Τα έλεγε ο Νίκολιτς από την πρώτη ημέρα της προετοιμασίας, αλλά…

Ο Μάρκο Νίκολιτς είναι ένας ωραίος άνθρωπος. Έξυπνος. Με εμπειρίες. Σοβαρός και μετρημένος στη δουλειά του και ως Βαλκάνιος που είναι κι αυτός ξέρει τα καλά και τα άσχημά μας. Σέβεται, αναγνωρίζει και εκτιμά. Κάνει και λάθη εννοείται, γιατί δουλεύει. Ποιος δουλεύει και δεν κάνει λάθη εξάλλου;

Δεν θα ξεχάσω ποτέ, γιατί μου έκανε εντύπωση η στιγμή, ότι στις 6 Ιουλίου, πρώτη ημέρα προπόνησης της ΑΕΚ ενόψει της νέας χρονιάς και πρώτη ημέρα της προετοιμασίας στην Ολλανδία είχε σταθεί, σε κάτι κουβέντες που κάναμε, ότι πρέπει να αφήσει όλος ο οργανισμός της ΑΕΚ πίσω τα επινίκια του πρωταθλήματος και να κοιτάξει μπροστά. Ο Νίκολιτς από τις 6 Ιουλίου μέχρι και την παραμονή του αγώνα με τον ΟΦΗ για το Σουπερ Καπ, σταματούσε κάθε συζήτηση που γινόταν για τα πλέι οφ του Τσάμπιονς Λιγκ. Ζητούσε να υπάρχει συγκέντρωση αποκλειστικά και μόνο στην κατάκτηση του Σούπερ Καπ από τον ΟΦΗ.

Θα μιλούσαμε για πνευματική ανετοιμότητα της ΑΕΚ στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ γιατί τέτοια ήταν. Θα ρίχναμε ευθύνες όμως στον προπονητή γι’ αυτό, ότι δεν προετοίμασε σωστά την ομάδα του. Όμως όταν ακούς με τ’ αυτιά σου κιόλας, όχι μία, αλλά δεκάδες φορές τον προπονητή να μιλάει γι’ αυτό το ματς στους παίκτες και οι τελευταίοι να μην παρουσιάζονται πνευματικά έτοιμοι, τότε η ευθύνη πάει αποκλειστικά σε αυτούς.

Η ΑΕΚ έχασε το Σούπερ Καπ στα πέναλτι. Πιστέψτε με όμως τα ίδια θα έγραφα κι αν το κέρδιζε το Κύπελλο, στα πέναλτι. Αγωνιστικά περίμενα την ομάδα φυσικά καλύτερη. Όχι πολύ καλύτερη, αλλά ένα κλικ παραπάνω. Εκεί έχει ευθύνη ο προπονητής, αλλά ήταν σαφές ότι δεν παράταξε την 11άδα όπως πραγματικά ήθελε και δεν έκανε τις αλλαγές που πραγματικά ήθελε να κάνει. Την Τρίτη θα είναι αλλιώς…

Στα δικά μου μάτια το χειρότερο από την ΑΕΚ στο Παγκρήτιο ήταν η συγκέντρωση πολλών παικτών που δεν υπήρχε και η χαλαρότητα, επίσης πολλών παικτών, που, αντίθετα, υπήρχε. Περίμενα από τον Μάγερ, τέτοιας κλάσης παίκτη, να τελειώσει τη φάση και να κάνει το 0-2. Να μην τον προλάβει ο Αθανασίου και με το εκπληκτικό τάκλιν του να τον κόψει πριν εκτελέσει. Διέκρινα μία χαλαρότητα στον Κροάτη. Περίμενα καλύτερη αντίδραση στο γκολ του Κωστούλα, που ήρθε από στατική φάση.

Πάει χάθηκε ένα τρόπαιο. Υπάρχει στεναχώρια στην ομάδα κι αυτό είναι το φυσιολογικό. Όπως φυσιολογικό και σωστό ήταν που έμειναν όλοι στην απονομή του ΟΦΗ και δεν πήγαν στα αποδυτήρια. Ποδοσφαιρικός πολιτισμός. Και η ΑΕΚ ευτυχώς τον έχει.

Για την ΑΕΚ πρέπει αυτό το παιχνίδι να αποδειχθεί… ευεργετικό. Ακούγεται οξύμωρο όταν έχει χαθεί ένας τίτλος, αλλά έτσι είναι. Είμαστε ακόμη στα μέσα Αυγούστου. Υπάρχει ένας μήνας μπροστά με το μεταγραφικό παράθυρο ανοιχτό. Η ΑΕΚ πρέπει να αναβαθμιστεί και σε άλλες θέσεις. Αριστερά, δεξιά στην άμυνα, άξονα, κέντρο άμυνας. Δεν ξέρω αν θα τα κάνει όλα αυτά. Απόψεις είναι αυτές. Αλλά η ΑΕΚ χρειάζεται μεταγραφές γιατί το επίπεδο έχει ανέβει, όπως και οι απαιτήσεις. Και είναι σίγουρο πως με αυτή τη… χαλαρή νοοτροπία που είχε στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα με τον ΟΦΗ, αλλά και το ρόστερ που είναι καλό, αλλά έχει αδυναμίες σε κάποιες θέσεις, θα έχει προβλήματα σε κάποια δύσκολα παιχνίδια μέσα στη σεζόν. Και φέτος τα δύσκολα παιχνίδια θα είναι πολλά περισσότερα από πέρυσι.

ΥΓ: Είδατε στην πράξη ότι τα φιλικά δεν λένε πάντα την αλήθεια. Βασικά ποτέ δεν την λένε, αλλά μην γίνω απόλυτος. Ο ΟΦΗ δεχόταν τρία και τέσσερα γκολ στα φιλικά του πριν λίγες ημέρες. Η ΑΕΚ έδειχνε καλά. Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι τους, το μεταξύ τους, οι Κρητικοί έδειξαν ότι το ήθελαν παραπάνω και έπαιξαν το ματς στο 100% τους (για την εποχή), όσον αφορά τις προσωπικές μονομαχίες τουλάχιστον. Η ΑΕΚ πάλι όχι… Θα το βρει η ΑΕΚ του Νίκολιτς στην πορεία. Από τη Σόφια, όμως, την Τρίτη πρέπει να αποδείξει ότι η ομάδα πήρε το μάθημά της…