Γεωπολιτικός συναγερμός! Ελλάδα, Κύπρος και Ιράν στο ίδιο κάδρο

Με μια εκπομπή πυκνή, αιχμηρή και φορτωμένη με πολιτικά μηνύματα, ο Σάββας Καλεντερίδης το βράδυ του Σαββάτου 22 Μαρτίου 2026 επιχείρησε να χαρτογραφήσει το σύνολο σχεδόν του γεωπολιτικού μετώπου που εκτείνεται από την Κύπρο και το Αιγαίο μέχρι το Ιράν, τη Συρία, το Κουρδικό και τις μεγάλες δυνάμεις.

Η αφετηρία δόθηκε από το Νεβρόζ, τη γιορτή που συνδέεται με την εαρινή ισημερία και φέρει τεράστιο συμβολικό φορτίο για τους Κούρδους, τους Ιρανούς και τους λαούς της Κεντρικής Ασίας. Ο Καλεντερίδης δεν έμεινε στον εορταστικό χαρακτήρα, αλλά εστίασε στο πολιτικό μήνυμα του Αμπντουλάχ Οτζαλάν από τη φυλακή, διαβάζοντας αποσπάσματα και αποδίδοντάς τους σαφές γεωπολιτικό νόημα. Κατά την προσέγγισή του, ο Οτζαλάν επιχείρησε να στείλει κωδικοποιημένο μήνυμα για ειρήνη, συνύπαρξη, υπέρβαση του εθνοτικού και θρησκευτικού κατακερματισμού, αλλά και για την ανάγκη να βρεθεί νέα ισορροπία στη Μέση Ανατολή.

Στη συνέχεια, το βάρος μεταφέρθηκε στα «δικά μας», με τον αναλυτή να βάζει στο τραπέζι το ζήτημα των Patriot και να χτυπά καμπανάκι για τις ελληνικές επιλογές. Υποστήριξε πως η αποστολή Patriot στη Σαουδική Αραβία είχε εξήγηση και λογική το 2021, όταν Ριάντ και Άγκυρα βρίσκονταν σε ανοιχτή σύγκρουση μετά τη δολοφονία Κασόγκι. Τώρα όμως, είπε καθαρά, το τοπίο έχει αλλάξει. Η Σαουδική Αραβία έχει περάσει σε στρατηγική συνεννόηση με την Τουρκία, αναπτύσσει συνεργασίες και συμπαραγωγές, και αυτό υποχρεώνει την Αθήνα να ξαναδεί το θέμα χωρίς αυταπάτες.

Ακόμη πιο αιχμηρός ήταν στο ζήτημα του Κατάρ, λέγοντας ότι η αποστολή βλημάτων Patriot από ελληνικά εθνικά αποθέματα προς μια χώρα που έχει ήδη εκπαιδεύσει τους Τούρκους πάνω σε κρίσιμα στοιχεία των Rafale και ετοιμάζεται να ενισχύσει περαιτέρω την τουρκική αεροπορική δυνατότητα, δημιουργεί βαρύ πολιτικό και στρατηγικό ερώτημα. Ουσιαστικά έθεσε θέμα λογικής και συνοχής της ελληνικής πολιτικής, αφήνοντας σαφέστατες αιχμές για το τι μήνυμα εκπέμπεται προς την κοινωνία όταν δεν εξηγούνται τέτοιες επιλογές.

Από την άλλη πλευρά, στάθηκε με ιδιαίτερη έμφαση στην τοποθέτηση Patriot στην Κάρπαθο, παρουσιάζοντάς την ως κίνηση μεγάλης εθνικής σημασίας, που έβγαλε την Τουρκία από την ισορροπία της. Κατά τον ίδιο, αν Αμερικανοί και ΝΑΤΟ αποδέχονται εμπράκτως την ανάπτυξη τέτοιου συστήματος στην Κάρπαθο, τότε υπονομεύεται συνολικά η τουρκική επιχειρηματολογία περί αποστρατιωτικοποίησης των Δωδεκανήσων. Και εκεί ακριβώς, όπως προειδοποίησε, βρίσκεται η μεγάλη μάχη: όχι μόνο στο πεδίο, αλλά κυρίως στο νομικό και διπλωματικό παρασκήνιο που μπορεί να ακολουθήσει.

Από το Αιγαίο, ο Καλεντερίδης πέρασε στην Κύπρο, όπου άνοιξε το κρίσιμο ζήτημα των βρετανικών βάσεων. Υποστήριξε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να διεκδικήσει καθεστώς ουσιαστικού ελέγχου, ακόμη και μέσω τοποθέτησης Ελληνοκύπριου διοικητή, ώστε οι βάσεις να πάψουν να λειτουργούν ως κυρίαρχοι θύλακες ξένης βούλησης μέσα στο νησί. Μίλησε ανοιχτά για βρετανικό “βρώμικο παιχνίδι” στο Κυπριακό και προειδοποίησε για τον κίνδυνο να ανοίξει παράθυρο εμπλοκής του ψευδοκράτους, ειδικά στη Δεκέλεια, αν το θέμα αφεθεί να εξελιχθεί με όρους Λονδίνου.

Στο ίδιο πλαίσιο χαρακτήρισε κομβική την αναφορά Χριστοδουλίδη και Μητσοτάκη στο άρθρο 42.7 της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή στη ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής. Στην εκπομπή παρουσιάστηκε αυτή η κίνηση ως πρώτη ουσιαστική έστω de facto ενεργοποίηση ευρωπαϊκού μηχανισμού συλλογικής αντίδρασης γύρω από την Κύπρο, με σαφές μήνυμα προς την Τουρκία ότι η κυπριακή άμυνα δεν είναι πια αποκλειστικά θέμα διμερών ισορροπιών, αλλά ευρωπαϊκής διάστασης.

Ακολούθησε σφοδρή κριτική για την έλλειψη επίσημης ελληνικής αντίδρασης στην παρουσία έξι τουρκικών F-16 στα κατεχόμενα. Ο Σάββας Καλεντερίδης ξεχώρισε μόνο την κινητοποίηση της ομογένειας στις ΗΠΑ και ειδικά την παρέμβαση της Νικόλ Μαλιωτάκη, η οποία ζήτησε οριστική άρση του εμπάργκο όπλων προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Για τον ίδιο, η παρέμβαση αυτή δείχνει τι θα μπορούσε να έχει ήδη γίνει σε επίπεδο πολιτικής πίεσης, αν υπήρχε βούληση.

Στη συνέχεια πέρασε στην τουρκοκυπριακή ηγεσία και ειδικά στις δηλώσεις που στρέφονται κατά των αμυντικών συνεργασιών της Λευκωσίας. Με πολύ σκληρό ύφος απάντησε σε όσους θεωρούν “μη ρεαλιστική” την προσπάθεια της Κυπριακής Δημοκρατίας να οικοδομήσει ισορροπία ισχύος απέναντι στην Τουρκία, τονίζοντας ότι οι συμμαχίες αυτές δεν γίνονται για επιθετικότητα, αλλά για στοιχειώδη επιβίωση.

Το διεθνές σκέλος της εκπομπής ήταν εξίσου βαρύ. Ο Καλεντερίδης περιέγραψε έναν πόλεμο που μπαίνει σε νέα φάση, με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ να έχουν μεν κοινό βασικό στόχο την αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος, αλλά να εμφανίζουν αποκλίσεις τακτικής, κυρίως στο θέμα των ενεργειακών υποδομών. Υποστήριξε ότι οι Αμερικανοί θέλουν να διατηρήσουν ανέπαφες κρίσιμες εγκαταστάσεις για την “επόμενη μέρα”, ενώ το Ισραήλ φαίνεται πιο πρόθυμο να προχωρήσει σε σκληρότερα πλήγματα.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στις ενδείξεις ότι η Μοσάντ είχε εισηγηθεί στον Νετανιάχου, πριν ακόμη ξεσπάσει ο πόλεμος, ότι αν χτυπηθούν καίριοι στρατιωτικοί και θεσμικοί πυλώνες του ιρανικού καθεστώτος, τότε θα μπορούσαν να δημιουργηθούν προϋποθέσεις εσωτερικής ανατροπής. Σε αυτό το πλαίσιο ενέταξε και τον κουρδικό παράγοντα, λέγοντας ότι στο βάθος υπάρχει προετοιμασία, διεργασία και αναμονή εγγυήσεων για πιθανή αναδιάταξη του χάρτη, εφόσον το καθεστώς στην Τεχεράνη αρχίσει να καταρρέει πραγματικά.

Ο Σάββας Καλεντερίδης έδωσε μεγάλη σημασία και στο χτύπημα προς τη βάση Ντιέγκο Γκαρσία, εκτιμώντας ότι αλλάζει δραματικά τα δεδομένα, αφού αποδεικνύει ότι το Ιράν διαθέτει ή τουλάχιστον επιχειρεί να αξιοποιήσει δυνατότητες μεγάλου βεληνεκούς. Το μήνυμα που εξέπεμψε ήταν σαφές: αν μπορούν να φτάσουν εκεί, τότε η συζήτηση για την ασφάλεια της Κύπρου, της Σούδας και συνολικά της ανατολικής Μεσογείου δεν μπορεί πλέον να γίνεται με παλιά δεδομένα.

Στο ίδιο κάδρο ενέταξε τις αμερικανικές προετοιμασίες για πιθανές ειδικές επιχειρήσεις εντός Ιράν, την κινητοποίηση πάνω από 20 χωρών για τα Στενά του Ορμούζ, τις δηλώσεις Τραμπ περί συνέχισης της στρατιωτικής πίεσης, αλλά και τις δημοσκοπικές ενδείξεις ότι η πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών στηρίζει ακόμη τον πόλεμο.

Η εκπομπή έκλεισε με μια προσγείωση στην κυπριακή καθημερινότητα. Ο Καλεντερίδης είπε ξεκάθαρα ότι, όσο κρίσιμα κι αν είναι τα πολεμικά μέτωπα, για την Κύπρο πιο άμεσο και ουσιαστικό θέμα είναι να γεμίσουν τα φράγματα και να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα που πλήττει τους κτηνοτρόφους. Εκεί, όπως είπε, κρίνεται το πραγματικό νεύρο της κοινωνίας.