Δεν χρειάζεται να είσαι Γκουαρντιόλα για να δεις το πρόβλημα στον ΠΑΟΚ - Το καράβι πάει στα βράχια!

Υπάρχουν ορισμένα πράγματα στο ποδόσφαιρο που δεν χρειάζεται να είσαι ούτε προπονητής υψηλού επιπέδου ούτε κάποιος σπουδαίος αναλυτής για να τα αντιληφθείς. Δεν χρειάζεται, δηλαδή, να είσαι ο… Πεπ Γκουαρντιόλα των φτωχών για να καταλάβεις ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά στον ΠΑΟΚ. Και το χειρότερο είναι πως δεν μιλάμε για κάτι που προέκυψε ξαφνικά στο Ηράκλειο.

Το πρόβλημα είναι γενικότερο, επαναλαμβανόμενο και πλέον τόσο εμφανές, που το να προσπαθεί κανείς να το κρύψει κάτω από το χαλί αποτελεί μάλλον μεγαλύτερο πρόβλημα από την ίδια την αγωνιστική εικόνα.

Ο ΠΑΟΚ έχασε με 2-1 από τον ΟΦΗ, σε ακόμη ένα παιχνίδι στο οποίο παρουσίασε τις γνωστές αδυναμίες του. Ναι, δημιούργησε ευκαιρίες. Ναι, είχε τις στιγμές του για να πάρει κάτι περισσότερο από την αναμέτρηση. Ναι, θα μπορούσε ακόμη και να ισοφαρίσει σε 2-2, εάν η σέντρα του Αντρίγια Ζίβκοβιτς κατέληγε στα δίχτυα.

Και λοιπόν;

Ακριβώς τα ίδια θα έγραφα ακόμη κι αν εκείνη η μπάλα κατέληγε στα δίχτυα. Γιατί το αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει από μία φάση, αλλά η πραγματική εικόνα μιας ομάδας δεν αλλάζει από μία τυχερή στιγμή.

Αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη ανησυχία δεν είναι ότι ο ΠΑΟΚ δέχεται γκολ. Όλες οι ομάδες δέχονται. Είναι ο τρόπος με τον οποίο αμύνεται, οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, οι αντιδράσεις των ποδοσφαιριστών, η έλλειψη συνεννόησης και η συνολική αίσθηση πως πρόκειται για ένα σύνολο που δεν έχει αποκτήσει τις απαραίτητες τακτικές αρχές.

Ο ΠΑΟΚ του Αλέσιο Λίσι, στην όγδοη αγωνιστική του πρωταθλήματος, εξακολουθεί να παρουσιάζει αμυντική συμπεριφορά ομάδας που βρίσκεται στα πρώτα φιλικά προετοιμασίας.

Και αυτό είναι πραγματικά ανεξήγητο. Δεν γίνεται κάθε φορά που ο αντίπαλος βρίσκει χώρους να δημιουργείται η αίσθηση πως μπορεί να προκαλέσει τεράστια ζημιά. Δεν γίνεται να υπάρχουν τόσο μεγάλα προβλήματα στις μεταβάσεις, στην κάλυψη των χώρων και στην αλληλοκάλυψη. Δεν γίνεται να συζητάμε διαρκώς για τα ίδια πράγματα και να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή θα διορθωθούν από μόνα τους.

Η αμυντική λειτουργία δεν είναι αποκλειστικά θέμα ποιότητας των στόπερ ή των ακραίων μπακ. Είναι πρωτίστως ζήτημα συνολικής οργάνωσης, προπονητικής δουλειάς και συγκεκριμένων κανόνων μέσα στο γήπεδο.

Και αυτή τη στιγμή ο ΠΑΟΚ μοιάζει να στερείται βασικών στοιχείων από όλα τα παραπάνω.

Υπάρχει, όμως, και κάτι ακόμη που προσωπικά θεωρώ εξίσου ανησυχητικό.

Ο ΟΦΗ προερχόταν από ένα απαιτητικό ευρωπαϊκό παιχνίδι το βράδυ της Πέμπτης απέναντι στη Λεβερκούζεν. Μια ομάδα με περιορισμένες επιλογές, με μικρότερο rotation και με σαφώς λιγότερες δυνατότητες διαχείρισης του ρόστερ σε σχέση με τον ΠΑΟΚ.

Κι όμως, ποια ομάδα έδειχνε περισσότερο κουρασμένη; Ποια έμοιαζε να μην έχει την απαιτούμενη ενέργεια; Ποια έδινε την εντύπωση πως της έλειπαν η φρεσκάδα και η ένταση; Ο ΠΑΟΚ!

Μια ομάδα που, δυστυχώς, δεν είχε ευρωπαϊκές υποχρεώσεις μέσα στην εβδομάδα και είχε όλο τον χρόνο να προετοιμαστεί για το συγκεκριμένο παιχνίδι.

Πώς εξηγείται αυτό; Πώς γίνεται ο ΟΦΗ, με τόσο μικρότερο βάθος στο ρόστερ, να εμφανίζεται ανταγωνιστικός και με αποθέματα δυνάμεων, ενώ ο ΠΑΟΚ να μοιάζει σε μεγάλα διαστήματα πιο άδειος;

Δεν μπορεί η απάντηση να είναι μονίμως ότι χρειάζεται χρόνος. Χρόνος για ποιο πράγμα ακριβώς; Για να δούμε μια ομάδα που θα μπορεί να αμυνθεί στοιχειωδώς σωστά; Για να αποκτήσει συνοχή; Για να βγάλει την ένταση που απαιτεί το ποδόσφαιρο το οποίο υποτίθεται ότι θέλει να παίξει;

Και κάπου εδώ φτάνουμε στην ουσία. Εάν οι άνθρωποι που πληρώνονται για να παίρνουν αποφάσεις στον ΠΑΟΚ, αλλά και εκείνοι που πληρώνουν για να λειτουργεί αυτό το ποδοσφαιρικό οικοδόμημα, δεν έχουν αντιληφθεί ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά, τότε όλοι εμείς που παρακολουθούμε την ομάδα απ’ έξω δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα.

Μόνο να καταγράφουμε την πραγματικότητα.

Να επισημαίνουμε όσα βλέπουμε, να αναδεικνύουμε τις αδυναμίες και να κρίνουμε με βάση την εικόνα μέσα στο γήπεδο. Όχι με βάση τις προθέσεις, τις υποσχέσεις ή όσα θα θέλαμε να συμβαίνουν.

Γιατί η πραγματικότητα είναι αμείλικτη και  δεν πρόκειται για μια προσπάθεια να φορτωθούν όλα σε έναν άνθρωπο. Ο προπονητής έχει τη δική του ευθύνη για την αγωνιστική εικόνα. Εκείνοι που σχεδίασαν το ρόστερ έχουν τη δική τους. Και η διοίκηση οφείλει να αξιολογήσει εάν το ποδοσφαιρικό σχέδιο που επέλεξε προχωρά προς τη σωστή κατεύθυνση.

Το σημαντικότερο, όμως, είναι να αναγνωρίσουν όλοι ότι υπάρχει πρόβλημα. Γιατί εάν δεν αναγνωρίζεις κάτι, είναι αδύνατο και να το διορθώσεις.

Με την ολοκλήρωση της όγδοης αγωνιστικής, ο ΠΑΟΚ βρίσκεται έξι βαθμούς πίσω από τον Παναθηναϊκό, τέσσερις από τον Ολυμπιακό, δύο από την ΑΕΚ, η οποία μάλιστα έχει παιχνίδι λιγότερο, ενώ βρίσκεται έναν βαθμό πίσω ακόμη και από τον Άρη.

Αν αυτή η κατάσταση δεν προκαλεί έντονο προβληματισμό στους ανθρώπους του Δικεφάλου, τότε πραγματικά αναρωτιέμαι τι περισσότερο πρέπει να συμβεί.

Και προσέξτε κάτι: η βαθμολογία είναι αυτή τη στιγμή το μικρότερο κακό για τον ΠΑΟΚ.

Έξι βαθμοί μπορούν να καλυφθούν. Τέσσερις βαθμοί επίσης. Το πρωτάθλημα έχει ακόμη πολύ δρόμο, υπάρχουν παιχνίδια, υπάρχουν ντέρμπι, υπάρχουν ευκαιρίες για να αλλάξουν οι ισορροπίες.

Αλλά για να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα να υπάρχει ομάδα που να δείχνει ικανή να αντιστρέψει την κατάσταση.

Και ο σημερινός ΠΑΟΚ δεν σου δημιουργεί αυτή τη βεβαιότητα. Αντιθέτως, σου γεννά όλο και περισσότερα ερωτήματα.

Ποια είναι η αγωνιστική του ταυτότητα; Πού ακριβώς έχει βελτιωθεί από την αρχή της σεζόν; Ποια στοιχεία του παιχνιδιού του μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια πραγματική αγωνιστική ανάκαμψη;

Δεν αρκεί να δημιουργείς τέσσερις ή πέντε ευκαιρίες, όταν την ίδια στιγμή ο αντίπαλος αισθάνεται ότι μπορεί να σου κάνει ζημιά κάθε φορά που περνάει τη σέντρα. Δεν αρκεί να έχεις ποιοτικούς ποδοσφαιριστές, όταν δεν λειτουργούν ως σύνολο. Και ασφαλώς δεν αρκεί να επικαλείσαι διαρκώς τη διαδικασία της βελτίωσης, όταν η εικόνα δεν επιβεβαιώνει ότι αυτή η διαδικασία αποδίδει.

Το πιο επικίνδυνο για τον ΠΑΟΚ δεν είναι ότι έχασε ένα παιχνίδι στο Ηράκλειο. Είναι να συνηθίσει τις προβληματικές εμφανίσεις. Να θεωρηθεί φυσιολογικό ότι κάθε αντίπαλος μπορεί να του δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. Να φτάσει στο σημείο που μια ισοπαλία της τελευταίας στιγμής θα παρουσιάζεται ως απόδειξη προόδου, ενώ τα πραγματικά ζητήματα θα παραμένουν άλυτα.

Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται κάποιον να του εξηγήσει ότι έχασε από τον ΟΦΗ. Χρειάζεται ανθρώπους που θα καταλάβουν γιατί εξακολουθεί να παρουσιάζει αυτή την εικόνα και, κυρίως, πώς θα την αλλάξουν.

Γιατί το καράβι δεν άρχισε να μπάζει νερά στο Ηράκλειο. Εδώ και καιρό υπάρχουν σημάδια ότι η πορεία του δεν είναι σωστή.

Και το χειρότερο που μπορεί να συμβεί δεν είναι να βλέπεις το πρόβλημα.

Είναι να το βλέπεις, να μην κάνεις τίποτα και να περιμένεις ότι κάποια στιγμή το καράβι θα αλλάξει πορεία μόνο του…