Η επιστροφή Ζοάο Μάριο, τι θέλει ο Νίκολιτς και το ρίσκο της ΑΕΚ

Είναι σαφές εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα ότι πολλές φορές επηρεαζόμαστε από το επικοινωνιακό κομμάτι κάποιων γεγονότων και χωρίς να υπάρχει υπομονή, χάνουμε την ουσία, η οποία φαίνεται καθαρά και μόνο στο γήπεδο.

Πολλή κουβέντα έχει ξεκινήσει τις τελευταίες ημέρες για τις μεταγραφές των ανταγωνιστών της ΑΕΚ και γι’ αυτές που η πρωταθλήτρια Ελλάδας δεν έκανε.
Και πέρυσι, θυμάμαι, τόσο το καλοκαίρι, όσο και τον Γενάρη σε μία τέτοια φάση ήμασταν. Τον Μάη όμως η ΑΕΚ του… 4ου μπάτζετ σήκωσε το τρόπαιο του πρωταθλητή.

Δεν «χρυσώνω» κανένα… χάπι. Καταγραφή γεγονότων απλά κάνω. Και πέρυσι Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ έκαναν ακριβότερες μεταγραφές από την ΑΕΚ. Όμως η ΑΕΚ ήταν πιο ομάδα απ’ αυτούς και τους έβαλε από κάτω.

Το ίδιο καλείται να πράξει η ΑΕΚ και φέτος. Το αν θα τα καταφέρει δεν θα το κρίνει καμία μεταγραφή που έγινε ή δεν έγινε και δεν θα κριθεί αρχές Σεπτέμβρη με μία γκέλα.

Μία ΑΕΚ εν τω μεταξύ που κι αυτή, για πρώτη φορά στην ιστορία της, έχει δώσει πάνω από 20 εκατ. ευρώ για την ενίσχυσή της! Όμως ας μην μπούμε σε αυτή τη διαδικασία συγκρίσεων. Δεν έχει σημασία πόσα λεφτά δίνεις για μεταγραφές, αλλά τι ομάδα φτιάχνεις στην πορεία της χρονιάς. Ποδοσφαιρικός νόμος. Αν οι αντίπαλοι της ΑΕΚ καταφέρουν και δημιουργήσουν μία καλύτερη ομάδα απ’ αυτήν, ας έρθουν να της πάρουν το πρωτάθλημα. Αυτό όμως θα το δούμε μέσα στη σεζόν και δε θα το προεξοφλήσουμε 3 Σεπτέμβρη.

Σαφώς η ΑΕΚ πήρε κάποια ρίσκα. Το λέγαμε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας. Χρειαζόταν, κατά την ταπεινή μας άποψη, ένα δεξί μπακ προκειμένου να δίνει ανάσες στον Ρότα και έναν κεντρικό αμυντικό, ο οποίος να «παλεύει» με τον Μουκουντί για τη θέση του βασικού. Αυτές οι μεταγραφές δεν έγιναν, αν και ο Νίκολιτς άφησε ένα παραθυράκι να γίνει κάποια ακόμα μεταγραφή μέχρι τις 15 Σεπτέμβρη.

Το ρίσκο της ΑΕΚ είναι ότι θα πάει στα 8 ματς του Τσάμπιονς Λιγκ με μοναδικό δεξιό μπακ τον βιονικό Ρότα. Ρίσκο εν τω μεταξύ θα ήταν ακόμη κι αν υπήρχε ο Γκεοργκίεφ στη λίστα, γιατί το παιδί έχει πολύ μέλλον, αλλά εκτιμώ κυρίως ως στόπερ. Άρα και ο Γκεοργκίεφ να ήταν στην ευρωπαϊκή λίστα ρίσκο θα έπαιρνε η ΑΕΚ. Μικρότερο ρίσκο θα ήταν αν ερχόταν έναν νέο κανονικό μπακ να κάνει τα… ρεπό του Ρότα. Αυτό όμως ήθελε να συμβεί ο προπονητής και ο Ριμπάλτα και το έχουν επικοινωνήσει καιρό. Η άποψη επί του θέματος έχει κατατεθεί ουκ ολίγες φορές. Τι άλλο μπορείς να πεις; Τίποτα. Εμπιστοσύνη υπάρχει στο τιμ που «τρέχει» την ΑΕΚ (αυτό νομίζω είναι αδιαπραγμάτευτο, γιατί αν χαθεί η εμπιστοσύνη χάθηκαν όλα!) και πάμε παρακάτω, με την ευχή να αντέξει ο Ρότα.

Στο κέντρο της άμυνας αριθμητικά υπάρχουν επιλογές: Μουκουντί, Ρέλβας βασικοί και από εκεί και πέρα ο Βίντα και προφανώς οι Λυκογιάννης και Αριάγκα, μπορούν να βοηθήσουν στα στόπερ. Ρίσκο κι εκεί, αλλά μικρότερο απ’ αυτό του δεξιού μπακ. Η κριτική έγινε, αλλά υπάρχει και εμπιστοσύνη – το ξαναγράφω. Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια, πλέον. Δεν βοηθούν.

Ευτυχώς δεν είμαι... Ριμπάλτα και Νίκολιτς 

Yπάρχει μία… κόκκινη γραμμή μεταξύ της κριτικής και της ισοπέδωσης. Κριτική έγινε και γίνεται. Τέλος! Φινάλε! Ό,τι ήταν να γίνει έγινε. Και ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει. Ο καθένας από εμάς και πέρυσι και φέτος είναι σίγουρο ότι θα έκανε κάποια διαφορετικά πράγματα απ’ αυτά που έκαναν Ριμπάλτα και Νίκολιτς. Ένα ακόμη παράδειγμα, θαρρώ πως είναι, ότι αρκετοί θα έπαιρναν κι έναν ταχυδυναμικό εξτρέμ, όχι μόνο τον Ζοάο Μάριο, η οποία μεταγραφή όπως και πέρυσι έτσι και φέτος θα βοηθήσει. Να είχε η ΑΕΚ δηλαδή έναν ακόμη γρήγορο εξτρέμ. Να υπάρχει μία ακόμη διαφορετική λύση στα άκρα, μιας και δεν υπολογίζεται ο Κουτέσα. Ο Νίκολιτς έχει διαφορετικά σχέδια και φιλοσοφία. Πέρυσι του βγήκε. Θα δούμε και φέτος.

Ευτυχώς, λοιπόν, δεν είμαστε εμείς στις θέσεις των Ριμπάλτα και Νίκολιτς. Το ποδοσφαιρικό τους σχέδιο έκανε την ΑΕΚ πρωταθλήτρια και την έβαλε στο Τσάμπιονς Λιγκ.

Το φετινό τους ποδοσφαιρικό σχέδιο και επιλογές θα κριθούν μέσα στη σεζόν που μόλις ξεκίνησε.
Το βασικό επαναλαμβάνω δεν είναι τα καλοκαιρινά μεταγραφικά πανηγύρια, αλλά η δημιουργία ενός δυνατού γκρουπ, μίας δυνατής και στέρεας ομάδας, που θα πανηγυρίζει τον Μάιο.

Η ΑΕΚ μπροστά της έχει, άμεσα, πολύ μεγάλα παιχνίδια και κρίσιμα σε Ελλάδα και Ευρώπη. Δεν χρειάζεται, γιατί σίγουρα δεν την βοηθά, τα ψυχολογικά μας πάνω – κάτω ανάλογα τα «θέλω» μας και κάθε αποτέλεσμα που θα έρχεται, είτε είναι θετικό, είτε αρνητικό.

Η ΑΕΚ έχει ανάγκη από τη στήριξη που της έδωσαν για παράδειγμα οι πάνω από 2.000 οπαδοί της, οι οποίοι ένα ζεστό μεσημέρι του Σεπτέμβρη πήγαν στην Καβάλα να την δουν, αδιαφορώντας ποιοι έπαιζαν στο χορτάρι.

Η κριτική έγινε. Απόψεις κατατέθηκαν, τώρα είναι ώρα για νέα συσπείρωση και πίστη στους ανθρώπους που έφεραν την ΑΕΚ στην κορυφή και στην ποδοσφαιρική ελίτ. Και επειδή είναι ποδοσφαιρικά λογικό να έρθουν και δύσκολα βράδια, η ψυχραιμία, η λογική και πνευματική ισορροπία όλων μας στο τι λέμε και γράφουμε, είναι σημαντικό ώστε να τρέξει η χρονιά σωστά για να επιτευχθεί ο βασικός στόχος που είναι η κατάκτηση του νταμπλ.