Ο Γιοβάνοβιτς... ακολουθεί τους Σάντος, Ρεχάγκελ - Διώξτε πια και τον φόβο!

Ελλάδα με χαρακτήρα ήταν αυτή που είδαμε το βράδυ της Κυριακής (4/10) στην Τούμπα, με το 0-0 ενάντια στη Γερμανία του Γιούργκεν Κλοπ να αφήνει νέες υποσχέσεις με το βλέμμα στα προκριματικά του Euro 2028.

Aποδεικνύεται για την Εθνική πολύ σημαντική αυτή η σειρά των τεσσάρων αγώνων σε διάστημα δέκα ημερών για το Νations League που ολοκληρώθηκε στη Θεσσαλονίκη, καθώς το κέρδος είναι ήδη μεγάλο με την εξασφάλιση της παρουσίας της στο 1ο γκρουπ δυναμικότητας για τη διαδικασία των προκριματικών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, ενώ το ότι παρέμεινε αήττητη σε δύο παιχνίδια με τους Γερμανούς και άλλο ένα με την Ολλανδία της τονώνει αφάνταστα την ψυχολογία.

Κανείς δεν περίμενε ότι η ομάδα του Ιβάν Γιοβάνοβιτς θα άφηνε άσφαιρη τη «νατσιονάλμανσαφτ» δύο φορές μέσα σε μία εβδομάδα, την ίδια στιγμή που κρατά την τύχη στα χέρια της για να τερματίσει τουλάχιστον 2η στον όμιλό της στο Νations League, για να πάρει και το εισιτήριο για τους προημιτελικούς της διοργάνωσης.

Προφανώς ο βασικός στόχος πρέπει να είναι η πρόκριση στο Euro 2028, αλλά εξίσου προφανές είναι πως όσο πιο μακριά πάει στο Nations League η Εθνική τόσο το καλύτερο, γιατί κοιτάζοντας στα μάτια παραδοσιακές δυνάμεις του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου θα… ψηλώσει ακόμη περισσότερο και δεν θα έχει και τίποτα να φοβάται στα προκριματικά.

Ναι, στο α’ ημίχρονο τα είδαν… όλα οι διεθνείς, μια και ήταν δεδομένο πως οι Γερμανοί ήθελαν να πάρουν εκδίκηση για το 0-1 στο Άουγκσμπουργκ. Πολύ πιεστικοί, κέρδιζαν συνεχώς τις δεύτερες μπάλες, είχαν ευκαιρίες κι ένα ακυρωθέν γκολ (σωστά δεν μέτρησε, αφού είχε κάνει χέρι ο Μπίσοφ στην αρχή της φάσης), αν και βέβαια ίσως ο αγώνας να είχε εξελιχθεί διαφορετικά, εφόσον ο Ούρμπιχ δεν σταματούσε την κεφαλιά-δυναμίτη του Μασούρα μόλις στο 2ο λεπτό (χωρίς υπερβολές το άλμα και η εκτέλεση του πρώην άσου του Ολυμπιακού θύμισαν Κριστιάνο Ρονάλντο σε αυτή την περίπτωση).

Ο Σάλιακας περισσότερο απ’ όλους υπέφερε με τον Σέρχαντ, γενικά η εικόνα ήταν ανάλογη με του β’ ημιχρόνου στο 2-2 με την Ολλανδία, με τον Γιοβάνοβιτς πάντως να αντιδρά με το ξεκίνημα του δευτέρου μέρους. Η είσοδος του Ανδρούτσου αντί του Κυζιρίδη έφερε ισορροπία στον άξονα (ήταν πια ο τρίτος χαφ δίπλα στους Κουρμπέλη και Ζαφείρη), ενώ ο Καρέτσας αντικαθιστώντας τον Παυλίδη ανάγκασε τους Γερμανούς να είναι πιο προσεκτικοί στην αμυντική τους λειτουργία. Σίγουρα για την Εθνική ήταν φανερή η απουσία του τραυματία Τζόλη, που δεδομένα θα αναστάτωνε την αντίπαλη άμυνα, ο Ιωαννίδης έδωσε πολλές μάχες στο δεύτερο 45λεπτο, ενώ ο Μαυροπάνος με τον Κουλιεράκη ήταν εκπληκτικοί και… βράχοι στα μετόπισθεν.

Σταθερός και πάντα αξιόπιστος ο Τζολάκης και σε γενικές γραμμές η Ελλάδα το… έσβησε το ματς στο β’ ημίχρονο, στοχεύοντας εμφανώς στην ισοπαλία και αν ερχόταν με κάποιο τρόπο ένα γκολ καλώς να ερχόταν.

Να μείνει πλέον μακριά ο φόβος

Γενικά, ο Γιοβάνοβιτς φαίνεται πλέον ότι βαδίζει στην πεπατημένη του παρελθόντος που έφερε και τις μεγάλες επιτυχίες, επί ημερών δηλαδή Ότο Ρεχάγκελ και Φερνάντο Σάντος, απλά θα πρέπει να μειωθούν σημαντικά (δεν θα πούμε να εξαλειφθούν, πρακτικά δεν γίνεται αυτό) τα διαστήματα που η πίεση από τους αντιπάλους μοιάζει να πελαγώνει τους διεθνείς. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για φόβο, είναι απαραίτητο να κρατούν περισσότερη ώρα την μπάλα στα πόδια τους και να μην παίζουν τόσο χαμηλά στα μετόπισθεν, γιατί είναι προφανώς πολύ πιθανό σε αυτή την περίπτωση να δεχθούν γκολ.

Από τη στιγμή που ο πρώτος στόχος της εξασφάλισης της παρουσίας στο 1ο γκρουπ των προκριματικών έχει επιτευχθεί, με τον αέρα που δίνει το 0 παθητικό στις αναμετρήσεις με τη Γερμανία, η «γαλανόλευκη» μπορεί να τελειώσει αυτή τη διαδικασία των αγώνων του Νations League αήττητη. Εφικτή μια ισοπαλία επί ολλανδικού εδάφους και θα ήταν ιδανικό το κλείσιμο με μια δεύτερη νίκη ενάντια στη Σερβία.

Υπάρχουν δυνατότητες, υπάρχουν σπουδαίες μονάδες σε αυτό το ρόστερ, να μείνει μακριά ο φόβος και όλα καλά θα πάνε. Είναι πολλά, άλλωστε, τα ήδη 12 χρόνια απουσίας από τις κορυφαίες διοργανώσεις...