Η πρώτη αυτονόητη απάντηση είναι ότι τον τίτλο θα κατακτήσει η καλύτερη ομάδα. Σε ποιότητα μπάσκετ ο Ολυμπιακός με πείθει περισσότερο.

Στη συνέχεια θα συζητήσουμε για την διαχείριση της πίεσης που έχει ένα τέτοιο παιχνίδι. Παρατηρώ ότι οι ερυθρόλευκοι πάνε αθόρυβα και με αυτοπεποίθηση στον τελικό των τελικών.

Από την άλλη ο Παναθηναϊκός κλήθηκε να αντιμετωπίσει την αναστάτωση που προκάλεσε η δήλωση Ομπράντοβιτς για την (μη) παραμονή του. Πρώτο επικοινωνιακή λύση δόθηκε μέσω της ανακοίνωσης της οικογένειας Γιαννακόπουλου περί παραμονής της και του χρόνου στην ΚΑΕ, όπως σας είχε προαναγγείλει το pamesports. Εν συνεχεία έριξε στη μάχη την παρουσία του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στο ΣΕΦ, δημιουργώντας (σε συνέχεια του υστερόγραφου της ανακοίνωσης παραμονής) συζήτηση για booth, πάγκους και άλλα πιθανά σημεία παραμονής του κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης. Γενικώς επιχείρησε να οξύνει τα πνεύματα, κάτι που μόνο τον έχοντα το μειονέκτημα έδρας βολεύει. Δε νομίζω ότι πέτυχε πολλά, παρά μόνο ως προς τους τίτλους που έδωσε σε όλους εμάς. Ηρεμία δε λες ότι επικρατεί στους πράσινους...

Στα αγωνιστικά (γιατί αν δεν κάνω κάποιο λάθος, μπάσκετ πάμε να δούμε) σημαντικό ρόλο θα παίξει η μάχη του... αέρος. Ριμπάουντ, θέμα μείζον όπως απεδείχθη στις προηγούμενες αναμετρήσεις. Εν συνεχεία ο ρυθμός. Ο Ολυμπιακός βολεύεται με ανοιχτό γήπεδο, ο Παναθηναϊκός με πιο σετ καταστάσεις για να εκμεταλλευτεί πιθανά πλεονεκτήματα στους ψηλούς. Εδώ είμαστε λοιπόν. Ο Ντόρσι πρέπει να συγκρατήσει τα νεύρα του, ο Μπατίστ πρέπει να κάνει άλλο ένα παιχνίδι εφήβου και να δούμε πως θα αντιμετωπίσουν τα μαρκαρίσματα οι διαιτητές. Είναι προφανές ότι ο Παναθηναϊκός για να έχει κάποια τύχη, το τρίπτυχο Διαμαντίδης-Σάρας-Μπατίστ πρέπει να είναι στα ντουζένια του. Αντιστοίχως, το ίδιο ισχύει από την άλλη πλευρά για Σπανούλη-Πρίντεζη-Ντόρσι, αν και εκεί υπάρχουν εναλλακτικές. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε μήπως μας προκύψει και κανένας Σμιθ (ας πούμε) από το πουθενά. 

Ναι, οι προσωπικότητες παίζουν ρόλο σε τέτοιες καταστάσεις, εντούτοις ο παράγοντας ομάδα είναι (κατά την άποψή μου) πιο σημαντικός στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Αν δούμε τη χρονιά στο σύνολό της, νομίζω ότι οι ερυθρόλευκοι κερδίζουν τις εντυπώσεις, έστω και στην τρίχα.

Ένας τελικός όμως (και ειδικά ο τελικός των τελικών), δεν είναι μόνο θεωρία. Είναι πράξη. Όλα μένει να πιστοποιηθούν στο παρκέ. 

Δεν πιστεύω σε καρδιές, μέταλλα και λοιπά ευγενή στοιχεία.

Δεν πιστεύω σε προϊστορίες, τροπαιοθήκες και συγκρίσεις παρελθουσών χρήσεων.

Στη δική μου λογική μετράει το παρόν και αυτό κρίνεται στη σάλα του ΣΕΦ στις 19.00 του Σαββάτου 2 Ιουνίου. Θα τα πούμε στη ζωντανή μετάδοση του Real Fm λοιπόν.

Και αργά το βράδυ, εδώ στο pamesports.gr, όπου θα μπορείτε να κάνετε και live chatting κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης με Παπαχατζή και Βουγιου.

Καλό τελικό (των τελικών) να έχουμε. Αυτός ο τελικός (φυσικά μαζί με την Εθνική ομάδα) είναι το μπάσκετ σε τούτη τη χώρα. Αυτός ο τελικός (επιτρέψτε μου) είναι το μπάσκετ και στην Ευρώπη. Έστω κι αν (συνολικά) το πρωτάθλημά μας είναι για τα θηρία.

8 ευρωπαϊκά τρόπαια θα παραταχθούν στην αρένα του ΣΕΦ. Ή μάλλον ας αφήσω τις αρένες... Στη σάλα του ΣΕΦ!

Πηγή: pamesports.gr