Οι ατυχίες δεν προγραμματίζονται!

Ομολογουμένως η κατάσταση που βιώνουμε είναι διαφορετική συγκριτικά με οποιαδήποτε άλλη χρονιά κι αυτό μπορούν να το διαπιστώσουν όλοι, είτε λόγω απουσιών είτε εξαιτίας τραυματισμών. Δεν μπορείς να κάνεις όμως διαφορετικά. Οι ατυχίες ούτε... προβλέπονται ούτε και προγραμματίζονται. Αν μπορούσε να συμβεί κάτι απ' αυτά τα δύο, τότε η κατάσταση θα ήταν διαφορετική και δεν θα είχε νόημα τίποτε άλλο, ούτε η προετοιμασία ούτε η κλήση των παικτών ούτε τίποτα!

Επί του συγκεκριμένου θέματος επιθυμώ να καταθέσω την άποψή μου: μπορώ να αντιληφθώ πόσο δύσκολη είναι η κατάσταση για έναν προπονητή, αλλά δεν μπορώ να δεχτώ τη συχνή και συνεχή αναφορά στους τραυματισμούς και στις απουσίες πριν καν οι παίκτες... πατήσουν παρκέ για φιλικά ματς. Η Εθνική θα προχωρήσει στο δρόμο της και σε τελική ανάλυση δεν είναι η ομάδα που θα περάσει από εξετάσεις (προσωπική είναι η άποψη, πάντα). Στα δικά μου μάτια η εθνική ομάδα είναι κάτι τελείως ξεχωριστό, από το 1987 -με ελάχιστες εξαιρέσεις, το 1999, το 2001 και το 2010- βρίσκεται στις υψηλότερες θέσεις και είναι ανταγωνιστική. Δεν μπορώ να θυμηθώ κάποια άλλη ομάδα που έμεινε ψηλά -επαναλαμβάνω με ελάχιστες εξαιρέσεις- τόσα χρόνια.

Αυτό σημαίνει ότι ουδέποτε θα γίνω... παράλογος γι' αυτήν την ομάδα και πάντα θα ξέρω τι θα περιμένω. Δεν πρόκειται ποτέ να «πατήσω» επάνω στους τραυματισμούς και στις απουσίες (έστω κι αν μιλάμε για σημαντικούς παίκτες) προκειμένου να δημιουργήσω... άλλοθι σε ενδεχόμενη κακή πορεία ή να ηρωοποιήσω την κατάσταση σε περίπτωση που η ομάδα φτάσει ψηλά (όπως εντέχνως έγινε στο Ευρωμπάσκετ του 2009).

Πιστεύω πως όλοι περιμένουμε από τον προπονητή και τους διεθνείς να παρουσιάσουν το καλύτερο πρόσωπο, αγωνιστικά κι εξωαγωνιστικά, να παίξουν στο 100%, να χειριστούν έξυπνα τη διοργάνωση -με δεδομένο ότι μιλάμε για νέο σύστημα και περισσότερους αγώνες κατόπιν της... ψηφοθηρικής απόφασης του Μπάουμαν- και φυσικά να υπάρχει απόλυτη εμπιστοσύνη- χωρίς συνεχή αναφορά στις ατυχίες- του προπονητή προς το υπάρχον υλικό. Επαναλαμβάνω, δεν εκτιμώ ότι η κατάσταση είναι εύκολη. Μπορεί όμως να αποτελέσει αυτό το Ευρωμπάσκετ το εφαλτήριο για ορισμένα νέα παιδιά, που θα αποτελέσουν το μέλλον της Εθνικής, ώστε να ξεπεταχτούν. Μπορούμε από τώρα να «χτίσουμε» το... αύριο!