Παλιός, καλός ελληνικός κινηματογράφος. Οι λέξεις «παλιός» και «καλός» πάνε πακέτο. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Σίγουρα η νοσταλγία παίζει τον ρόλο της, όμως, αντικειμενικά από τη δεκαετία του 1950 μέχρι τις αρχές εκείνης του 1970 βγήκαν δεκάδες «διαμάντια».

Αυτόν τον απέραντο κόσμο ανάμεσα στα ντεκόρ και πίσω ή μπροστά από τις κάμερες, δεν τον συνέθεσαν μόνο οι σκηνοθέτες, οι σεναριογράφοι, οι παραγωγοί και, κυρίως, οι φίρμες, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι.

Όσοι δηλαδή ήταν αναγκαίοι για να γυριστεί μία ταινία. Και δεν ήταν λίγοι. Ανάμεσά τους και οι ηθοποιοί που ήταν ελάχιστα ή καθόλου αναγνωρίσιμοι όταν περπατούσαν στον δρόμο ή κάθονταν σε κάποιο μαγαζί. Εκείνοι που είχαν συνδυαστεί με τους δεύτερους ρόλους.

Διαβάστε τη συνέχεια σε αυτό το πλύ ενδιαφέρον θέμα στο menhouse.gr

LIFE