Μετρούσε, λέει, δέκα ήττες σε έντεκα επισκέψεις του στο «Παλαού Μπλαουγκράνα;». Ε και;

Δέχθηκε, λέει, ένα επιμέρους σκορ 12-2 και είδε το 52-56 να μετατρέπεται σε 64-58. Ε και;

Οταν με το σκορ στο 67-67 ο Μάντζαρης πήγε στη γραμμή για τις δυο κρίσιμες βολές ο Ολυμπιακός είχε, λέει, 10 στις 17. Ε και;

Είχε, λέει, η Μπαρτσελόνα την τελευταία επίθεση διαρκείας επτά δευτερολέπτων. Ε και;

Ε, σε όλες αυτές τις εναντιώσεις, που (υποτίθεται ότι) τον έφερναν σε δυσχερή θέση, ο Ολυμπιακός αντέτεινε την παροιμιώδη ψυχραιμία, το ολοκάθαρο μυαλό, τον αδάμαστο χαρακτήρα και την έντονη επιθυμία του. Το αποτέλεσμα; Απέδρασε από τη Βαρκελώνη με μια νίκη που μπορεί να μην επιτεύχθηκε σε Φάιναλ Φορ ή σε πλέι οφ, αλλά συγκαταλέγεται στα αριστουργήματα της ιστορίας του, χώρια η ουσιαστική σημασία την οποία θα παίξει στο σαφάρι της πρόκρισης και του πλεονεκτήματος έδρας.

Απόντος του Σπανούλη και με τις συνθήκες που διαμορφώνονταν στον συναρπαστικό επίλογο του αγώνα, στον Ολυμπιακό δεν περίσσευε κανείς. Απλώς σε εκείνα τα κρίσιμα τελευταία δευτερόλεπτα του έφτανε και του περίσσευε ο Πρίντεζης, ο οποίος πήρε μετά από μια εβδομάδα τη σκυτάλη από τον Ιωάννη Παπαπέτρου.

Τι έκανε ο (χθεσινός) αρχηγός; Τα πάντα! Στα 2’24’’, μετά το τρίποντο του Μάντζαρη μείωσε με 2/2 βολές σε 64-63. Στο 1’55’’ έδωσε την ασίστ για το κάρφωμα του Μιλουτίνοφ (64-65). Στο 1’20’’ κατέβασε το αμυντικό ριμπάουντ μετά το άστοχο σουτ του Ράις. Μεσολάβησαν το εκτός ισορροπίας καλάθι του Λοτζέσκι, το τρίποντο του Κόπονεν, οι βολές του Μάντζαρη και στην έσχατη και καθοριστικότερη φάση ο Πρίντεζης ήταν πάλι απίκο: μαζί με τον Παπανικολάου και τον Μιλουτίνοφ έβαλαν στη μέση τον Ράις, τον παγίδευσαν, τον ανάγκασαν να πετάξει στα σκουπίδια την τελευταία ευκαιρία των Καταλανών και ολοκλήρωσαν παστρικά το μεγάλο ριφιφί!

Πηγή: Goal