Η μοναδικότητα του Αντώνη Φώτση

Διάβασα με προσοχή τη συνέντευξη του Αντώνη Φώτση στο «ΕΘΝΟΣΠΟΡ» και για ακόμα μία φορά αισθάνθηκα δικαιωμένος για την άποψη που έχω γι' αυτό το παιδί. Μπορεί όσα λέει να μην είναι διανθισμένα με... καλολογικά στοιχεία (που λέγαμε στο σχολείο), αλλά είναι απλά και ρεαλιστικά πράγματα και κυρίως τονίζουν τον αυθορμητισμό του. Τι ξεχωρίσαμε λοιπόν;

Πρώτο θέμα: «Φυσικά και υπάρχει κούραση, αλλά τη συνηθίζεις. Από τότε που ξεκίνησα το μπάσκετ ήμουν στις μικρές εθνικές κάθε καλοκαίρι. Μου αρέσει πολύ να παίζω στην εθνική ομάδα και να βρίσκομαι κοντά της». Απλώς να θυμίσουμε ότι ο Φώτσης μετρά 179 συνεχόμενους αγώνες (!) στον Παναθηναϊκό κι από την περίοδο 2005-2006, όταν αγωνιζόταν στην Ντιναμό Μόσχας, μέχρι... χθες έχει χάσει λόγω τραυματισμού μόνο το Ευρωμπάσκετ του 2007!

Δεύτερο θέμα: «Αυτήν τη στιγμή παίζεις για την Εθνική Ελλάδας και είναι πολύ μεγάλη τιμή. Αυτό αποτελεί από μόνο του το μεγαλύτερο κίνητρο που μπορεί να έχει ένας παίκτης». Διαφωνεί κανείς;

Τρίτο θέμα: «Επιθυμία μου ήταν να παραμείνω στον Παναθηναϊκό, αλλά εντάξει. Για κάποιους λόγος δεν προχωρήσαμε. Δεν υπάρχει πικρία. Δεν μου έβαλε κανείς το μαχαίρι στο λαιμό για να αποφασίσω. Πάντα είναι δύσκολη η επιλογή της ομάδας. Εγώ είμαι χαρούμενος για την απόφαση που πήρα και ότι του χρόνου θα αγωνίζομαι στο Μιλάνο»! Ούτε λαϊκισμός ούτε τίποτα... Ρεαλιστική προσέγγιση κατά 100%... Μπορεί να πείτε ότι μιλάει εκ του ασφαλούς επειδή ούτως ή άλλως θα έβρισκε καλό συμβόλαιο. Μαγκιά του είναι κι αυτή...

ΥΓ.1: Καλά ενημερωμένες πηγές αναφέρουν ότι απόψε -πιθανότατα- θα «σκάσει η βόμβα». Και δεν θα είναι καλό μαντάτο αυτό για κανέναν...

ΥΓ.2: Μήπως θα έπρεπε τελικά ο Ζούρος να πάρει περισσότερους από 16 στην αρχή της προετοιμασίας; Αν έπαιρνε 20 δηλαδή (και είχε Μαυροειδή και Πατ Καλάθη, ας πούμε, από την αρχή της προετοιμασίας), τι ακριβώς θα άλλαζε;

ΥΓ.3: Το λέμε κάθε χρόνο και θα το επαναλάβουμε και φέτος, διότι πιστεύουμε ότι δεν πρόκειται - ειδικά γι' αυτό το θέμα- να γίνουμε κουραστικοί. Καλό θα ήταν να μην υπάρχει τέτοια διαιτησία όπως αυτή στην Κύπρο στα φιλικά της εθνικής μας ομάδας.

Ούτε λόγος υπάρχει να ευνοούν με τα σφυρίγματά τους ούτε και κάνουν καλό στην Εθνική. Στο επιθετικό του Παπανικολάου (με τους Ισραηλινούς) και στο φάουλ+τεχνική ποινή (στη διεκδίκηση Σβεντ - Καϊμακόγλου) με τους Ρώσους γελάσαμε με την ψυχή μας. Φιλικά είναι, προπονήσεις. Ελεος...

Πηγή: sentragoal.gr