Ανεξάρτητα από την βαρύτητα που έχει η αιτία της «κόντρας» αυτής, με εκπλήσσει πραγματικά η στάση της ιδιοκτησίας και της διοίκησης των ερυθρολεύκων, δεδομένου ότι ιστορικά οι δύο πλευρές είχαν κάκιστες σχέσεις, οι οποίες φάνηκε (μόνον) να εκτονώνονται στην εκλογή προέδρου του ΕΣΑΚΕ τον Ιούνιο του 2010.

Ως προς τι εκπλήσσονται, στον Ολυμπιακό, δηλαδή; Οι ικανότητες διοίκησης και διαχείρισης καταστάσεων, οι αλλοπρόσαλλες και ευκαιριακές προσεγγίσεις και η αποδοχή των πρακτικών και απόψεων του Οικονομίδη, έχουν επί σειρά κριθεί, σχολιαστεί και αποδειχθεί ότι είναι ανεπαρκείς για το μπάσκετ, αλλά και ότι αποτελούν τις βασικές αιτίες της σημερινής ανυποληψίας του αθλήματος. Προς τι, λοιπόν, οι «κορώνες»;

Θα ήθελα δε να υπογραμμίσω, πως αν σήμερα ακόμα υπάρχει στον ΕΣΑΚΕ ο Οικονομίδης, ο Ολυμπιακός έχει μεγάλο μέρος της…ευθύνης γι αυτό! Γι όσους δεν θυμούνται, η στήλη θα κάνει μια μίνι αναδρομή:

Στις εκλογές του 2008, οι ερυθρόλευκοι υποστήριξαν τον ιδιοκτήτη του Πανιωνίου Ηλία Λιανό για την προεδρία της Ένωσης, δεδομένου ότι οι σχέσεις τους με τον Οικονομίδη βρίσκονταν στο σημείο «μηδέν», καθώς του χρέωναν και πάλι λήψη αποφάσεων δίχως αντικειμενικά κριτήρια. Ήταν η εποχή Γιαννάκη-Μανουσέλη και ο μεγάλος πόλεμος στη διαιτησία, την ΕΟΚ και τον ΕΣΑΚΕ. Η «προεκλογική εκστρατεία» φαινόταν επιτυχής, ωστόσο στο κρίσιμο σημείο ο Οικονομίδης προσεταιρίστηκε τον τότε πρόεδρο της Ολύμπια Λάρισας Μαλάκο (αμέσως μετά τον έχρισε αντιπρόεδρο του ΕΣΑΚΕ), τον πρόεδρο των Τρικάλων Γιαννούλα, τον πρόεδρο του Πανοράματος (ακόμα δεν είχε «πωληθεί» στην Καβάλα), καθώς και τον Άρη Βωβό (Μαρούσι), και την ύστατη ώρα, χάρη στις ψήφους της επαρχίας, εξελέγη με 9-5, παρουσία του κ. Παναγιώτη Αγγελόπουλου, στα γραφεία του ΕΣΑΚΕ. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι πριν την εκλογή, τόσο οι Αγγελόπουλοι, όσο και ο Λιανός, πληροφορήθηκαν την «κωλοτούμπα», προφανώς όμως δεν πίστεψαν την πηγή τους κι έχασαν….

Στις εκλογές του 2010, οι ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν δηλώνοντας ότι δεν θα ψηφίσουν τον Οικονομίδη και αναζητώντας τον επίδοξο αντίπαλό του. Όταν δεν κατάφεραν να προσωποποιήσουν την «αντιπολίτευσή» τους, δήλωσαν ότι δεν θα παραστούν καν στην εκλογική διαδικασία. Τελικά, όχι μόνον παρέστησαν, αλλά ψήφισαν τον Οικονομίδη, ο οποίος πήρε 12 ψήφους και 1 λευκό, που στη συνέχεια αποδόθηκε στο Μαρούσι. Τόσο μεγάλη ήταν η…ευτυχία του Οικονομίδη για το ποσοστό «τύπου Φιντέλ Κάστρο», αλλά και την ψήφο του Ολυμπιακού, που δεν δίστασε να ευχαριστήσει δημόσια τον γενικό διευθυντή των ερυθρολεύκων, Χρήστο Σταυρόπουλο, που εκπροσώπησε την ΚΑΕ, για την ψήφο του!

Σήμερα, 2 χρόνια μετά (και μετά την ανακοίνωση αποχώρησης τους, του προηγούμενου Ιουνίου, και όσα περιγράφονται σ αυτήν), οι Αγγελόπουλοι ζητούν την παραίτηση του Οικονομίδη…. Απλά αναρωτιέμαι υπό ποία λογική οι ιδιοκτήτες του Ολυμπιακού πίστεψαν ότι ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ θα άλλαζε τις συνήθειες και τις συμπεριφορές του? Ούτε η ηλικία του, ούτε η κατάσταση στον ΕΣΑΚΕ, ούτε η πολυετής θητεία του στη θέση αυτή (παρά τα διαχρονικά τεράστια λάθη του), ούτε βεβαίως τα όποια στηρίγματά του, μπορούν σ αυτή τη φάση να του επιτρέψουν διαφορετική προσέγγιση των θεμάτων. Οι «παροικούντες» το ελληνικό μπάσκετ το γνωρίζουν άριστα αυτό και το συζητούν κιόλας χρόνια τώρα… Θα πρότεινα, λοιπόν, ο επίσημος Ολυμπιακός πρώτα να αναλογισθεί τα δικά του λάθη συνολικά στο θέμα του ΕΣΑΚΕ, και μετά να ασχοληθεί με έναν πρόεδρο για τα «έργα και τις ημέρες» του οποίου έχουν χυθεί τόνοι μελάνι…

Επειδή ωστόσο θέλω να είμαι δίκαιος, θέλω να σχολιάσω κάτι ακόμα: ότι κι αν συμβαίνει με τον Οικονομίδη, όλες οι ομάδες της Α1 οφείλουν σεβασμό στις επιτροπές της Ένωσής τους. Από τη στιγμή που εκ Νόμου συστήνονται με αυτόν τον τρόπο και ψηφίζονται από την ολομέλεια του ΕΣΑΚΕ, όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά, αν όχι και ολίγον αλαζονικά… Στόχος του Ολυμπιακού (και καμίας άλλης ομάδας) δεν μπορεί να είναι μια 5μελής Επιτροπή και πολύ περισσότερο μια δημοκρατική διαδικασία ψηφοφορίας.

Με όλα αυτά –τονίζω- δεν θέλω να πάρω θέση υπέρ του ενός ή του άλλου.

Έχω άποψη για το θέμα και είναι ξεκάθαρη: καθόσον διάστημα οι Οικονομίμηδες, οι υπάλληλοι και οι επιτροπές του ΕΣΑΚΕ, η Αστυνομία, ο εκάστοτε ΓΓΑ και όποιος άλλος «αρμόδιος» (υπό την ανοχή και την περιστασιακή ικανοποίηση των ΚΑΕ) θα αποφασίζουν ευκαιριακά για την «τύχη» του πρωταθλήματος, χωρίς να υπάρχει εκ προοιμίου καθορισμένο καλεντάρι από την έναρξη της κανονικής περιόδου έως την τελευταία ημέρα του τελικού των πλει οφ –όπως συμβαίνει σε ΟΛΑ τα άλλα κράτη της Ευρώπης-, τέτοιες καταστάσεις θα ζούμε, με κατά περίσταση αδικημένους και μη….

Και με το μπάσκετ φυσικά, αντί να απολαμβάνει τις «δάφνες» της παρουσίας 2 ομάδων στα τελικά της ευρωλίγκας, να υφίσταται την χλεύη όλων εκείνων που θεωρούν (δικαίως) ότι τέτοιες καταστάσεις δεν συνιστούν σοβαρό και επαγγελματικό πρωτάθλημα, δεδομένου ότι καλεντάρι υπάρχει ακόμα και στα «Τσαγκαμήλεια».

Πηγή: pamesports.gr

Μπάσκετ SPORTS Ολυμπιακός