Γιατί ο «δάσκαλος» επιστρέφει στο… Νηπιαγωγείο

 Τον Πορτογάλο, από τη μία τον αντιπαθούν και οι… πέτρες, για την αλαζονεία και τους ελιτίστικους τρόπους του. Αλλά από την άλλη τον θαυμάζουν άπαντες για τη μοναδική του ικανότητα, ακριβέστερα αυτοπεποίθηση να παίρνει στα χέρια του την ίδια τη μοίρα και να την κατευθύνει όπου ακριβώς εκείνος επιθυμεί.

 Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για έναν χαρισματικό γητευτή, ο οποίος μάλιστα δεν φεύγει ποτέ από τη μόδα. Έναν άνθρωπο με τέτοιο μαγνητισμό, που ακόμη και να μην υποστηρίξεις τις όποιες ομάδες του, το βέβαιο είναι πως κατά βάθος θα θελήσεις πάντα να κερδίζει.

 Είναι όμως η σωστή επιλογή, για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο και γι’ αυτήν την, εντελώς διαλυμένη Ρεάλ Μαδρίτης; Κι επίσης, είναι ο ίδιος σε θέση να προσφέρει ακόμη στο ποδόσφαιρο όταν έχει να κατακτήσει ένα τρόπαιο από το ’22 (το Conference, με τη Ρόμα) κι ένα πρωτάθλημα από το ’15, στο τότε επίσης «come back» στην Τσέλσι;

 Δευτερεύοντα θέματα κι αυτή τη στιγμή, άνευ σημασίας. Για να τον ξαναφωνάξει ο Don Florentino στο σημαντικότερο πάγκο του πλανήτη κάτι θα σημαίνει, και κυρίως ότι μόνο ένας Μουρίνιο θα μπορέσει να ξανά κολλήσει τα σπασμένα κομμάτια των «Merengues».

 Αλήθεια, τι απέγινε η σημαντικότερη ομάδα του κόσμου, με τα 15 Πρωταθλητριών/ Champions League και το πλέον «γαλάζιο» αίμα στην Ιστορία του ποδοσφαίρου; Η Μπάγερν Μονάχου την άφησε εκτός Ευρώπης, η Αλμπαθέτε εκτός Κυπέλλου, η Μπαρτσελόνα εκτός Σούπερ- Καπ Ισπανίας έχοντας επιπλέον το… θράσος να της πανηγυρίσει, μες στα μούτρα (και μάλιστα στο Camp Nou) την κατάκτηση της φετινής Liga.

 Η κατάσταση άλλαξε ριζικά από τότε που ο Κάρλο Αντσελόττι αποδέχτηκε τον πάγκο της εθνικής Βραζιλίας. Χειροτέρεψε με τον Τσάμπι Αλόνσο και ξέφυγε τελείως με τον Αρμπελόα. Ως προς τη διαχείριση τόσων ντιβών και «πριμαντόνες», εν τέλει, κανείς τους δεν αποδείχθηκε στο ύψος του Ιταλού προπονητή.

 Τον περασμένο Οκτώβριο, πρώτος ο Τσάμπι Αλόνσο διαπίστωνε πως «δεν ήξερα ότι είχα έρθει σε νηπιαγωγείο». Είχε την κακή συνήθεια ν’ αντικαθιστά συχνά τον Βινίσιους, να κλείνει το μάτι σ’ ένα «δολοφονικό» τάκλιν, στην προπόνηση του Ρούντιγκερ σε βάρος του Καρέρας και να κόψει τη μπάλα, με το έτσι θέλω στους Ροντρίγκο και Σεμπάγιος.

 Στ’ αποδυτήρια του Βαλντεμπέμπας δημιουργήθηκε αναπόφευκτα ένα κάκιστο κλίμα, με τους Καμαβινγκά, Βαλβέρντε, Μπέλινγκαμ, Εμπαπέ να παίρνουν το μέρος του Βινίσιους και τους Τσουαμενί, Καρβαχάλ, Κουρτουά, Γκιουλέρ να υπερασπίζονται τον προπονητή τους. Μέχρι που ο Αλόνσο έκλεισε την πόρτα και αποχαιρέτησε, ήρθε ο Αρμπελόα που με τη σειρά του βρήκε απέναντί του τους πιστούς του προηγούμενου και μ’ αυτά και μ’ αυτά, φτάσαμε πρόσφατα στο ανελέητο ξύλο ανάμεσα στον Τσουαμενί και τον Βαλβέρντε.

 Για τα μάτια του κόσμου τιμωρήθηκαν και οι δύο με μισό εκ. ευρώ πρόστιμο ο καθένας: ψίχουλα, μπροστά στα 16.6εκ. ευρώ που παίρνει το χρόνο ο Ουρουγουανός ή τα 12.5 του Γάλλου.

 Έτσι όπως είναι τώρα και με εκατοντάδες φιλάθλους να μαζεύουν χρήματα για να φύγει ο… Εμπαπέ, η «Casa Blanca» θυμίζει πολύ περισσότερο φλεγόμενο κτήριο, παρά το στρατηγείο της Ρεάλ Μαδρίτης. Αυτός είναι και ο λόγος που ξανακάλεσαν τον Μουρίνιο, για παίξει και τον ρόλο ου πυροσβέστη και του δασκάλου που, θα χτυπάει το καμπανάκι κάθε φορά που τα παιδιά τσακώνονται στην αυλή.

 Εάν βέβαια τα καταφέρει κι εκείνος, γιατί δεν έχει περάσει και πολύς καιρός από τότε που, ως προπονητής της Μπενφίκα, στη ρεβάνς Champions League με τη Ρεάλ επιτέθηκε λεκτικά, αλλά και σωματικά στον Βινίσιους γιατί τον θεώρησε υπεύθυνο ψεύτικων ισχυρισμών περί ομοφοβικών χαρακτηρισμών του Πρεστιάνι σε βάρος του. Ωραία ξεκινάει και η επιστροφή του Πορτογάλου γητευτή και δασκάλου στη Μαδρίτη…