Ο σπουδαίος Ζίβκοβιτς δεν επέτρεψε να τελειώσει πρόωρα η σεζόν για τον ΠΑΟΚ

Ο Ζίβκοβιτς σκόραρε το έκτο του γκολ απέναντι στον Ολυμπιακό και αναφέρομαι στα εντός έδρας ματς του Πρωταθλήματος. Αυτόματα έφτασε τον Γιώργο Σκαρτάδο και – γερός να είναι – αν και την επόμενη σεζόν σκοράρει έστω και ένα γκολ στην Τούμπα απέναντι στους ερυθρόλευκους θα είναι στην πρώτη θέση στη σχετική λίστα γράφοντας ιστορία.

Κάποιος και δικαιολογημένα μπορεί να αναρωτηθεί εκνευρισμένος “καλά με αυτό βρήκες να αρχίσεις το σχόλιο;” Ναι το επέλεξα γιατί ο Σέρβος, ο αρχηγός του ΠΑΟΚ ήταν αυτός που δεν επέτρεψε να τελειώσει πρόωρα η σεζόν για την ομάδα. Ναι ο ΠΑΟΚ έχασε το Κύπελλο, χάνει το Πρωτάθλημα, μοναδικός στόχος που έχει απομείνει είναι η δεύτερη θέση, μπορεί να φαντάζει ως παρηγοριά στον άρρωστο, αλλά θα είναι μια ακόμη από τις πολλές ευκαιρίες που θα έχει να ζήσει το όνειρο.

Ο ΠΑΟΚ στο ματς αυτό, κέρδισε χωρίς να είναι καλύτερος. Ε και; Γνώριζαν όλοι πως ακόμη και η ισοπαλία θα ήταν καταδικαστική ή στην καλύτερη περίπτωση θα έπρεπε να πάει στο Γ. Καραϊσκάκης για να κερδίσει. Και φυσικά δεν το συζητώ αν έχανε το ματς. Οταν όμως έχει προηγηθεί η απώλεια του Κυπέλλου, όταν έχεις να κερδίσεις ματς σε όλες τις διοργανώσεις 52 μέρες, ναι δεν με χαλά να κερδίζει με ήρωα τον Παβλένκα, με τις μισές τελικές από τον Ολυμπιακό. Σε αυτό το σημείο και με όλα όσα είχαν προηγηθεί, η νίκη ήταν το ζητούμενο και ο ΠΑΟΚ την πήρε. Και για να το γράψω απλά και λαϊκά, ας πρόσεχε ο Ολυμπιακός, ας έκανε τις ευκαιρίες γκολ στο πρώτο μέρος, ας κέρδιζε τον Παβλένκα.

Οι διαφορές του ΠΑΟΚ με τα προηγούμενα παιχνίδια του

Τι είχε ο ΠΑΟΚ στο ματς αυτό που για παράδειγμα δεν το είδαμε στο ματς με τον ΟΦΗ τη βραδιά της απώλειας του Κυπέλλου; Είχε αυτή την φορά έναν επιδραστικό Κωνσταντέλια, έναν αλάνθαστο Ζίβκοβιτς και τον Γερεμέγεφ να κάνει τη δουλειά του αφού και στις δυο φάσεις ήταν εκεί για να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα. Είχε επίσης έναν εξαιρετικό Παβλένκα που έδειξε έτοιμος αν και είχε πολύ καιρό να αγωνιστεί, έναν πολύ καλό και συνεπή Κένι (αν εξαιρέσουμε την ποδιά που έφαγε από τον  Ποντένσε αλλά σε ένα σημείο που το ματς είχε κριθεί).

Αυτή τη φορά ο ΠΑΟΚ κατάφερε να διαχειριστεί ένα υπέρ του σκορ και αναφέρομαι στο 2-1. Δεν το έκανε απέναντι στον ΝΠΣ. Δεν το έκανε απέναντι στον ΟΦΗ. Αυτή τη φορά και ενώ η αλήθεια είναι πως για δέκα λεπτά στο πρώτο μέρος, ζορίστηκε, όταν βρήκε το δεύτερο γκολ, έπαιξε έξυπνα, βρήκε και το τρίτο και εκεί “έσβησε” το ματς.

Ο ΠΑΟΚ δεν εξασφάλισε την 3η θέση. Μπορεί και πάλι να βρεθεί στο καναβάτσο αν χάσει στο Γ. Καραϊσκάκης. Αλλά το πιο σημαντικό είναι πως και οι τρεις αγωνιστικές που απομένουν έχουν ουσία για τον ΠΑΟΚ που στην χειρότερη περίπτωση παίρνει τη 2η θέση έστω και ισόβαθμος με τον Ολυμπιακό. Και αυτό γιατί στα μεταξύ τους παιχνίδια, η συγκομιδή βαθμών είναι 7-1 και μαθηματικά ο ΠΑΟΚ “κλείδωσε” το προβάδισμα. Αλλά ναι σε κάθε περίπτωση, η σημερινή νίκη στην παρούσα φάση τον κρατά ζωντανό γνωρίζοντας πως την επόμενη Κυριακή κρίνονται πολλά αλλά όχι όλα.

Δεν ψάχνω δικαιολογίες, αλλά φάνηκε πόσο έλειψε ο Ζίβκοβιτς όλο αυτό το διάστημα. Δεν αναφέρομαι σε άλλες απουσίες, είχα γράψει σε παλαιότερη στήλη πως στο διάστημα των πολλών απουσιών αν έπρεπε με έναν μαγικό τρόπο να παίξει μόνο ένας από αυτούς τους απόντες, ήθελα τον Ζίβκοβιτς και όχι τον Γιακουμάκη, όχι τον Μεϊτέ γιατί πολύ απλά εκτός από ποιοτικός παίκτης, έχει όλο το πακέτο του “αρχηγού”.

Δεν ξέρω αν αυτή η νίκη διώξει την εσωστρέφεια που η ίδια η ομάδα δημιούργησε με τις απανωτές αποτυχίες. Δεν ξέρω αν για κάποιους η δεύτερη θέση είναι παρηγοριά στον άρρωστο. Ναι η χρονιά είναι αποτυχημένη αλλά έστω και τώρα, ο ΠΑΟΚ δεν επέτρεψε να του πουν στις 3 Μάϊου… καλό καλοκαίρι.