Το Γκάρα Γουαρανί, Το Νύχι των Γουαρανί είναι η ποδοσφαιρική ψυχή, το σήμα κατατεθέν και η επίσημη φιλοσοφία παιχνιδιού της εθνικής Παραγουάης, που για όσους δεν κατάλαβαν απόψε, όχι απλά το πρεσβεύουν, τους χαρακτηρίζει απόλυτα.

Οι Γουαρανί ήταν οι περήφανοι ιθαγενείς Ινδιάνοι της Παραγουάης. Ήταν η μοναδική φυλή στη Λατινική Αμερική που δεν υποτάχθηκε, ούτε αφανίστηκε ποτέ πλήρως από τους Ισπανούς κατακτητές, επειδή πολεμούσαν με απίστευτο πείσμα μέχρι τον τελευταίο άνδρα. Μάλιστα, τα γουαρανί δεν είναι απλώς μία από τις δύο επίσημες γλώσσες, ομιλείται από την πλειοψηφία στην χώρα.

Πίεση στα όρια του φάουλ, κλείσιμο όλων των χώρων, αλλά με τέτοιο έλεγχο που η ομάδα δεν φορτώνεται εύκολα με κάρτες, όπως ακριβώς έκαναν και στο έπος του αποκλεισμού των Γερμανών, αλλά και απόψε.

Παίκτες που πέφτουν με αυτοθυσία πάνω στην μπάλα, παίζουν με δεμένα κεφάλια και κερδίζουν κάθε μονομαχία στον αέρα.

Είναι μια ποδοσφαιρική κουλτούρα που λέει ότι αν οι άλλοι έχουν το ταλέντο, εμείς έχουμε την ψυχή και την απόλυτη αμυντική πειθαρχία. Μια ομάδα-ατσάλι που ξέρει να αμύνεται υποδειγματικά, να παίζει στα όρια χωρίς να δέχεται κάρτες και να λυγίζει τα μεγαθήρια.

Και έτσι θα τη θυμόμαστε, γιατί όχι; Γι αυτό αγαπάμε την μπάλα, γι' αυτό τρελενόμαστε για μουντιάλ. Το ποδόσφαιρο είναι καθρεφτης της κουλτούρας του κάθε λαού.

Σκληροπυρηνικό παιδί θαύμα του Μπούντε

Τι παικτάρα είσαι τρομερέ Πάτρικ Μπεργκ; Με σωματοδομή του παραπέμπει σε 90s 6άρια, μοιάζει βγαλμένος από λασπωμένα αγγλικά γήπεδα. Ο 28χρονος Νορβηγός, σκληροπυρηνικό παιδί θαύμα του Μπούντε, οργίασε φέτος και στο Τσάμπιονς Λιγκ, τρέχοντας κατά μέσο όρο 11χλμ ανά παιχνίδι, 12 χλμ στο Μουντιάλ και 12.8 απόψε.

Εννοείται πως το όνομα του δεν προτάχθηκε σε πρωτοσέλιδα, μετά τις νίκες επί Ατλέτικο, Σίτι και Ίντερ, γιατί δεν πουλάει κιόλας. Κι ούτε τώρα στο Μουντιάλ, απολαμβάνει εύσημα. Στα πρώτα δύο παιχνίδια ήρθε από τον πάγκο, ωστόσο ήταν τόσο πειστικός και καθοριστικός με την απόδοσή του που όχι απλά ο Σολμπάκεν του εδωσε σταθερά φανέλα βασικού...Η αίσθηση μου είναι ότι η 11άδα αρχίζει και τελειώνει από αυτόν.

Τρέχει ακατάπαυστα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο. Πιέζει με αποτελεσματικό τρόπο, κλέβει μπάλες και καταστρέφει κάθε αντίπαλη δημιουργία. Καλύπτει τα κενά των συμπαικτών του έχοντας κορυφαία προσαρμοστικότητα στα δεδομένα του κάθε αγώνα. Παράλληλα, ξέρει να δημιουργήσει, να πασάρει ευφυέστατα στον χώρο και όταν χρειαστεί να πάρει σωστή τοποθέτηση στην περιοχή για να σκοράρει.

Το ball game των Μάγια

Πριν από περίπου 3.700 χρόνια οι φυλές των Μάγια πρωτόπαιξαν το επικό ομώνυμο ball game τους. Υπολογίζεται πως το ποκ-τα-ποκ, προάγγελος του ποδοσφαίρου δημιουργήθηκε και επεκτάθηκε στα σημερινά μέρη του Μεξικού, του Μπελίζ και της Γουατεμάλας.

Αν σας αρέσει το θέμα, θα σας πρότεινα να πάρετε το βιβλίο μας, Το γεωγραφόμπαλο

Υ.Γ. 700 χρόνια μετά, ακολούθησε η Ελλάδα(Επίσκυρος) και όχι η Αγγλία. Η Αγγλία δημιόυργησε τη σημερινή μορφή του αθλήματος, που λατρεύουμε και γι αυτό, σωστά το ονόμασαν The Beautiful Game!