Μέχρι τελευταία στιγμή, βέβαια, θα υπάρχει το ενδεχόμενο αναβολής, αλλά και μόνο που το συζητάμε ακόμα είναι πιο εξοργιστικό.

Στην Τουρκία είπανε ότι πάνε πιο πίσω την έναρξη εγκαίρως μέχρι να ξεκαθαρίσει η κατάσταση και όλα είναι μια χαρά. Στην Ισπανία οι ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να μην παίξουν και όντως έτσι έγινε. Τώρα γίνεται συζήτηση και για το καμπιονάτο.

Μόνο στην Ελλάδα πάνε όλοι να το ξεκινήσουν στην ζούλα και με το ζόρι το πρωτάθλημα. Κι ενώ εκκρεμούν τόσες αποφάσεις για υποβιβασμούς ομάδων. Παράλληλα δεν ξέρουμε τι θα βγει από την δικαιοσύνη για την μπόχα των στημένων.

Και ο απλός φίλαθλος αναρωτιέται. Δεν μπορούν να συμφωνήσουν όλοι να μην ξεκινήσει ένα πρωτάθλημα για κάποιο διάστημα, από την στιγμή που αν αρχίσει κανονικά θα κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα από μέρα σε μέρα;

Μια απόφαση κοινή από την πολιτική ηγεσία, τις ποδοσφαιρικές αρχές, τις ομάδες και τους παίκτες δεν μπορεί να ληφθεί; Πότε, όμως, υπήρξαν τέτοιες κοινές συμφωνίες στην Ελλάδα για να γίνουν και τώρα; Αφού ο καθένας σ’ αυτόν τον τόπο βάζει πάνω απ’ όλα το δικό του συμφέρον κι όχι το γενικό καλό. Και το γενικό καλό είναι πρώτα να πειστούν όλοι ότι κάτι άλλαξε και μετά να γίνει η έναρξη.

Τι ψάχνουμε να βρούμε, όμως; Εδώ μια απεργία θέλανε να κάνουνε τον Μάρτιο οι ποδοσφαιριστές και διασπάστηκαν στο τέλος με συνέπεια να μην την κάνουν. Κι αναφερόμαστε στους παίκτες, επειδή όλο το καλοκαίρι βγήκανε αρκετοί και δηλώνανε ότι "δεν μας αρέσει αυτή η κατάσταση με την διαφθορά".