Αν κάποιος αναζητούσε το καλύτερο ημίχρονο του ΠΑΟΚ στη φετινή σεζόν, πιθανότατα το βρήκε στο πρώτο 45λεπτο απέναντι στην ΑΕΚ. Όχι μόνο για το αποτέλεσμα, αλλά κυρίως για την εικόνα μιας ομάδας που επιτέλους έμοιαζε να γνωρίζει ακριβώς τι θέλει να κάνει μέσα στο γήπεδο.

Και μάλιστα απέναντι σε μια ΑΕΚ που δεν αντιμετώπισε το Κύπελλο ως ευκαιρία για ξεκούραση. Ο Μάρκο Νίκολιτς δεν μπήκε καν στη λογική του ροτέισον.

Ο Αλέσιο Λίσι επέλεξε για πρώτη φορά από την αρχή το 4-4-2, με Μπάνζα και Εντιαγέ μαζί στην επίθεση. Μια επιλογή που ενδεχομένως αιφνιδίασε τον Νίκολιτς και σίγουρα άλλαξε τα δεδομένα. Ο ΠΑΟΚ απέκτησε παρουσία στην αντίπαλη περιοχή, περισσότερες επιλογές και καλύτερες συνεργασίες. Ο Μπάνζα πέτυχε ένα γκολ αυθεντικού σέντερ φορ, ενώ ο Εντιαγέ θα μπορούσε να είχε διπλασιάσει το προβάδισμα, αν ο Μπαλαμώτης δεν σταματούσε το πλασέ του.

Το 1-0 του ημιχρόνου μάλλον αδικούσε την εικόνα των γηπεδούχων. Στην επανάληψη, όμως, εμφανίστηκε μια διαφορετική ΑΕΚ. Πιο αποφασιστική, πιο πιεστική, με τον ΠΑΟΚ να χάνει σταδιακά την ασφάλεια που είχε δημιουργήσει. Το 1-1 του Γιόβιτς έφερε ανασφάλεια και για ένα διάστημα το 1-2 έμοιαζε πιθανότερο από το 2-1, εκεί ακριβώς κρίθηκε το παιχνίδι. Ο Σορετίρε έκανε κάτι έξω από τα συνηθισμένα, έδωσε ξανά το προβάδισμα στον ΠΑΟΚ και άλλαξε την ψυχολογία ολόκληρης της ομάδας.

Ο ΠΑΟΚ βρήκε δύο φορ, χαρακτήρα και τερματοφύλακα - Το μεγάλο κέρδος της Τούμπας!

Από εκείνο το σημείο ο Δικέφαλος ξαναβρήκε τα πατήματά του και ο Εντιαγέ έβαλε την υπογραφή του στο 3-1. Ένα γκολ που το άξιζε για την ενέργεια, την αυταπάρνηση και τη δουλειά που καταθέτει σε κάθε παιχνίδι.

Δεν γίνεται, όμως, να προσπεράσουμε τον Δημήτρη Μοναστηρλή. Στο δυσκολότερο διάστημα της αναμέτρησης, μετά την ισοφάριση, κράτησε όρθιο τον ΠΑΟΚ. Και το έκανε με αξιοσημείωτη ψυχραιμία για την ηλικία και την εμπειρία του.

Σημαντική και η βελτίωση του Γιάκιτς, του Γιαννούλη, αλλά και των Χατζηδιάκου και Ντιέγκο Κόστα στο κέντρο της άμυνας. Παίκτες που είχαν προβληματίσει, αυτή τη φορά παρουσίασαν σαφώς καλύτερη εικόνα.

Το ερώτημα πλέον είναι συγκεκριμένο: Θα διατηρήσει ο Λίσι το 4-4-2; Γιατί ο ΠΑΟΚ δεν κέρδισε απλώς ένα ντέρμπι. Βρήκε μια διάταξη που του ταίριαξε, δύο φορ που μπορούν να συνυπάρξουν και μια αγωνιστική ταυτότητα που έλειπε από τα προηγούμενα παιχνίδια.

Η νίκη δεν εξαφανίζει τα προβλήματα. Αλλά προσφέρει κάτι πολύ σημαντικό: μια βάση πάνω στην οποία μπορεί να χτιστεί η συνέχεια και αυτή τη φορά ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται να ψάχνει τι λειτούργησε. Χρειάζεται να αποφασίσει αν θα το εμπιστευτεί ξανά.