Ολυμπιακός 2026/27: Η επιστήμη της πίεσης και το high signal των 30άρηδων

Πως πρέπει να είναι ο Ολυμπιακός της νέας περιόδου όπου, καλώς εχόντων των πραγμάτων (δηλαδή αν κατακτήσει το πρωτάθλημα), θα βρίσκεται ξανά στη League Phase του Champions League; Φαντάζομαι δεν βρίσκεται σφηνωμένη μόνο στο δικό μου μυαλό από τώρα αυτή η βασανιστική ερώτηση. Ναι, είναι κάπως πρόωρα να συζητιέται αυτό. Όμως υπάρχει πια ένα σαφές δείγμα γραφής. Και την ίδια στιγμή το κλαμπ επιβεβαιώνει ότι έχει ταυτόχρονα το νου και το βλέμμα του σε παρόν και μέλλον προβαίνοντας σε ανανεώσεις συμβολαίων ποδοσφαιριστών.

Έγραψα στο αμέσως προηγούμενο blog ότι ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί παίκτες με το IQ του Μεχντί Ταρέμι. Στα δικά μου μάτια αυτό είναι όσο πιο αναγκαίο και ξεκάθαρο γίνεται. Ο Ιρανός εκπέμπει high signal (δηλαδή η καθαρή ουσία που κρατάει κανείς αφαιρώντας κάθε τι περιττό, χαμηλής ποιοτικής στάθμης και παραπλανητικό) στα ματς, ακόμα και σε περιόδους που δεν είναι οι καλύτερές του όπως ισχύει τις τελευταίες 2-3 εβδομάδες.

Το παιχνίδι του Ταρέμι «στάζει» ουσία. Παίζει πρώτα με το μυαλό και ύστερα με το σώμα. Παράλληλα ο Ολυμπιακός χρειάζεται και παίκτες που νιώθουν την αίσθηση καθήκοντος και γνωρίζουν τόσο καλά τη θέση τους όσο ισχύει για τον Ντάνι Γκαρθία. Ο Ισπανός μπαίνει πάντα με τη λογική του στρατιώτη στα ματς που κουβαλάει μια ευθύνη και γι' αυτό αν χρειαστεί θα θυσιάσει ένα φάουλ για κάρτα. Ταυτόχρονα είναι και καθηγητής του πως παίζεται η θέση του.
Όλα αυτά τα σκεφτόμουν σε περίοδο που εμφανίστηκε ως έξτρα data - πληροφορία - δεδομένο κάτι σημαντικό. Σύμφωνα με την εβδομαδιαία Έκθεση του «CIES – Football Observatory», ο Ολυμπιακός είναι στον δείκτη πίεσης - pressure index στη 14η θέση παγκοσμίως. 

Είναι εξαιρετικά τιμητικό (και το μεγαλύτερο credit ανήκει στον μόνιμο γυμναστή της ομάδας επί σειρά πολλών ετών, Χρήστο Μουρίκη, ο οποίος διαρκώς εξελίσσεται και μαζί του εξελίσσεται και το πως προπονείται η ομάδα) αυτό καθώς μιλάμε για εκατοντάδες ομάδες από 56 πρωταθλήματα ανά τον πλανήτη! Στην αρχική μου σκέψη λοιπόν για το high signal που θα είναι απαραίτητο να έχουν οι παίκτες που απαρτίζουν το ρόστερ του Ολυμπιακού της ερχόμενης (2026/27) σεζόν, προφανώς μπαίνει και την ικανότητα, ή μάλλον την ανθεκτικότητα, να ασκούν high pressure στον αντίπαλο.
Ναι, ξέρω, έθεσα πολύ ψηλά τον πήχη. Ένας παίκτης που και εκπέμπει high signal και έχει τις αντοχές για high pressure στους αγώνες λογικά κοστίζει δεκάδες εκατομμύρια και προτιμάει να αγωνίζεται σε κορυφαίες ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης. Ναι, πιθανό είναι αυτό αλλά όχι απαραίτητο, δεδομένο. Μήπως ο Ελ Καμπί δεν είναι μια τέτοια περίπτωση; Ο Ολυμπιακός είδε το πολύτιμο «πετράδι» εκεί που οι άλλοι έβλεπαν μια μετριότητα. 

Ωστόσο υπάρχει και ο άλλος, πιο εύκολος αλλά ταυτόχρονα όχι απαραίτητα μη αποτελεσματικός τρόπος. Στο ρόστερ του νέου Θρύλου μπορεί να γίνει blending - μίξη. Να υπάρχουν παίκτες των οποίων το βασικό χαρακτηριστικό να είναι το high signal και άλλοι που θα ασκούν το high pressure. Στρατηγοί και στρατιώτες σε σωστή και λειτουργική αναλογία.

Γιατί ανανεώνουν οι έμπειροι παίκτες στον Ολυμπιακό

Και μια άλλη παρατήρηση που, νομίζω, έχει αξία. Ο Ρόντινεϊ που ανανέωσε πέρυσι και έχει συμβόλαιο ως το καλοκαίρι του 2027, είναι σήμερα 34 ετών και ενός μηνός. Ο Ταρέμι που ήρθε το περασμένο καλοκαίρι και έχει συμβόλαιο επίσης ως το καλοκαίρι του 2027 (και υπάρχει και +1), σήμερα είναι 33 ετών και εφτά μηνών. Ο Τσικίνιο που ανανέωσε πρόσφατα ως το 2029 σήμερα είναι 30 ετών και επτά μηνών. Ο Ελ Καμπί που συζητάει να ανανεώσει σήμερα είναι 32 ετών και οκτώ μηνών και ο Ποντένσε που ανήκει στην Αλ Σαμπάμπ και συζητείται το αν θα μπορέσει να είναι του χρόνου στον Ολυμπιακό μετράει τώρα 30 χρόνια και τέσσερις μήνες ζωής. 

Ο Ελ Καμπί είναι 5ος σε χρόνο συμμετοχής ως τώρα στο ρόστερ του Ολυμπιακού, ο Τσικίνιο 6ος, ο Ζέλσον 7ος, ο Ρόντινεϊ 10ος, ο Ταρέμι 12ος και ο Ποντένσε 13ος. Μια άλλη άξια αναφοράς παρατήρηση που μπορεί να κάνει κανείς είναι ότι οι έμπειροι παίκτες που ανανέωσαν, έχουν συμβόλαιο για τουλάχιστον ένα χρόνο ή είναι πιθανό να ανανεώσουν είναι, κυρίως, από τη μέση και μπροστά με τον Ρόντινεϊ ν' αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Τυχαίο; Σε τέτοιο ποδοσφαιρικό επίπεδο, φαντάζομαι, τίποτα δεν είναι τυχαίο. Δεν είναι μια σύμπτωση αλλά πιθανότατα το αποτέλεσμα ενός πλάνου. Η υψηλή πίεση - ένταση (high pressure) χρειάζεται νεανικό σφρίγος αλλά η ουσία (high signal) και η διαχείριση της τελικής σωστής απόφασης στο επιθετικό τρίτο (σε μικρούς χώρους και σε μικρότερο χρόνο) παραμένει υπόθεση των πιο παλιών. Δεν γερνάει ο Ολυμπιακός, ωριμάζει στρατηγικά.