Ο Ντούσαν Ίβκοβιτς κατάφερε να χτίσει σταδιακά μια νεανική ομάδα με πολλή όρεξη για σκληρή δουλειά και να βελτιώσει το ταλέντο της από αγώνα σε αγώνα.

Με αυτό τον τρόπο μπόρεσε να ανταπεξέλθει κόντρα στην εμπειρία και την ποιότητα του Παναθηναϊκού και να επιστρέψει στους τίτλους του πρωταθλήματος 15 χρόνια μετά.

Μεγάλο ρόλο στην τελική επικράτηση του Ολυμπιακού σε μια εξαιρετική σειρά 5 αγώνων έπαιξε η κατάκτηση της Ευρωλίγκας στην Κωνσταντινούπολη.

Η κατάκτηση της κορυφής στην Ευρώπη από τον Ολυμπιακό και μάλιστα με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο του, δημιούργησε στους παίκτες του Ίβκοβιτς την πεποίθηση ότι «τώρα είναι η ώρα».

Και πράγματι έτσι ήταν. Ο Ολυμπιακός θα μπορούσε να έχει κερδίσει τον Παναθηναϊκό και στο κλειστό του ΟΑΚΑ. Δεν μπόρεσε γιατί ο Παναθηναϊκός είχε διάθεση να υπερασπίσει τα κεκτημένα.

Οι πράσινοι τα κατάφεραν μέχρι ενός σημείου. Η φρεσκάδα και η εκρηκτικότητα των παικτών του Ολυμπιακού, αλλά κυρίως η συνοχή τους που τους ανέδειξαν ως ΟΜΑΔΑ με όλα τα γράμματα κεφαλαία, ήταν τα πλεονεκτήματα των ερυθρολεύκων έναντι του Παναθηναϊκού.

Παραφωνία αυτήν της τεράστιας για τον Ολυμπιακό επιτυχίας ήταν για μια ακόμα φορά τα ΚΑΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ που καβαλούν ορισμένοι.

Το «ντου» των οπαδών στην αίθουσα Τύπου του ΣΕΦ σε βάρος του Ομπράντοβιτς και του Διαμαντίδη και μάλιστα σε μια στιγμή που και οι δύο έδιναν συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό για την επικράτησή του, φανερώνει την άρρωστη νοοτροπία του πρωταθλητισμού στην Ελλάδα.

Οι ομάδες και ειδικά οι ΜΕΓΑΛΕΣ ομάδες είναι απόλυτα ΥΠΕΥΘΥΝΕΣ για την γιγάντωση του χουλιγκανισμού στον αθλητισμό. Αν θέλουν να φέρουν στα γήπεδα τους πολλούς, πρέπει να κινηθούν άμεσα απομονώνοντας τους λίγους.

Αν συνεχίσουν να τους εκτρέφουν, τότε κάποια στιγμή θα καταλάβουν ποιος τους… δάγκωσε! Μόνο που θα είναι αργά.

Πηγή: pamesports.gr