Οι δύο μοιραίοι της ΑΕΚ! Ποιός «μάρκαρε με τα μάτια» και ποιος έστειλε τη μπάλα στον λάθος άνθρωπο

Υπάρχουν παιχνίδια στα οποία ένα λάθος μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Μια χαμένη μονομαχία, μια κακή τοποθέτηση, μια λανθασμένη απομάκρυνση της μπάλας μπορεί να μη στοιχίσουν τίποτα, είτε γιατί ο αντίπαλος δεν έχει την ποιότητα να τις αξιοποιήσει είτε γιατί η υπόλοιπη ομάδα καταφέρνει να διορθώσει την κατάσταση. Απέναντι, όμως, σε μεγαθήρια του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, τα δεδομένα είναι διαφορετικά.

Εκεί η συγκέντρωση πρέπει να βρίσκεται στο 1000%. Από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Σε κάθε μαρκάρισμα, κάθε διεκδίκηση, κάθε επιστροφή και κάθε απομάκρυνση της μπάλας. Η ΑΕΚ το διαπίστωσε με τον πιο σκληρό τρόπο το βράδυ της Τετάρτης στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς όχι μόνο στάθηκε ανταγωνιστικά απέναντι στη Ρεάλ, αλλά κατάφερε να προηγηθεί δύο φορές, με τον Κοϊτά και τον Πήλιο, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για μια τεράστια ευρωπαϊκή νίκη.

Δεν την πήρε, όμως. Και το τελικό 2-3 αφήνει μια πικρή αίσθηση, ακριβώς επειδή η ΑΕΚ είχε καταφέρει να φέρει το παιχνίδι εκεί που ήθελε, χωρίς να μπορέσει να προστατεύσει το προβάδισμά της.

Κοϊτά: Από τον κεραυνό στον Κουρτουά, στα αμυντικά λάθη

Ο Αμπουμπακαρί Κοϊτά είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό πρόσωπο της αναμέτρησης. Ο Μαυριτανός επιθετικός έκανε πολλά από αυτά που ζητά κάθε προπονητής από έναν ποδοσφαιριστή της γραμμής κρούσης. Πήρε προσωπικές πρωτοβουλίες, δημιούργησε προβλήματα στην αντίπαλη άμυνα και ήταν καθοριστικός και στα δύο γκολ της ΑΕΚ.

Στο 12ο λεπτό πέτυχε το 1-0 με μια ενέργεια που αποτελεί παράδειγμα απλότητας στο ποδόσφαιρο. Μια ντρίμπλα και ένα σουτ-κεραυνός που δεν άφησε κανένα περιθώριο αντίδρασης στον Τιμπό Κουρτουά. Στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ξανά εκείνος που δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να προηγηθεί η Ένωση. Με την ασίστ του στον Σταύρο Πήλιο, στο 75', έβαλε την υπογραφή του και στο 2-1. Δύο γκολ της ΑΕΚ, δύο καθοριστικές συμμετοχές του Κοϊτά. Θα μπορούσε να έχει αναδειχθεί στον απόλυτο πρωταγωνιστή.

Υπήρχε, όμως, και η άλλη πλευρά της εμφάνισής του. Στις δύο φάσεις από τις οποίες προήλθαν οι ισοφαρίσεις της Ρεάλ, ο Κοϊτά δεν ανταποκρίθηκε στις αμυντικές του υποχρεώσεις. Και στις δύο περιπτώσεις μάρκαρε με τα μάτια, επιτρέποντας στους αντιπάλους του να εκμεταλλευτούν τους χώρους και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για το γκολ. Στην πρώτη ισοφάριση, δεν ακολούθησε αποτελεσματικά την κίνηση του Κουκουρέγια. Στη δεύτερη, δεν έδωσε την απαραίτητη αμυντική βοήθεια, με αποτέλεσμα η Ρεάλ να βρει ξανά τον δρόμο προς την περιοχή της ΑΕΚ.

Δεν σημαίνει ότι ο Κοϊτά ήταν ο μοναδικός υπεύθυνος. Οι συγκεκριμένες φάσεις ανέδειξαν συνολικότερα προβλήματα στις καλύψεις και στις αμυντικές συνεργασίες της Ένωσης. Όμως, όταν ένας εξτρέμ δεν ακολουθεί τον προσωπικό του αντίπαλο, δημιουργείται ένα κενό που οι υπόλοιποι καλούνται να καλύψουν. Απέναντι στη Ρεάλ, ένα τέτοιο κενό μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό. Εδώ βρίσκεται και η ουσία της αγωνιστικής αξιολόγησης του Κοϊτά. Δεν αρκεί να είναι εξαιρετικός όταν η ΑΕΚ έχει την μπάλα. Πρέπει να προσφέρει και όταν η ομάδα του αμύνεται, ιδιαίτερα απέναντι σε αντιπάλους με τεράστια ποιότητα στην κυκλοφορία και στην εκμετάλλευση των χώρων.

Είναι άδικο να παραβλέψει κανείς την επιθετική του προσφορά. Εξίσου λανθασμένο, όμως, θα ήταν να αγνοηθούν οι αμυντικές του παραλείψεις επειδή σκόραρε και έδωσε ασίστ.

Ζίνι: Η λάθος απομάκρυνση που έφερε την καταστροφή

Αν ο Κοϊτά ήταν ο μοιραίος στις δύο ισοφαρίσεις, ο Ζίνι συνδέθηκε με τη φάση που έκρινε οριστικά το αποτέλεσμα. Στο 90+2', με το σκορ στο 2-2, η ΑΕΚ προσπαθούσε να αντέξει στην πίεση της Ρεάλ και να διαφυλάξει τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας. Εκείνη τη στιγμή, κάθε παρέμβαση στην άμυνα είχε τεράστια σημασία. Ο Ζίνι, όμως, δεν απομάκρυνε σωστά την μπάλα. Αντί να τη στείλει μακριά από την επικίνδυνη περιοχή, η επιλογή του συνέβαλε στο να διατηρήσουν οι Ισπανοί την κατοχή και να συνεχίσουν την επίθεσή τους.

Και ποιος βρέθηκε στην κατάλληλη θέση για να τιμωρήσει την ΑΕΚ; Ο Φεντερίκο Βαλβέρδε. Ο Ουρουγουανός μέσος, ένας ποδοσφαιριστής που διαθέτει εξαιρετικό σουτ από μακρινή απόσταση, βρήκε την ευκαιρία και με τρομερή εκτέλεση έξω από την περιοχή διαμόρφωσε το τελικό 2-3, έπειτα από ασίστ του Μπραχίμ Ντίαθ.

Η μπάλα πήγε στον λάθος παίκτη, τη χειρότερη δυνατή στιγμή για την ΑΕΚ. Το λάθος του Ζίνι αποκτά μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω του χρονικού σημείου. Στο 30ό λεπτό υπάρχει χρόνος για αντίδραση. Στις καθυστερήσεις, απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, τα περιθώρια είναι σχεδόν ανύπαρκτα. Βέβαια, μια κακή απομάκρυνση δεν σημαίνει αυτομάτως ότι πρέπει να προκύψει γκολ. Η αμυντική λειτουργία αφορά ολόκληρη την ομάδα. Οι παίκτες που βρίσκονται κοντά στην μπάλα πρέπει να αντιδρούν άμεσα, να πιέζουν τον αντίπαλο και να περιορίζουν τις δυνατότητες εκτέλεσης. Αυτό δεν συνέβη αποτελεσματικά στην τελευταία καθοριστική φάση.

Ο Ζίνι έκανε το λάθος, αλλά η ΑΕΚ συνολικά δεν κατάφερε να προστατεύσει την περιοχή της και να αποτρέψει το σουτ του Βαλβέρδε.

Τρεις φάσεις που αποκάλυψαν το πρόβλημα στις αμυντικές συνεργασίες

Αν εξετάσουμε τα τρία γκολ της Ρεάλ, διαπιστώνουμε ότι η ΑΕΚ πλήρωσε διαφορετικές εκφάνσεις του ίδιου προβλήματος, την αδυναμία να διατηρήσει την αμυντική της συνοχή σε κρίσιμες στιγμές. Στο 1-1 του Μπέλιγχαμ στο 32', η ανεπαρκής επιστροφή του Κοϊτά έδωσε στον Κουκουρέγια τη δυνατότητα να συμμετάσχει στην ανάπτυξη και να δημιουργήσει το γκολ. Στο 2-2 του Εμπαπέ στο 78', μόλις τρία λεπτά μετά το προβάδισμα του Πήλιου, η ΑΕΚ δεν διαχειρίστηκε αποτελεσματικά την επιθετική ανάπτυξη της Ρεάλ από την πλευρά του Ντούμφρις. Ο Γάλλος επιθετικός εκμεταλλεύτηκε την τελική πάσα και ισοφάρισε. Στο 2-3 του Βαλβέρδε, τέλος, η ανεπαρκής απομάκρυνση και η αδυναμία αποτροπής του σουτ επέτρεψαν στη Ρεάλ να ολοκληρώσει την ανατροπή. Πρόκειται για τρεις διαφορετικές φάσεις, αλλά με ένα κοινό χαρακτηριστικό. Η ΑΕΚ δεν κατάφερε να διατηρήσει τη συγκέντρωσή της σε όλη τη διάρκεια της αμυντικής προσπάθειας.

Αυτό ακριβώς είναι που ξεχωρίζει τις μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες. Η Ρεάλ δεν χρειάστηκε να κυριαρχήσει απόλυτα σε κάθε λεπτό για να πάρει τη νίκη. Βέβαια, οι αριθμοί δείχνουν ότι δημιούργησε σημαντικά περισσότερες ευκαιρίες, καταγράφοντας 24 τελικές προσπάθειες έναντι εννέα της ΑΕΚ και περίπου 3,4 αναμενόμενα γκολ (xG), έναντι λιγότερου από ενός για την Ένωση.

Η εικόνα του αγώνα στους αριθμούς

Στατιστικό	ΑΕΚ	Ρεάλ
Κατοχή	30%	70%
Τελικές	9	24
Σουτ στην εστία	5	8
Επαφές στην αντίπαλη περιοχή	—	—

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι η Ρεάλ είχε περισσότερες ευκαιρίες και μπορούσε να φτάσει στο γκολ με πολλούς τρόπους. Αυτό, όμως, δεν μειώνει τη σημασία της προσπάθειας της ΑΕΚ, η οποία κατάφερε να προηγηθεί δύο φορές και να διεκδικήσει αποτέλεσμα μέχρι τις καθυστερήσεις.

Η κόκκινη κάρτα που αμαύρωσε την εμφάνιση του Κοϊτά

Για τον Κοϊτά, πάντως, η αρνητική πλευρά της βραδιάς δεν περιορίστηκε στις αμυντικές του παραλείψεις. Μετά το τελευταίο σφύριγμα, ο Μαυριτανός διαμαρτυρήθηκε έντονα στον Ιταλό διαιτητή Μαουρίτσιο Μαριάνι, με αποτέλεσμα να αντικρίσει την απευθείας κόκκινη κάρτα. Η αποβολή του καταγράφηκε στο 90+5', επισφραγίζοντας με τον χειρότερο τρόπο μια εμφάνιση που επιθετικά ήταν εξαιρετική. Ο εκνευρισμός του μπορεί να εξηγείται από την ένταση του παιχνιδιού και τη δυσαρέσκεια για ορισμένες διαιτητικές αποφάσεις. Δεν δικαιολογεί, όμως, την αντίδρασή του.

Ο Κοϊτά ήταν ο ποδοσφαιριστής που άνοιξε το σκορ και δημιούργησε το δεύτερο γκολ της ΑΕΚ. Θα μπορούσε να αποτελεί το μεγαλύτερο θετικό πρόσωπο της αναμέτρησης. Αντί γι' αυτό, η παρουσία του συνοδεύτηκε από δύο αμυντικά λάθη και μια αποβολή που ενδέχεται να στοιχίσει στην ομάδα του και στη συνέχεια της ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Ένας ποδοσφαιριστής με τα δικά του προσόντα οφείλει να μάθει να διαχειρίζεται καλύτερα τις στιγμές έντασης. Η ποιότητά του είναι δεδομένη. Το ζητούμενο είναι να αποκτήσει μεγαλύτερη συνέπεια και ωριμότητα σε όλες τις φάσεις του παιχνιδιού.

Το μάθημα για τον Νίκολιτς και η διαφορά ανάμεσα στην καλή εμφάνιση και το μεγάλο αποτέλεσμα

Η ΑΕΚ έδειξε ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια έναν αντίπαλο του μεγέθους της Ρεάλ Μαδρίτης. Δεν περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο, εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες της και ανάγκασε τους Ισπανούς να κυνηγήσουν δύο φορές το σκορ. Αυτό είναι σημαντικό για την ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς. Όπως σημαντικό είναι να αναγνωρίσει κανείς ότι η αμυντική της λειτουργία δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις σε τρεις καθοριστικές στιγμές. Ο Σέρβος τεχνικός έχει να κρατήσει αρκετά θετικά, αλλά και να δουλέψει πάνω σε συγκεκριμένα προβλήματα. Οι επιστροφές των εξτρέμ, οι αλληλοκαλύψεις στα άκρα, η πίεση στον κάτοχο της μπάλας και οι αποφάσεις υπό πίεση είναι ζητήματα που χρειάζονται βελτίωση.

Ο Κοϊτά και ο Ζίνι βρέθηκαν στο επίκεντρο της κριτικής επειδή συμμετείχαν σε φάσεις που κόστισαν. Δεν είναι, όμως, οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την ήττα. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και η αμυντική λειτουργία δεν εξαντλείται στις ατομικές ευθύνες. Υπάρχει, ωστόσο, μια διαφορά ανάμεσα στο να παίζεις καλά απέναντι στη Ρεάλ και στο να την κερδίζεις. Για να συμβεί το δεύτερο, πρέπει να κάνεις σχεδόν τα πάντα σωστά. Να διατηρείς την πειθαρχία σου όταν προηγείσαι, να μη χάνεις τον προσωπικό σου αντίπαλο, να παίρνεις σωστές αποφάσεις υπό πίεση και να μη χαρίζεις δεύτερες ευκαιρίες.

Η ΑΕΚ έκανε αρκετά πράγματα σωστά. Όχι, όμως, όσα απαιτούνταν για να φτάσει σε μια ιστορική νίκη. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη πίκρα της βραδιάς. Όχι απλώς ότι η Ένωση έχασε από τη Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά ότι έφτασε τόσο κοντά σε ένα μεγάλο αποτέλεσμα και το είδε να χάνεται από φάσεις στις οποίες η συγκέντρωση έπρεπε να είναι στο 1000%.