Θρύλος των τίτλων. Σχεδόν «αιώνιος» πρωταθλητής. Κι αν φέτος τον κόντραρε για μεγάλο χρονικό διάστημα ο Παναθηναϊκός των λίγων επιλογών, του χρόνου, όπως δείχνει να διαμορφώνεται η κατάσταση, θα παίζει... εντελώς μόνος του.  Οι υπόλοιποι απλώς θα συμπληρώνουν την κατηγορία.

Οσον αφορά τον άλλον Θρύλο, τον αναγεννημένο, βρίσκεται στον δρόμο της δικαίωσης. Και της επιτυχίας. Το «φεύγω» των αδελφών Αγγελόπουλου στις 27 Ιουνίου 2011, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις βολές (18 υπέρ του Παναθηναϊκού, έναντι 2 του Ολυμπιακού) στον περσινό δεύτερο τελικό των πλέι οφ στην Α1 μπάσκετ, ευτυχώς για εκείνους, αλλά και για την ομάδα, ήταν... άστοχες βολές. Βρήκαν... σίδερο. Το «φεύγω», έστω και χωρίς επίσημη δήλωση ανάκλησης της απόφασής τους, έγινε «μένω». «Μένω υπό διαφορετικούς όρους». Τους όρους αυτούς, για να σχηματιστεί μία ομάδα-σίδερο, ίσως να τους έβαλε ο Ντούσαν Ιβκοβιτς, που ανέλαβε την ευθύνη -για ακόμη μία φορά- να δημιουργήσει κάτι καινούργιο. Κάτι μεγάλο.

Μια ομάδα εκ βάθρων, από την οποία θα απουσίαζαν τα υπέρλαμπρα αστέρια, που θα αντλούσε δύναμη από τη μαχητικότητα, την ομαδικότητα, τη συνεργασία, το «ένας για όλους και όλοι για έναν». Φέτος μόνον ένας αποφάσιζε: ο Ιβκοβιτς. Ο προπονητής στον οποίον οι Αγγελόπουλοι έδωσαν τα «κλειδιά» της ομάδας κι εκείνος, ως ελάχιστη ανταπόδοση, τους προσέφερε το «χρυσό κλειδί» της... Πόλης. Αυτή ήταν η πρώτη ικανοποίηση της νέας -με έντονο ελληνικό στοιχείο- ομάδας που δημιουργείται στο «λιμάνι».

Φέτος άλλαξαν πολλά. Και πολλοί. Ο Ντούσαν Ιβκοβιτς ζήτησε κατανόηση και υπομονή. Κι έτσι βρήκε την ευκαιρία η ομάδα του να πραγματοποιεί βήματα και όχι άλματα. Ξέρει πολύ καλά ο «σοφός» πως αν κάνεις βήματα και πέσεις, απλώς θα χτυπήσεις. Αν, όμως, πέσεις ύστερα από άλμα, τότε και θα «τραυματιστείς» και θα «πονέσεις» περισσότερο.

Μόνο που ο δρόμος της επιτυχίας, αν δεν είναι μακρύς, σίγουρα είναι ανηφορικός. Τα δύσκολα είναι μπροστά. Το φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας και οι τελικοί της Α1 Μπάσκετ ΟΠΑΠ είναι μπροστά. Μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις του νέου Ολυμπιακού.

Πρόκριση σε φάιναλ φορ και διεκδίκηση τίτλου δεν είναι κάτι σπάνιο για τους «ερυθρόλευκους». Οι τίτλοι απουσιάζουν. Ορθότερα, καθυστερούν, καθώς έχουν να κατακτηθούν -και ο ευρωπαϊκός και ο... καλός εγχώριος, το πρωτάθλημα, δηλαδή- από το 1997, όταν είχαν κατακτηθεί επί θητείας Ντούσαν Ιβκοβιτς. Τότε που ο Ολυμπιακός τα είχε σαρώσει όλα, επιτυγχάνοντας τριπλ κράουν. Τότε είχε συντρίψει (73-58) στον τελικό την Μπαρτσελόνα, τώρα αντιμετωπίζει την ομάδα των Καταλανών στον ημιτελικό. Τότε είχε στη σύνθεσή του τον Δημήτρη Παπανικολάου, τώρα έχει τον Κώστα Παπανικολάου...

Τότε, το 1997, ο ποδοσφαιρικός Παναθηναϊκός προσπαθούσε να δει τι ξημερώνει με τον Ολυμπιακό του Κόκκαλη και του Μπάγεβιτς. Τώρα φαίνεται πως ξημερώνει... νύχτα στους «πράσινους». Νύχτα βαθιά κι ατέλειωτη...

Πηγή: Εθνοσπόρ

Α1 Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός