Οταν άνθρωπος δαγκώσει σκύλο

Ηταν όλοι τους εμπειρικοί, αλλά γνώριζαν καλά τον βασικότερο κανόνα του επαγγέλματος. «Είδηση έχουμε όχι όταν ένας σκύλος δαγκώσει άνθρωπο, αλλά όταν άνθρωπος δαγκώσει σκύλο».
 
Όποιος θέλει να τηρήσει πιστά αυτόν τον αφορισμό, δεν έχει παρά να αγνοήσει την κλήρωση του Κυπέλλου Ελλάδας στο μπάσκετ. Δεν στοιχειοθετεί είδηση το επικείμενο ζευγάρωμα του Ολυμπιακού με τον Παναθηναϊκό στον τελικό. Είδηση θα είχαμε εάν έπεφταν ο ένας πάνω στον άλλον στα ημιτελικά ή στα προημιτελικά, για πρώτη φορά έπειτα από δεν-ξέρω-πόσα χρόνια. Τότε ναι, η ετυμηγορία της κληρωτίδας της ΕΟΚ θα έμοιαζε με δαγκωματιά ανθρώπου στο ψαχνό κάποιου απορημένου σκυλάκου...
 
Σπανίως δίνω σημασία στις θεωρίες συνωμοσίας. Τις περισσότερες τις χλευάζω και τις θεωρώ πειστήρια κουτοπονηριάς ή αμορφωσιάς. Αλλά αυτή που έχει να κάνει με τα «παγωμένα μπαλάκια» στις κληρώσεις του Κυπέλλου μπάσκετ τείνω να την πιστέψω.

Πριν από 2-3 χρόνια οι αναγνώστες κάποιου blog που ασχολείται με την πορτοκαλί μπάλα βάλθηκαν να σκαρώσουν μαθηματικό τύπο που να καθρεφτίζει τις στατιστικές πιθανότητες αυτής της απίστευτης σύμπτωσης. Σταμάτησαν τους υπολογισμούς όταν η οθόνη του υπολογιστή πλημμύρισε από μηδενικά και η παρέα από χάχανα. Τα ετερώνυμα που θα έπρεπε να έλκονται βρίσκουν τρόπο να απωθούνται, μέχρι που η μεταξύ τους σύγκρουση γίνεται αναπόφευκτη.

Και τότε, ααα, τότε, το ελληνικό μπάσκετ «φοράει τα καλά του», όπως επιμένουν σε τόνους στρατιωτικής παρέλασης οι εκφωνητές της κρατικής τηλεόρασης, και υποδέχεται δύο από τις ισχυρότερες ομάδες της Ευρώπης «σε έναν τελικό που θα έπρεπε να είναι γιορτή».

Ελα όμως που αποτελεί τη χειρότερη δυνατή δυσφήμιση για το μπάσκετ. Ο τελικός του Κυπέλλου επιτρέπει στους χουλιγκάνους να συνυπάρξουν για μία και μοναδική βραδιά κάτω από την ίδια στέγη, ώστε να ανταλλάξουν ευχές για το Πάσχα και πτερόεντα δώρα, κάτω από το άγρυπνο βλέμμα εκατοντάδων κρανοφόρων που αναρωτιούνται αν ο Σχορτσανίτης είναι Ελληνας.
Οι γερόντοι της Ομοσπονδίας βαυκαλίζονται ότι κάνουν λεζάντα, την ίδια στιγμή που η φίλαθλη Ελλάδα αποστρέφει αηδιασμένη το βλέμμα. Ο δε ισχυρός ανήρ της διοργάνωσης κάθεται στο σπίτι του και παρακολουθεί τη «φιέστα» από την τηλεόραση, επειδή δεν του αρέσει που τον βρίζουν οι άπλυτοι.

Αλλά ποιος άνοιξε την πόρτα για να μπουν στο γήπεδο οι άπλυτοι; Οι προτάσεις που κατατίθενται ετησίως για αποκλεισμό των κακοποιών από τον τελικό προσγειώνονται σε ώτα μη ακουόντων, ακόμα και όταν οι διοικήσεις των δύο ομάδων δηλώνουν πρόθυμες να συνεργαστούν. Οχι ότι γίνεται συχνά αυτό...

Πέρασαν χρόνια από την τελευταία φορά που διαπιστεύτηκα σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας. Επειδή αγαπώ το μπάσκετ, κάθομαι στο σπίτι και βλέπω ποδόσφαιρο. Θα ξαναπάω όταν ακούσω στις ειδήσεις ότι άνθρωπος δάγκωσε σκύλο.

Πηγή: Sportday