Πώς οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες εκτέλεσαν Έλληνα δημοσιογράφο

Συμπληρώνονται σήμερα 32 χρόνια από τη νύχτα που η Κύπρος και ο απανταχού ελληνισμός έχασαν έναν από τους πιο συνεπείς και ανιδιοτελείς αγωνιστές της ελευθερίας. Στις 20 Μαρτίου 1994, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης, ο άνθρωπος που ταύτισε τη ζωή του με τον κοινό αγώνα Ελλήνων και Κούρδων ενάντια στον τουρκικό επεκτατισμό, έπεφτε νεκρός από τις σφαίρες πληρωμένων δολοφόνων έξω από το σπίτι του στην Αγλαντζιά.

Ένας Επιστήμονας στην Υπηρεσία του Αγώνα

Γεννημένος στην Ευρύχου το 1957, ο Θεόφιλος δεν υπήρξε ποτέ ένας απλός παρατηρητής της ιστορίας. Απόφοιτος του Παγκυπρίου Γυμνασίου και έφεδρος ανθυπολοχαγός των Καταδρομών, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Η βαθιά του γνώση για την Τουρκία —τόσο ακαδημαϊκή όσο και γλωσσική— τον κατέστησε πολύτιμο στέλεχος του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών (ΓΤΠ) στον Κλάδο Τουρκικών Θεμάτων.

Ωστόσο, η δράση του ξεπέρασε τα στενά όρια του υπηρεσιακού καθήκοντος. Κατανοώντας ότι το Κουρδικό ζήτημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την τύχη της Κύπρου, έγινε η «φωνή» του Κουρδιστάν στη Μεγαλόνησο.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης και η Στοχοποίηση

Ως ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος της Επιτροπής Αλληλεγγύης για το Κουρδιστάν, ο Θεόφιλος Γεωργιάδης οικοδόμησε γέφυρες ανάμεσα στους δύο λαούς. Συντόνισε αποστολές στο εξωτερικό, ενημέρωσε τη διεθνή κοινή γνώμη και στάθηκε στο πλευρό του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος, προκαλώντας τον τρόμο στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες.

«Ο αγώνας των Κούρδων είναι και δικός μας αγώνας. Αν πέσει το Κουρδιστάν, η Κύπρος θα είναι το επόμενο θύμα.» — Μια πεποίθηση που υπηρέτησε μέχρι τέλους.

Το Χρονικό της Άνανδρης Δολοφονίας

Το βράδυ της 20ης Μαρτίου, επιστρέφοντας από το αεροδρόμιο Λάρνακας όπου είχε υποδεχθεί Κούρδο αξιωματούχο, ο Θεόφιλος δέχθηκε πέντε σφαίρες. Η έρευνα αποκάλυψε το σκοτεινό πρόσωπο της προδοσίας:

Οι Αυτουργοί: Τρεις Ελληνοκύπριοι του υποκόσμου, που λειτούργησαν ως όργανα της ΜΙΤ.

Το Αντάλλαγμα: 5.000 λίρες και 5 κιλά ηρωίνης.

Το Όπλο: Πιστόλι Τούρκου αξιωματικού που παραδόθηκε στους εκτελεστές στη γραμμή αντιπαράταξης.

Είναι τραγική ειρωνεία ότι οι φυσικοί αυτουργοί δολοφονήθηκαν αργότερα σε ξεκαθαρίσματα λογαριασμών, αφήνοντας πίσω τους αναπάντητα ερωτήματα για το βάθος της διείσδυσης των ξένων υπηρεσιών.

Η Κληρονομιά του

Σήμερα, η οδός Θουκυδίδη όπου άφησε την τελευταία του πνοή φέρει το όνομά του, όπως και πάρκα και αίθουσες στην Κύπρο. Όμως, το σημαντικότερο μνημείο για τον Θεόφιλο Γεωργιάδη παραμένει η συνείδηση του κοινού μετώπου απέναντι στην αδικία.

Ο Θεόφιλος δεν πέθανε απλώς για το Κουρδιστάν· πέθανε για την αξιοπρέπεια της Κύπρου, αποδεικνύοντας ότι η αλληλεγγύη δεν έχει σύνορα, αλλά έχει υψηλό τίμημα.

Αθάνατος!