Όταν ο Βεζούβιος άρχισε ξαφνικά να εκκρίνει άφθονο χρήμα

 Για κάποιο λόγο (πιθανότατα, όπως γράφτηκε γιατί έτσι είχε αποφασίσει η πανίσχυρη «Camorra») στο Πάρμα- Ανκόνα μπορούσες να στοιχηματίσεις τα χρήματά σου μόνο στα πρακτορεία του Ποτσουόλι. Γιατί στην υπόλοιπη Ιταλία το είχαν «φράξει» και απαγορεύσει. Εν ολίγοις το είχαν αφαιρέσει από το μενού της ημέρας ύστερα από μία εξωπραγματική ανώμαλη εισροή πονταρισμάτων στο ακριβές σκορ: 0-2. Όπως ακριβώς και συνέβη.

 Ήταν Απρίλιος του ’17 στο «Έννιο Ταρντίνι», πάνω κάτω 660χλμ μακριά από τη Νάπολι. Η Πάρμα, που προερχόταν από τρεις συνεχόμενες νίκες και που, στο τέλος της σεζόν κατάφερνε ν’ ανέβει κατηγορία φιλοξενούσε την ουραγό Ανκόνα, που ύστερα από πέντε συνεχόμενες ήττες ήταν έτσι κι αλλιώς, ήδη καταδικασμένη, όπως και έγινε να πέσει στο Ερασιτεχνικό πρωτάθλημα.

 Παρόλα αυτά, και μάλιστα αρκετές εβδομάδες πριν το παιχνίδι στην ποδοσφαιρική Ιταλία είχε κυκλοφορήσει η φήμη, που μετά έγινε πληροφορία και εν τέλει βεβαιότητα ότι η Ανκόνα, όχι απλά θα κέρδιζε μες στο «Ταρντίνι», αλλά με ακριβές σκορ 0-2.

 Δεκάδες, εκατοντάδες, μετά χιλιάδες παίκτες κατέκλισαν τα πρακτορεία για να ποντάρουν ό,τι μπορούσαν στο 0-2, η ιταλική Snai πήρε χαμπάρι πως κάτι δεν πήγαινε καλά και απέσυρε το ποδοσφαιρικό γεγονός. Πλην όμως στα καταστήματά της στο Ποτσουόλι όπου μάλιστα το 0-2 της Ανκόνα προσφερόταν μεταξύ του 65 και του 130 φορές, τα λεφτά σου. Πράγμα που σήμαινε ότι, όποιος είχε την τόλμη να ποντάρει στο 0-2 θα κέρδιζε όχι απλά πολλά, αλλά πάρα πολλά χρήματα.

 Ανήμερα του αγώνα οι κάτοικοι του Ποτσουόλι, διάσημο λιμανιού απ’ όπου φεύγουν τα καραβάκια για τα glamorous και γραφικά, Ίσκια και Πρότσιντα διασταυρώνονταν στον δρόμο χαρούμενοι και χαμογελαστοί, γιατί άπαντες, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες είχαν παίξει τα λεφτά τους στο 0-2. Και άπαντες ήξεραν, χωρίς στην πραγματικότητα να ξέρουν τι και πως, από πού είχε έρθει η χρυσή «πληροφορία».

 Στο μεταξύ, στο «Ταρντίνι» το πρώτο ημίχρονο τελειώνει 0-0. Οι άνθρωποι αρχίζουν να κοιτάζονται μεταξύ τους, άλλοι περίλυποι, άλλοι έντρομοι και στο 60’, όταν η Ανκόνα θ’ ανοίξει το σκορ πετάγονται μ’ ένα συγχρονισμένο και παρατεταμένο «γκοοοοοολ!» λες και η Νάπολι είχε κατακτήσει το Champions League.

 Φτάνουμε όμως στο 90’ και το παιχνίδι παραμένει κολλημένο στο 0-1. Τα συναισθήματα εναλλάσσονται ξανά, τα πρόσωπά τους προς στιγμήν χλομιάζουν και επανέρχονται στο φυσικό τους χρώμα όταν, στο 94’ η Ανκόνα θα πετύχει εκείνο το, πολυπόθητο, τελικό 0-2.

 Αυτή τη φορά, μάλλον η Νάπολι θα πρέπει πράγματι να είχε στεφθεί πρωταθλήτρια Ευρώπης γιατί από τις φωνές, τους πανηγυρισμούς και τη χαοτική κατάσταση ο Βεζούβιος άρχισε ξαφνικά να εκκρίνει άφθονο χρήμα: ένας, με 85 ευρώ είχε κερδίσει 90.000, άλλος με 1000, επί 20 φορές είχε βάλει στην τσέπη του 220.000 κτλ, κτλ.

 Γύρω από το «ανώμαλο» Πάρμα- Ανκόνα διατάχθηκε αναπόφευκτα και εισαγγελική έρευνα. Αλλά δεν βρέθηκε ποτέ και απολύτως τίποτα. Καμία υποψία στημένου ή προσυμφωνημένου, τίποτα, μηδέν.

 Και όμως ήρθε 0-2. Το πως έγινε, το πως συνέβη (;) κανείς δεν θα το μάθει ποτέ. Συγκυρία; Η τύχη που βοηθάει τους τολμηρούς ή και τους καλά πληροφορημένους; Η’ απλά μία φήμη που, από χαλασμένο τηλέφωνο αποδείχθηκε σατανικά ακριβής; Μυστήριο πράγματι. Και μάλιστα ακόμη άλυτο…