Γιατί όλα τα ματς γυρίζουν και τίποτα δεν τελειώνει πριν… τελειώσει. Θυμάμαι εκείνο το βράδυ του τελικού της Πόλης τι γραφόταν στα σόσιαλ όταν η ΤΣΣΚΑ είχε φτάσει να προηγείται ακόμη και με 21 πόντους του Ολυμπιακού. Οχι μόνο καζούρα από οπαδούς άλλων ομάδων αλλά και κράξιμο από οπαδούς του Ολυμπιακού. Προσοχή. Δεν συγκρίνω εκείνη τη νίκη του Ολυμπιακού που του χάρισε την Ευρωλίγκα με μια απλή εντός έδρας αναμενόμενη νίκη της ΑΕΚ επί των Τρικάλων απλά νομίζω πως αυτό το ματς με την ΤΣΣΚΑ είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μαθήματα του “μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μην λες”. Από τότε μπορεί να… πάχυνα, από κάποιες μεγάλες μπουκιές, αλλά έμαθα να περιμένω μέχρι να τραγουδήσει και η… χοντρή που έλεγε ο Στηβ Γιατζόγλου.

Το ίδιο άλλωστε είδαμε και στον τελικό της περυσινής Ευρωλίγκας όπου η Φενέρ το γύρισε από -25 απέναντι στην πιο ακριβή ομάδα της Ευρώπης, επειδή είναι πολύ της μόδας ότι τα μπάτζετ νικάνε μόνα τους, αλλά δεν κέρδισε επειδή έφαγε φόλοου σχεδόν σε νεκρό χρόνο και το ματς πήγε παράταση. Δεν έκρινε τίποτα, κυριολεκτικά, το ΑΕΚ - Τρίκαλα όμως η εναλλαγή συναισθημάτων και το εκπληκτικό τέλος θα μείνουν αξέχαστα. Στους 650 που έκοψαν εισιτήριο, σε όσους από τους κατόχους των 1000 διαρκείας ήρθαν στο ματς και σε όσους παρακολούθησαν την εκπληκτική εξέλιξη από την τηλεόραση ή το ίντερνετ. Ελπίζω μέσα σε αυτούς που βρήκαν τον δρόμο για το ΟΑΚΑ να ήταν κάποιοι από αυτούς που υποτιμουν αυτά τα παιχνίδια θεωρόντας πως δεν υπάρχει ενδιαφέρον όταν η ΑΕΚ παίζει με ομάδες κάτω από τον Αρη. Οι περισσότεροι από αυτούς έχασαν ένα παιχνίδι που όσοι το έζησαν θα το θυμούνται για χρόνια κι ας μην έδωσε τίποτα στην ΑΕΚ εκτός από δύο βαθμούς σε έναν αγώνα που πριν αρχίσει ήταν το απόλυτο φαβορί.

Αν κάτι εξασφάλισε η ΑΕΚ με αυτή τη νίκη είναι η ηρεμία. Γιατί ο μπασκετικός κόσμος της ομάδας μας μπορεί να μην πηγαίνει, συχνά, μαζικά στο γήπεδο αλλά στην γκρίνια είναι πρώτος. Ο Γουίλιαμς που έφυγε πριν έρθει ο αντικαταστάτης θα ήταν… Λεμπρόν και έστω με… τακτ θα υπήρχε σίγουρα κριτική για το ότι δεν τον κράτησε η ομάδα για το ματς με τα Τρίκαλα κι ας του χάλαγε την κλεισμένη μεταγραφή στην Ιταλία. Ο Γιούρι ως συνήθως θα άκουγε τα σχολιανά του, τα ίδια και περισσότερα δηλαδή από όσα λέγονταν και γράφονταν την ώρα του αγώνα, αλλά θα τα άκουγε κι ο Μάκης που τον κρατάει. Ολα αυτά ματαιώθηκαν με το απιστευτο καμ μπακ του τελευταίου πεντάλεπτου και την μεγάλη νίκη, με δεδομένες τις συνθήκες, και πάμε παρακάτω. Φυσικά κριτική υπάρχει και θα υπάρχει. Ιδίως για τον Ζντοβτς υπάρχει σχεδόν μόνο κριτική. Το τραβάει και αυτού ο… οργανισμός του βέβαια γιατί δεν ασχολείται με το προφίλ του και δεν θέλει να είναι αρεστός αλλά χρήσιμος με τον τρόπο βέβαια που νομίζει. Μπορεί να είναι και λάθος σε αποφάσεις και ενέργειες, ποιος άλλωστε δουλεύει χωρίς να κάνει λάθη, όμως ένα είναι το σίγουρο. Μετά τον Αγγελόπουλο που πληρώνει την αρρώστια του, την ΑΕΚ, δεν υπάρχει άνθρωπος που να θέλει περισσότερο το να νικάει η ομάδα από τον Γιούρι. Κι ας μην έχει μιλήσει ποτέ με κάτι καλό για τον εαυτό του. Μόνο ευθύνες ξέρει να παίρνει. Χθες για παράδειγμα έκανε ένα καταπληκτικό τρικ στην άμυνα 4.32 πριν το τέλος και βραχυκύκλωσε την υπέροχη ομάδα των Τρικάλων και τον ικανότατο προπονητή τους γυρίζοντας ουσιαστικά ένα παιχνίδι που είχε… χαθεί. Δεν το άφησε καν να εννοηθεί στις δηλώσεις του.

Είναι ένας τίμιος άνθρωπος του μπάσκετ. Που δεν ψάχνει ποτέ δικαιολογίες. Ακόμη και χθες που είχε μείνει με ένα τεσσάρι, χωρίς Γουίλιαμς, Μιλόσεβιτς, Μαυροειδή, και είχε Ντίξον συνεχώς και Βασιλειάδη, μέχρι το 35, εκτός αγώνα. Και κούραση από ταξίδι που κράτησε μια ολόκληρη μέρα 48 ώρες πριν το ματς. Το τι θα πετύχει θα το δούμε στο τέλος της σεζόν. Στο μυαλό το δικό μου πάντως και από ότι ξέρω και της διοίκησης ένα είναι το σίγουρο. Οτι ο Ζντοβτς αν πίστευε ότι ο Ελόνου πρέπει να παίζει 40 λεπτά για το καλό της ομάδας θα τον έβαζε 40 λεπτά. Οπως και για κάθε άλλο παίκτη. Θα έκανε ότι πίστευε ότι είναι καλό για την ομάδα κι ας φαινόταν πως είναι σε βάρος του. Οταν ο Σάκοτα αυθόρμητα απάντησε “είναι δίκαιος” όταν τον ρώτησαν για τον Ζντοβτς ήξερε ακριβώς τι έλεγε και δεν έκανε δημόσιες σχέσεις. Μιλάμε για άνθρωπο που τον ρωτήσαμε λίγο αβανταδόρικα αν περίμενε ότι ο Ούκιτς, που τον έφερε αυτός, θα ήταν τόσο καλός και μας απάντησε… όχι δεν το περίμενα, γελώντας. Ενα παράδειγμα από τα δεκάδες που υπάρχουν για τον περίεργο αυτό τύπο που κάνει την καλύτερη πορεία της ΑΕΚ εδώ και πολλά πολλά χρόνια ακούγοντας σχεδόν αποκλειστικά κριτική. Μέχρι πριν λίγο καιρό πολλοί έλεγαν πως όσα ματς κρίνονται στο τέλος τα χάνει ο Γιούρι. Τώρα που η ομάδα έχει πάρει 5 νίκες σερί σε πέντε ματς που κρίθηκαν στο τέλος (Παρτιζάν, Λαύριο, Κύμη, Γιουβέντους, Τρίκαλα) έπρεπε απλά να τα έχουμε πάρει… νωρίτερα. Φυσικά η εικόνα της ομάδας πρέπει να βελτιωθεί αλλά σημασία έχει πως στα τέσσερα παιχνίδια μετά την Παρτιζάν πέτυχε τέσσερις νίκες ενώ έκανε κοιλιά. Το ματς στο Ρέθυμνο την Τετάρτη είναι κρίσιμο και πολύ δύσκολο γιατί η ομάδα θα έχει μόνο... απουσίες και κούραση. Στις 21 με την Γιουβέντους και ακόμη περισσότερο στις 25 με τον ΠΑΟΚ θα δούμε μια άλλη ΑΕΚ. Εκτός των άλλων και πιο ξεκούραστη αλλά και με Μαυροκεφαλίδη και Νιούλεϊ. Πιθανότατα θα έχει γυρίσει και ο Μιλόσεβιτς.

Και μια και είπαμε Σακοτα ας προσπάθήσουμε όσοι πάμε στο γήπεδο να κάνουμε αυτό που ζήτησε ο αρχηγός και κορυφαίος των τελευταίων αγώνων. Να μην τους κράζουμε όταν χάνουν και κυρίως πριν τελειώσει ο αγώνας. Γιατί εκτός των άλλων μπορεί στο τελος να αισθανθούμε και… μαλάκες. Είπαμε. Εϊναι ωραίο το μπάσκετ…

ΠΗΓΗ: aek365.com

ΑΕΚ Μπάσκετ SPORTS