Το πείραμα της... απελπισίας στον Παναθηναϊκό και τα «κουρασμένα παλικάρια»

Άντε πάλι πάμε... απ' την αρχή.
Τελικά έχει παίκτες ο Παναθηναϊκός για να παίξει... με πάσες ή... με άμεσο ποδόσφαιρο ή δεν έχει όπως δήλωσε πρόσφατα ο Μπενίτεθ;
Τελικά ο Μπενίτεθ...  προλαβαίνει να περάσει τα στοιχεία...  που θέλει στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού ή... είναι νωρίς και ΜΌΝΟ όταν κάνει και τις μεταγραφές του καλοκαιριού θα μπορεί να δείξει την δουλειά του;
Τελικά έχει νόημα να συνεχίσει να κάνει  πειράματα με διαφορετικές ενδεκάδες και τακτικές σε κάθε παιχνίδι ή πρέπει να καθιερώσει μια συγκεκριμένη τακτική και ένα βασικό κορμό παικτών εκτός από τον... Μπακασέτα, τον Λαφόντ, τον Κυριακόπουλο και τον Ίνγκανσον;

Καταλαβαίνετε ότι ακόμα και μετά απ' αυτό το καλό σε γενικές γραμμές παιχνίδι με την Πλζεν ανεξαρτήτως του τελικού "πικρού" φινάλε και αποτελέσματος, τα ερωτηματικά, τα... ακαταλαβίστικα και γενικότερα το "μια στο καρφί και στο πέταλο" εξακολουθούν να υπάρχουν για τον Παναθηναϊκό.
Και μέσα σ' αυτό το κλίμα και αυτή την ατμόσφαιρα, είναι πολύ δύσκολο ακόμα και μετά από τέτοια παιχνίδια να προκύψει κάτι καλό για το παρόν και το μέλλον αυτής της ομάδας.

Το πείραμα Μπενίτεθ στον Παναθηναϊκό

Γιατί μεταξύ μας και το χθεσινό παιχνίδι ανεξάρτητα με το πως εξελίχθηκε και την απρόσμενα καλή εμφάνιση του Παναθηναϊκού στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, ήταν ένα πείραμα από τον Μπενίτεθ.

Και τι πείραμα μάλιστα.
Μιλάμε για... δοκιμή της... απελπισίας.
Γιατί ενδεκάδα χωρίς ΚΑΝΈΝΑ αμυντικό χαφ και χωρίς ΚΑΝΈΝΑ εξτρέμ, πολυ δύσκολα θα συναντήσει κάποιος σε οποιαδήποτε ομάδα του κόσμου, με οποιοδήποτε προπονητή και σε οποιαδήποτε επίσημη ή φιλική διοργανωση.
Καθώς έτσι ξεκίνησε το παιχνίδι ο Παναθηναϊκός.
Το ότι το παιχνίδι εξελίχθηκε όπως εξελίχθηκε και το ότι ουσιαστικά ο "παίκτης-σύστημα" Τετέϊ, το έφερε τούμπα με την συνολική του παρουσία και εκτέλεση στις τελικές του προσπάθειες, καθώς και με την παρουσία του Ταμπόρδα που κρατούσε μπάλα όσο μπορούσε περισσότερο και δεν άφηνε να φανεί το ΤΕΡΆΣΤΙΟ κενό στην ανασταλτική λειτουργία της μεσαίας γραμμής με τους Μπακασέτα και Ρενάτο δίπλα του, δεν αλλάζει τα δεδομένα.

Και δυστυχώς, ακόμα και αν θα μπορούσε κάποιος να στηριχτεί σ' αυτό και στο αποτέλεσμα που είχε δημιουργηθεί συν την εμφάνιση του Παναθηναϊκού μέσα στον αγωνιστικό χώρο που σου έδινε την εντύπωση πως πάει για τρίτο γκολ και "καβάτζωμα" της πρόκρισης, ήρθε αυτή η απίστευτη διαχείριση στο τελευταίο τρίτο του παιχνιδιού και τα τίναξε όλα στον αέρα.

Ακριβώς επειδή ο πάγκος δεν είχε συνειδητοποιησει μάλλον τι ήταν αυτό που παρά την ανισορροπία στην σύνθεση και την τακτική του Παναθηναϊκού, του είχε επιτρέψει να φέρει τουμπα και το παιχνίδι και το σκορ υπέρ του, του δώσαμε μία και... κατάλαβε.
Κι εκεί είδαμε τα απίθανα.

Εκτός του ότι μια ομάδα που με την ΑΕΛ στην Λεωφόρο την ξεκινάμε με καμιά δεκαριά στόπερ και καμιά εικοσαριά αμυντικά χαφ, σε ευρωπαϊκό παιχνίδι την ξεκινήσαμε χωρίς κανένα αμυντικό χαφ και κανένα εξτρέμ, πήγαμε την στιγμή που αναπάντεχα το παιχνίδι μας είχε γυρίσει υπερ μας, να το... επαναφερουμε στις εργοστασιακές του ρυθμίσεις.
Έξω ο φορ που κρατουσε μόνος του όλη την αντίπαλη άμυνα και μέσα μαζί με το... άλλο φορ που είναι εντελώς διαφορετικό στην τρόπο παιχνιδιού του και πάντως σίγουρα δεν απασχολεί με τον ίδιο τρόπο την αντίπαλη μεσοαμυντική διάταξη.
Μέσα ό,τι επιθετικό και μεσοεπιθετικό είχαμε σε μια διάταξη που κανείς δεν καταλάβαινε ποιος έπαιζε που, κάποια στιγμή φτάσαμε να παίζουμε και με... δύο αριστερά μπακ.

Αλλά πάντως με τίποτα να μην πειράξουμε την έμπνευση να μην παίζουμε με αμυντικό ή αμυντικά χαφ κρατώντας σταθερά στο κέντρο δυο "κουρασμένα παλικάρια" Μπακασέτα και Ρενάτο, εντυπωσιασμένοι προφανώς από την μέχρι τότε σεινσφορά τους ειδικά στο κράτημα της μπάλας και στην... ανασταλτική λειτουργία.

Αποτέλεσμα;
Ευτυχώς που το παιχνίδι είχε σχετικά λίγο χρόνο ακόμα και οι Τσέχοι που σιγά-σιγά κατάλαβαν ότι εδώ βρήκαμε ξαφνικά ένα... ξεφραγο αμπέλι δεν πρόλαβαν να το... τρυγησουν ολοκληρωτικά και απλά πρόλαβαν να ισοφαρίσουν.
Η πρόκριση φυσικά είναι ανοιχτή, αλλά βέβαια κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά με τι τρόπο θα την διεκδικήσει ο Παναθηναϊκός στην ρεβάνς και αν το χθεσινό πείραμα μιας ενδεκάδας χωρίς αμυντικα χαφ και εξτρεμ μας ενθουσίασε τόσο χθες που θα πάμε να το επαναλάβουμε και στην Τσεχία, αλλά είπαμε.
Η μπάλα είναι... πονηρή και ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει.

Συνήθως βέβαια τιμωρεί τον... παραλογισμό και την περιφρόνηση στους κανόνες και τις αρχές της, αλλά καμιά φορά άμα την... πιάσουμε στον ύπνο, δεν ξέρεις, μπορεί και να την ξεγελάσουμε και να πάρουμε αυτό που θέλουμε.

Θα δούμε...