Master ΣΕΦ στη μεγαλύτερη ξεφτίλα του ελληνικού αθλητισμού!

Λες Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και σου έρχονται στο μυαλό τίτλοι, μεγάλα βράδια, παιδικές αναμνήσεις, πανηγυρισμοί, το θρυλικό ’87 που άλλαξε τον ελληνικό αθλητισμό και το μπάσκετ, ο Γκάλης και τόσα άλλα. Μετά κοιτάς τις εικόνες από το «κλειστό» που πλημμυρίζει με την πρώτη σοβαρή βροχή και καταλαβαίνεις ότι τα αρχικά Σ.Ε.Φ. περιγράφουν πια κάτι πολύ πιο ακριβές: Συλλογικό Ελληνικό Φιάσκο. Αν ήταν τηλεπαιχνίδι μαγειρικής, θα το λέγαμε Master ΣΕΦ της ξεφτίλας και θα περνούσαν όλοι από audition, από το κράτος μέχρι την Ευρωλίγκα.

Ζούμε σε εποχή που τα ποδοσφαιρικά γήπεδα στην Ευρώπη ανοίγουν και κλείνουν οροφές σαν να παίζουν με διακόπτη φωτισμού, το χορτάρι μένει στεγνό σε καταιγίδες που δεν βλέπεις ούτε σε ντοκιμαντέρ, ο κόσμος δεν βγάζει καν την κουκούλα, το ματς είναι 90 λεπτά και όχι «θα δούμε αν αντέξει η σκεπή». Κι εδώ, στην ίδια ήπειρο, στην ίδια γεωγραφία, αναβάλλεται αγώνας Euroleague γιατί το κλειστό μπάζει νερά, το παρκέ γυαλίζει από υγρασία και γύρω γύρω στήνεται κανονικό τσαντίρι. 

Διαβάστε επίσης...

Εργαζόμενοι στο ΣΕΦ: «Η κατάσταση δεν πάει άλλο» - Επιστολή σε Βρούτση

Από τη μία η δόξα, από την άλλη η ντροπή

Διαβάστε τη συνέχεια στο sdna.gr