Ο Σαφόνοφ και η μυστηριακή παράδοση των Ρώσων τερματοφυλάκων (ΒΙΝΤΕΟ)

Ο 27χρονος πορτιέρο έχει αφήσει πίσω του τον Λούκας Σεβαλιέ προσφέροντας σταθερές εμφανίσεις σε κάθε διοργάνωση. Παρά το ότι δέχθηκε κάποια γκολ σε ορισμένα ματς, οι εμφανίσεις του (ειδικά στις καθοριστικές στιγμές, όπως σε τελικούς) έχουν ενισχύσει την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του από τον προπονητή και την ομάδα.

Η φετινή χρονιά του Σαφόνοφ περιλαμβάνει αξιοσημείωτες στιγμές, όπως όταν κράτησε απαραβίαστη την εστία σε δύο αγώνες και, πιο πρόσφατα, όταν στα πέναλτι ενός διεθνούς τελικού απέκρουσε τέσσερις εκτελέσεις, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει τον τίτλο στο FIFA Club World Cup.

Πέρα όμως από τις καλές εμφανίσεις, ο Σαφόνοφ αντιμετωπίζεται με συμβολικό και ιστορικό τρόπο στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο: θεωρείται συνεχιστής της μεγάλης παράδοσης των Ρώσων τερματοφυλάκων, ενός «μύθου» που ξεκινά από τον ανεκτίμητο Λεβ Γιασίν, τον μοναδικό τερματοφύλακα που έχει κατακτήσει ποτέ τη Χρυσή Μπάλα και έναν από τους κορυφαίους στην ιστορία του ποδοσφαίρου, και συνεχίζεται με παίκτες όπως ο Ιγκόρ Ακινφέεφ, ο οποίος καθιερώθηκε στη Ρωσία και στην Ευρώπη με εντυπωσιακές εμφανίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις.

Η «μυστηριακή» διάσταση αυτής της παράδοσης προέρχεται από την ιστορική αντίληψη στη Ρωσία ότι οι τερματοφύλακες είναι «φύλακες» του παιχνιδιού, μορφές που εμψυχώνουν την άμυνα και αντικατοπτρίζουν μια βαθιά πολιτιστική σύνδεση με την έννοια της προστασίας. Αυτή η αντίληψη καλλιεργήθηκε μέσα από γενιές παικτών, δημιουργώντας ένα ιδιόμορφο μυθολογικό υπόβαθρο για τη θέση του τερματοφύλακα στο ρωσικό ποδόσφαιρο. Ο Σαφόνοφ θεωρείται σήμερα ένας από τους πιο φερέγγυους εκπροσώπους αυτής της παράδοσης, συνεχίζοντας μια κληρονομιά με βαθιές ρίζες και διεθνή αναγνώριση.

Βράταρ, ο ιδρυτικός μύθος

Αλλά με εξίσου έντονο μάτι παρακολουθούμε τον Σαφόνοφ στη χώρα του, της οποίας οι σύλλογοι και η εθνική ομάδα εξακολουθούν να έχουν αποκλειστεί από διεθνείς διοργανώσεις.

Το ρωσικό μυστήριο γύρω από τη θέση του τερματοφύλακα χρονολογείται από το 1936, όταν η ταινία Vratar (Τερματοφύλακας) κυκλοφόρησε στην ΕΣΣΔ. Το Vratar είναι η ιστορία ενός νεαρού επαρχιακού τερματοφύλακα που πηγαίνει στη Μόσχα και γίνεται ένας σπουδαίος πορτιέρο.

Για τους νεαρούς Σοβιετικούς, ο τερματοφύλακας είναι ο βασικός παίκτης σε μια ποδοσφαιρική ομάδα. Εξ ου και η μεγάλη σχολή Ρώσων τερματοφυλάκων. Εκείνη την εποχή στην ΕΣΣΔ, ο τερματοφύλακας είχε συμβολικά και τον ρόλο του... συνοριοφύλακα ενάντια στους κινδύνους ενός επικείμενου πολέμου.

Υπάρχει επομένως μια επίμονη πολιτική εικόνα υπεράσπισης της επικράτειας και των επιτευγμάτων του σοσιαλισμού που συνδέεται με τη θέση του τερματοφύλακα, παρά με τους επιθετικούς.