίστηκε από (προφανώς) αδαείς παλαίμαχος με βάση την εικόνα. Ξέρετε ποιοι παίκτες του Ολυμπιακού έτρεξαν περισσότερο στο α' ημίχρονο;

Πρώτος με 6,09χλμ. ήταν ο 19χρονος Μουζακίτης και δεύτερος με 6χλμ. ο 33,5χρονος Ταρέμι. Όχι ο Ελ Καμπί που δεν ήταν μέσα στους πρώτους 5 παίκτες των ερυθρόλευκων σε τρέξιμο. Και στο φινάλε του ματς ο Μαροκινός ήταν 5ος (αφού έγιναν πολλές αλλαγές) με 10,24χλμ. Για να καταλάβετε, είθισται οι στόπερ να μην καταγράφουν πολλά χιλιόμετρα στα ματς. Δεύτερος λοιπόν από πλευράς Ολυμπιακού συνολικά στο ματς ήταν ο συγκλονιστικός ξανά Ρέτσος (!) με 11,58χλμ. πίσω μόνο από τον Μουζακίτη (έτρεξε μεν, μέτριος ξανά δε) με 12,1. Αυτά προς αποκατάσταση της πραγματικότητας. Πλέον ό,τι έγινε, έγινε. Από την κλήρωση νομίζω υπήρχε ένα μούδιασμα επειδή η κληρωτίδα ξαναέφερε τη Λεβερκούζεν απέναντι στον Ολυμπιακό, δίχως να μπορεί να προβλεφθεί με σιγουριά τι θα είχε γίνει αν ήταν διαφορετικός ο αντίπαλος. Ο Ολυμπιακός πρέπει πια να πάει στη Γερμανία για να διεκδικήσει ό,τι μπορεί. Ακόμα και μια νίκη ή μια ισοπαλία, έστω δίχως πρόκριση, θα ήταν σημαντικό κέρδος. Και φυσικά να ελπίζει ο Μεντιλίμπαρ πως σύντομα τα «βαριά χαρτιά» του (όπως ο Ελ Καμπί, ο Ποντένσε και φυσικά ο Τσικίνιο που μπήκε ξανά αλλαγή και ήταν λες και δεν μπήκε) θα επιστρέψουν στις εργοαστασιακές τους ρυθμίσεις. Πρώτα όμως, Παναιτωλικός.

ΥΓ1: Ήταν σαφής η οδηγία του Μεντιλίμπαρ να πάρει πράγματα - ενέργειες πάνω του ο Ποντένσε. Και φάνηκε και από το πόσο επίμονα, από την αρχή του ματς, τον τροφοδοτούσε με μακρινές μπαλιές ο Τζολάκης. Πριν καν συμπληρωθούν 4 λεπτά αγώνα ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού είχε «σημαδέψει» με τρεις μπαλιές του τον Πορτογάλο εξτρέμ.

ΥΓ2: Στη φάση του 0-1 ο Ταρέμι κάνει τακουνάκι ελπίζοντας να περάσει η μπάλα και να βρει τον Ρόντινεϊ που είχε χωθεί κάθετα στην περιοχή για να βρεθεί απέναντι στον τερματοφύλακα. Στη φάση ο Ζέλσον είναι έξω δεξιά. Όταν χάνεται η μπάλα και αρχίζει η αντεπίθεση ο Πορτογάλος εξτρέμ όχι μόνο δεν κάνει προσπάθεια να γυρίσει αλλά με το που βλέπει απώλεια κατοχής βάζει τα χέρια στα γόνατα και σκύβει δείχνοντας κουρασμένος. Και είμαστε στο 60'... Σε σχέση με Ποντένσε βέβαια ο Ζέλσον ήταν σούπερ. Διαρκής κίνδυνος και δημιουργός καταστάσεων.

ΥΓ3: Η φάση του 18', που είναι σημαντική ευκαιρία την οποία ίσως κάποιοι να μην το έχουν αντιληφθεί, μαρτυρά και το πόσο παραμένει ντεφορμέ ο Ελ Καμπί. Λόγω της πίεσης γίνεται λάθος γύρισμα στη μικρή περιοχή της Μπάγερ όπου ο Αγιούμπ παίρνει τη μπάλα και έως ότου αποφασίσει τι θα κάνει (εν τέλει στρίβει γύρω από τον άξονά του για να φέρει τη μπάλα στο αριστερό αφού είναι με πλάτη στο τέρμα) έρχεται η άμυνα πάνω του και το σουτ μπλοκάρεται.

ΥΓ4: Ο Σιπιόνι καταφέρνει να βρίσκεται σε καίριες θέσεις και για να απειλήσει τον αντίπαλο αλλά πρέπει να βελτιώσει τα σουτ του. Στο 88' μπορούσε να μειώσει και να μιλάμε διαφορετικά.

ΥΓ5: Στο 47' ο Ζέλσον έχει πάρει τη μπάλα κάτω από το κέντρο και αφού κάνει ένα απίθανο σλάλομ επιχειρεί να κρεμάσει με λόμπα τον τερματοφύλακα της Μπάγερ. Ήταν ωραίο να το βλέπεις αλλά το χρήσιμο και το λογικό ήταν να πασάρει, είχε επιλογές δίπλα του.

ΥΓ6: Το πόσο διαφορετική και συγκρατημένη ήταν η Μπάγερ χθες φάνηκε και από το ότι επέλεξε στα τελευταία 25 λεπτά του ματς να μην προσπαθήσει ουσιαστικά καν να επιτεθεί. Είχε 8 τελικές στο 71', με τόσες τελείωσε το ματς.

ΥΓ7: Συνολικά 13 τελικές έκανε ο Ολυμπιακός, η μία ήταν τον στόχο. Συνολικά 8 τελικές έκανε η Μπάγερ, οι 5 ήταν στον στόχο.

ΥΓ8: Το πόσο μικρή συμμετοχή είχε ο Ποντένσε στο ματς φανερώνουν οι πάσες του. Πάσαρε πετυχημένα 11 φορές στα 74 λεπτά που έπαιξε. Πάσαρε στον Ορτέγκα (3), στον Έσε (1), στον Ρέτσο (1), στον Μουζακίτη (2), στον Ταρέμι (3) και στον Μπιανκόν (1). Καμία στον φουνταριστό (Ελ Καμπί).                                                                                                                                  
ΥΓ9: Θες δεν θες αναρωτιέσαι αν θα είχε δεχθεί το 0-1 ο Ολυμπιακός αν στη θέση του Μπιανκόν ήταν κανονικά ο Πιρόλα. Σιγά μην το είχε δεχθεί λέω εγώ.

ΥΓ10: Τελικά η Μπόντο δεν είναι και τόσο ομαδούλα, έτσι;