Φιλικό ή… πλάκα;

Γράφει ο Γιώργος Κογκαλίδης:

Ελάχιστος κόσμος στις εξέδρες, διαιτητές με προβλήματα (δεν είναι ιδιαιτέρως υψηλό το επίπεδο της διαιτησίας στο νησί), γραμματεία που θέλει εικονογραφημένη αναπαράσταση των δρώμενων για να μπορέσει να λειτουργήσει…

Αλήθεια, γιατί επιμένουμε; Άλλο φιλικό τουρνουά κι άλλο τουρνουά για πλάκα. Η οργανωτική δυνατότητα μοιάζει εξόχως περιορισμένη κι αναρωτιέμαι αν θα ήταν ίδια η εικόνα σε περίπτωση που αντίστοιχο τουρνουά γίνονταν στη Ρόδο (για παράδειγμα), στην Κρήτη (που έχει και τεράστιο γήπεδο), ή σε οποιοδήποτε (λόγω θέρους) νησί της χώρας.

Θα είχε, άραγε, τόσο λίγο κόσμο; Θα είχε ανάλογα προβλήματα με διαιτησία και γραμματεία (οι ξένοι σκούζουν και μάλλον έχουν δίκιο); Αν κάποια εκδήλωση πετύχει, είναι λογικό να επαναληφθεί και δύο, και τρεις, και 103 φορές, όσο η επιτυχία κρατάει. Αν κάποια εκδήλωση αποτύχει, γιατί να επιμείνουμε;

Πηγή: basketblog