Ολυμπιακός: Δεν χάθηκε χρόνος όπως με Σέρρες - Ευχή, όχι κατάρα οι δύο φορ

Ένα ματς για το οποίο στο «στρατόπεδο» του Ολυμπιακού υπήρχε έκδηλη αλλά συγκρατημένη ανησυχία, εν τέλει εξελίχθηκε όσο καλύτερα γινόταν. Για το ματς με τον ΟΦΗ στο Παγκρήτιο ο λόγος για την 25η αγωνιστική της Super League (0-3). Πέρα από το προφανές βασικό ζητούμενο, δηλαδή τη νίκη και τους 3β. οι ερυθρόλευκοι πέτυχαν και μια σειρά άλλους επιμέρους στόχους. 

Πιο... Ελ Καμπίσια τα γκολ με ΟΦΗ σε σχέση με Σέρρες

Ο Ελ Καμπί (ξανα)σκόραρε δύο γκολ μόνο που σε αντίθεση μ' εκείνα Πρ.Σ. (προ ανανέωσης συμβολαίου) στις Σέρρες, αυτά μοιάζουν πιο... Ελ Καμπίσια και πείθουν ότι όντως ο σπουδαίος Μαροκινός γκολτζής επέστρεψε στα δικά του στάνταρ. Ειδικά το 1ο στο οποίο κάνει απίθανη κίνηση για να ξεμαρκαριστεί και εξίσου απίθανο άλμα και κεφαλιά στο αριστερό παράθυρο εκμεταλλευόμενος την έξοχη σέντρα-ασίστ του Ορτέγκα, είναι βγαλμένο από τους πιο βασικούς του κώδικες προγραμματισμού ως επιθετικός. Ακόμα και το 2ο, ένα γκολ με υψηλή δόση ρέντας - τύχης, επίσης δημιουργεί την αίσθηση ότι οι καλές μέρες του Αγιούμπ επέστρεψαν.

Οι άλλοι τρεις πρωταγωνιστές 

Ο Ελ Καμπί μαζί με τους Ταρέμι, Ρέτσο και Γκαρθία ήταν οι τέσσερις καλύτεροι του Ολυμπιακού σ' ένα ματς που ο Μεντιλίμπαρ δεν έχασε χρόνο όπως συνέβη στις Σέρρες. Τότε δεν είχε τον Ταρέμι στην 11άδα αλλά τον Τσικίνιο. Είχε τον Κοστίνια (καθαρά αμυντικογενές μπακ) στο δεξί άκρο αντί του Ρόντινεϊ. Είχε και τον Μπρούνο (που τώρα ως τιμωρημένος ήταν εκτός αποστολής) στο αριστερό αντί του Ορτέγκα. Είχε και τον Σιπιόνι, μαζί με τον Ντιόγκο, στις θέσεις 6-8 αντί του πιο έμπειρου και εξαιρετικού στις με τη μία προωθητικές πάσες προς την επίθεση Ντάνι Γκαρθία. Ταμπούρι έπαιξε τότε και η ομάδα του Πανσερραϊκού, ταμπούρι και ο ΟΦΗ. 

Και με το ματς να μένει στο 0-0 τότε με τη λήξη του ημιχρόνου, ο Μεντιλίμπαρ στην ανάπαυλα έβγαλε τον Σιπιόνι και έβαλε τον Μουζακίτη και έβγαλε τον Κοστίνια και έβαλε τον Ρόντινεϊ. Και στο 60' και το 70' ήρθαν δύο γκολ από τον Ελ Καμπί, το πρώτο από ασίστ του Βραζιλιάνου.  

Το 1ο γκολ «άνοιξε» το ταμπούρι - Απαραίτητο μαζί Ελ Καμπι, Ταρέμι

Στο Ηράκλειο λοιπόν, παρά τις εύλογες δυσκολίες του να παίζει όσο πιο κλειστά αμυντικά γίνεται ο αντίπαλος (και με τρία στόπερ), ήρθε γκολ στο 1ο ημίχρονο για τον Ολυμπιακό και όλα έγιναν πιο εύκολα. Με μια διάταξη - λογική 11άδας που έχει επικριθεί πολύ, Ελ Καμπί και Ταρέμι μαζί δηλαδή, αλλά εγώ λέω ότι ειδικά σε τέτοια ματς και ειδικότερα τώρα στο φινάλε της σεζόν που δεν θα υπάρχει μεσοβδόμαδη υποχρέωση και οι παίκτες θα είναι φρέσκοι για το Σ/Κ, μοιάζει απαραίτητη η συνύπαρξη του Μαροκινού με τον Ιρανό. Γιατί ο δεύτερος δίνει σε υπερθετικό βαθμό πράγματα που δεν μπορεί να δώσει ο Τσικίνιο, ειδικά τώρα που δεν διάγει την καλύτερη φάση του. 

Οι δημιουργίες Ταρέμι με ΠΑΟ και ΠΑΟΚ

Να θυμίσω ότι από απίθανη έμπνευση - τακουνάκι του Ταρέμι ο Ολυμπιακός είχε την κορυφαία ευκαιρία του (ευκαιρία της χρονιάς μάλλον) στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ στο τέλος με τον Ζέλσον να το χάνει προ κενής εστίας από το ένα μέτρο. Από ασίστ του Ταρέμι ο Ελ Καμπί είχε την πιο σημαντική ευκαιρία στο πρόσφατο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ. Και χθες ο Ιρανός, αφού μοίρασε πολλάκις μπάλες με μαεστρία και κορυφαίες στιγμές εκείνες τις πάσες - μη καταγεγραμμένες ασίστ σε Ζέλσον (19') και Ελ Καμπί (47'), «έφτιαξε» και την ψυχολογία του Μουζακίτη στο τέλος παραχωρώντας του το πέναλτι για το 0-3 επιβεβαιώνοντας ότι εκτός από παίκτης top class - από το πάνω ράφι διαθέτει και ακόμη υψηλότερης στάθμης χαρακτήρα - προσωπικότητα.

Όχι «αρρωστημένο» εγώ ο Μεχντί

Γιατί όσο ανάγκη είχε ο 19χρονος Έλληνας το γκολ, άλλη τόση το είχε και ένας γεννημένος γκολτζής που έχει γκίνια τον τελευταίο καιρό στο σκοράρισμα. Πιο ενδεικτική γι' αυτό ήταν η φασή του 42', τότε που ο Ζέλσον σεντράρει στον Ταρέμι που πιάνει με τη μία το δεξί σουτ (λίγο εντός μεγάλης περιοχής και ευθεία με το τέρμα) και η μπάλα σταματάει στην πλάτη του Ελ Καμπί κι ενώ έδειχνε να πηγαίνει προς την αριστερή γωνία. Όμως ο Μεχντί είναι αυτός που είναι. Έχει εγωϊσμό αλλά τον καλώς εννοούμενο, όχι τον «αρρωστημένο». Και παραχώρησε το πέναλτι στον Μουζακίτη αφού του το ζήτησε ο μικρός. Εξάλλου ο Μεντιλίμπαρ βλέπει τι προσφέρει ο Ταρέμι και γι' αυτό τον βάζει διαρκώς, δεν θα χρειάζονταν το σκοράρισμα από την άσπρη βούλα για να βελτιώσει τη γνώμη το προπονητή του που είναι η καλύτερη δυνατή γι' αυτό το ποδοσφαιρικό υπερ-όπλο από το Ιράν.

Γκαρθία στην 11άδα; Νίκες για Ολυμπιακό

Εξαιρετικός, ξανά, ήταν και ο Ντάνι Γκαρθία ο οποίος τον τελευταίο καιρό συνεχίζει να συνδυάζει την παρουσία του στην 11άδα με καλύτερες εμφανίσεις του συνόλου και νίκες (Τρίπολη με Αστέρα, Περιστέρι με Ατρόμητο, Βόλο εντός, Παναιτωλικό εντός και τώρα ΟΦΗ) με εξαίρεση το προ εβδομάδας ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ όπου ωστόσο ο Ολυμπιακός ήταν καλύτερος και ο Ισπανός χαφ έκανε καλό ματς. Κι επειδή ουκ ολίγος κόσμος «λατρεύει» να τον μισεί τον συγκεκριμένο παίκτη και να ψάχνει με τον μεγεθυντικό φακό ψεγάδια του, η κίτρινη που δέχθηκε ήταν ο ορισμός του θυσιάζω κάτι δικό μου για το σύνολο. 

Η θυσία του Ντάνι

Στο 68' ο Ορτέγκα επιχειρεί επιθετική άμυνα ψηλά, κοντά στο κέντρο και στο πλάγιο άουτ, με συνέπεια να χάσει τον παίκτη του και να αφήσει ακάλυπτη τη θέση του. Ο Γκαρθία βλέποντας τον σοβαρό κίνδυνο που πήγε να δημιουργηθεί δεν το σκέφτηκε καθόλου, τράβηξε από πίσω τον Φούντα για να σταματήσει την πολλά υποσχόμενη αντεπίθεση των Κρητικών. Κι επειδή το λάθος ήταν του Αργεντινού μπακ, ο Μεντιλίμπαρ κατσάδιασε άμεσα και πολύ έντονα τον Ορτέγκα γι' αυτή την αχρείαστη επιλογή του να αμυνθεί τόσο ψηλά. 

Κάτι ανάλογο μ' αυτό που έκανε ο Γκαρθία, είχε κάνει νωρίτερα, στο 65', και ο Ρέτσος. Ο Ολυμπιακός ήταν ψηλά όλος και οι γηπεδούχοι επιχειρούσαν υποσχόμενη αντεπίθεση. Έκανε φάουλ στον Νους για κάρτα ο αρχηγός των ερυθρόλευκων και σταμάτησε τον κίνδυνο εν τη γεννέσει του. Ούτε αυτός άφησε η ομάδα του να παίξει με τη φωτιά γιατί όταν το κάνεις συνέχεια αυτό καμιά φορά καίγεσαι και τσουρουφλίζεσαι. Το σκορ ήταν 0-1 τότε...

Ποντένσε  reloaded

Στα πολύ σημαντικά θετικά του ματς ήταν και η εικόνα του Ποντένσε. Όχι, ακόμα δεν είναι ο Ντάνιελ που ξέρουμε. Λίγο πριν τον αντικαταστήσει ο Μεντιλίμπαρ (67' με τον Κοστίνια για να προωθηθεί εξτρέμ ο Ρόντινεϊ) «φώναζε» η εικόνα του Πορτογάλου ότι θέλει αλλαγή. Είχε λυγίσει από την κούραση. Ωστόσο και στο α' ημίχρονο πήρε ενέργειες πάνω του και στο β' μέχρι να «σκάσει» με κορυφαία όλων την κάθετη στον Ταρέμι στη φάση του 47' που ο Ιρανός έδωσε πάρε βάλε στον Ελ Καμπί αλλά νικήθηκε από τον Χριστογεώργο.

ΥΓ: Μ' αυτά τα δύο γκολ που πέτυχε στο Παγκρήτιο ο Ελ Καμπί έφτασε τα 80 (συν 12 ασίστ) σε 127 συμμετοχές με τον Ολυμπιακό. Διαβάζεις τα νούμερα και δυσκολεύεσαι να πιστέψεις ότι είναι αληθινά. Και από τα 127 ματς του στο μεγάλο λιμάνι, τα 100 πια είναι με προπονητή τον Μεντιλίμπαρ. Εννοείται ότι ο Βάσκος είναι ο με διαφορά μακροβιότερος προπονητής με τον οποίο συνεργάστηκε ο Μαροκινός. Ο πιο κοντινός σε ματς με τον Ελ Καμπί είναι ο Φαουζί Μπενζάρτι με 43 μόλις ματς για λογαριασμό της Γουϊντάτ Καζαμπλάνκα.

ΥΓ2: Φανταστείτε τι πίεση αισθάνονταν ο Μουζακίτης για να ζητήσει το πέναλτι από τον Ταρέμι στο 90+. Σ'εμάς απέξω όλα φαίνονται πιο απλά αλλά δεν είναι έτσι. Ο Χρήστος πια «κουβαλάει» και τον βαρύ τίτλο του Golden Boy, αντιλαμβάνεται ότι οι απαιτήσεις από 'κείνον είναι τεράστιες. Και το ότι ο προπονητής που τον έβαλε «πρώτο τραπέζι πίστα» στον σκληρό κόσμο του επαγγελματικού - αντρικού ποδοσφαίρου κρίνει τώρα ότι δεν είναι απαραίτητος για την 11άδα τον πιέζει περισσότερο. Συν ότι μέχρι τώρα δεν είχε σκοράρει. «Έβαλα δύο γκολ αλλά ακυρώθηκαν», είπε στις δηλώσεις του εξηγώντας γιατί ζήτησε το πέναλτι από τον Ταρέμι τον οποίο και ευχαρίστησε για την παραχώρηση.

ΥΓ3: Όπως είχα γράψει πρόσφατα στη στήλη boxtobox, δεν μπορώ να καταλάβω πως και γιατί, ειδικά στην εποχή Μεντιλίμπαρ, θα «χωρέσει» ο Νους στο ρόστερ του Ολυμπιακού. Να αποκτηθεί και να «χρησιμοποιηθεί» αλλιώς (π.χ. να πάει στη Ρίο Άβε) μπορώ να το καταλάβω. Αντιθέτως επιμένω ότι υπάρχουν άνθρωποι στο μεγάλο λιμάνι στους οποίους κάνει πολύ θετική εντύπωση (από το ρόστερ του ΟΦΗ) ο τερματοφύλακας Χριστογεώργος και ο στόπερ Κωστούλας.

ΥΓ4: Συγνώμη κιόλας αλλά δεν θεωρώ και τόσο τιμητικό γι' αυτόν τον ΟΦΗ, με τις δυνατότητες που έχει, να παίζει τόσο κλειστά.

ΥΓ5: «Καθαρό», όπως φάνηκε από το ριπλέι, και ευτυχώς για όλους που το διόρθωσε το VAR, ήταν το μαρκάρισμα του Ρέτσου στον Σαλτσέδο στο οποίο αρχικά υποδείχθηκε πέναλτι. Την «αμαρτία» μου ωστόσο θα την πω: δεν υπήρχε προφανής λόγος για τέτοιο ρίσκο από τον Παναγιώτη, μαρκάρισμα εκεί. Το ματς ήταν στο 80' και το σκορ στο 0-2 ενώ ο παίκτης του ΟΦΗ βρίσκονταν στην αριστερή πάνω γωνία της μεγάλης περιοχής και έβγαινε προς τα έξω. Περιττό ρίσκο παρότι το μαρκάρισμα εν τέλει ήταν «καθαρό».

ΥΓ6: Ο Μεντιλίμπαρ την βρήκε την ευκαιρία και έδωσε λίγο χρόνο στον Κλέιτον ο οποίος ήρθε στον Ολυμπιακό σε φυσική - αγωνιστική κατάσταση που δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με των Πειραιωτών. Άλλες είναι οι απαιτήσεις της Ρίο Άβε, που συνήθως παίζει κλειστά και ψάχνει αντεπιθέσεις, και άλλες των πρωταθλητών που βρίσκονται σε διαρκή επίθεση και πιέζουν ψηλά. Θέλει χρόνο και (εφόσον μείνει) τη νέα σεζόν θα έχει την ευκαιρία να δείξει τι μπορεί και τι όχι.

ΥΓ7: Δεν έκανε κάποια σπουδαία εμφάνιση ο Νασιμέντο στο Παγκρήτιο αλλά έχει κάτι που είναι σημαντικό. Ένα μίνιμουμ απόδοσης και μια συνέπεια στα πράγματα που κάνει στο γήπεδο. Μεγάλο και δυσεύρετο πράγμα είναι η συνέπεια.

ΥΓ8: Κατά την ταπεινή μου γνώμη το πρωτάθλημα δεν εξαρτάται τόσο από το αν θα γκελάρουν οι άλλοι όσο από το αν και πότε θα βρουν επιτέλους τον κανονικό τους εαυτό ξανά μια σειρά από παίκτες του Ολυμπιακού όπως ο Ελ Καμπί (που φαίνεται να τον βρίσκει), ο Ποντένσε και ο Τσικίνιο.

ΥΓ9: Το πόσο δίκαιος προπονητής είναι ο Μεντιλίπαρ επιβεβαιώθηκε, ξανά, στο άγριο μπινελίκι στον Ορτέγκα (που είναι από τους αγαπημένους του παίκτες) στη φάση που χρειάστηκε να πάρει κίτρινη ο Γκαρθία για να «σβήσει» έναν κίνδυνο.

ΥΓ10: Πέρασε στα ψιλά αλλά ήταν σπουδαία η ατάκα του Μεντιλίμπαρ μετά το ματς που είπε ότι και σε προηγούμενα ματς που επικρίθηκε η ομάδα του για την απόδοσή της λίγο πολύ τα ίδια έκανε απλά τότε δεν ήταν τόσο εύστοχη - συγκεντρωμένη - αποφασιστική στην τελική προσπάθεια όσο κόντρα στον ΟΦΗ.

ΥΓ11: Όντως στο Παγκρήτιο ο Ολυμπιακός αισθάνεται μια αγωνιστική αμηχανία, πολύ άβολα και φαίνεται από τα πρώτα δευτερόλεπτα των αγώνων του εκεί.