Το ένταλμα σύλληψης για Μελισσανίδη-Καρρά και στο βάθος Μπάγεβιτς

Αθλητικό Σαν Σήμερα: Η 2α Μαΐου 1996 καταγράφεται ως μία από τις πιο ταραγμένες ημερομηνίες στην ιστορία της ΑΕΚ. Ήταν η ημέρα που το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά, μέσω της Εισαγγελίας, εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τους δύο πρώην προέδρους και συνεταίρους της Ένωσης, Δημήτρη Μελισσανίδη και Γιάννη Καρρά, με την κατηγορία του κακουργήματος σε υπόθεση λαθρεμπορίας πετρελαίου.

Ο Γιάννης Καρράς βρισκόταν τότε κάπου στην Ευρώπη, ενώ ο Δημήτρης Μελισσανίδης νοσηλευόταν ήδη επί τέσσερις ημέρες στο Κρατικό Νικαίας, έχοντας υποστεί οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Το γεγονός έπεσε σαν βόμβα σε μια ΑΕΚ που ήδη έβραζε διοικητικά, αγωνιστικά και παρασκηνιακά.

Στο πλευρό των δύο πρώην προέδρων τάχθηκαν δημόσια τόσο ο Ντούσαν Μπάγεβιτς όσο και ο Μιχάλης Τροχανάς. Όμως η πραγματικότητα μέσα στην ομάδα ήταν βαριά. Η ηρεμία είχε χαθεί προ πολλού. Η σεζόν 1995-96 κύλησε μέσα σε φήμες, εσωτερικές αναταράξεις, αγωνία για το μέλλον του προπονητή και αμφισβήτηση της διοικητικής επάρκειας.

Λίγες ημέρες πριν, η ΑΕΚ είχε μείνει στο 1-1 στην Κρήτη, αποτέλεσμα που την έφερε στο -3 από τον πρωτοπόρο Παναθηναϊκό, μόλις πέντε αγωνιστικές πριν από το φινάλε του πρωταθλήματος. Η Ένωση παρέμενε μέσα στη μάχη, αλλά το κλίμα γύρω της μόνο πρωταθλητισμό δεν θύμιζε.

Την ίδια ώρα, ο Ολυμπιακός, μέσα από τον Τύπο που τον στήριζε, έδειχνε πλέον ανοικτά τη συμφωνία του με τον Ντούσαν Μπάγεβιτς για τον Ιούνιο. Μια υπόθεση που, σύμφωνα με την ανάρτηση της σελίδας «Χρονοντούλαπο της ιστορίας της ΑΕΚ», είχε προσυμφωνηθεί από τον Φεβρουάριο. Ο Σωκράτης Κόκκαλης εμφανιζόταν βέβαιος ότι με τον Μπάγεβιτς στον πάγκο μπορούσε να χτίσει μια μεγάλη ομάδα στον Πειραιά.

Τα ονόματα που ακούγονταν τότε έδειχναν το μέγεθος των φιλοδοξιών. Γιούγκοβιτς, Μέχο Κόντρο και Σαμπανάζοβιτς εμφανίζονταν ως μεταγραφικές προσδοκίες, ενώ οι δύο πρώτοι φέρονταν να σκέφτονται σοβαρά τον Ολυμπιακό λόγω της παρουσίας Μπάγεβιτς. Αξιοσημείωτη ήταν και η στάση του Ίλια Ίβιτς, ο οποίος, παρά την προηγούμενη δυσαρέσκειά του, σταμάτησε τον μάνατζέρ του που αναζητούσε ομάδα στο εξωτερικό, εκφράζοντας την επιθυμία να παραμείνει στον Πειραιά.

Για την ΑΕΚ, η κατάσταση γινόταν ακόμη πιο δύσκολη. Από τον Μάρτιο και μετά είχαν σημειωθεί πολλές συγκεντρώσεις φιλάθλων, οι οποίοι ζητούσαν να μάθουν τις προθέσεις του Μπάγεβιτς, αλλά και διαμαρτύρονταν εναντίον του Μιχάλη Τροχανά. Ο τότε διοικητικός ηγέτης της ΠΑΕ έδειχνε να μην μπορεί να σηκώσει το βάρος των περιστάσεων, ενώ την ίδια περίοδο μετέφερε τις μετοχές της ΑΕΚ, που κατείχε η εταιρεία του ΣΟΕ, στο προσωπικό του όνομα.

Η ανασφάλεια δεν περιοριζόταν στη διοίκηση και στον πάγκο. Αρκετοί ποδοσφαιριστές εμφανίζονταν προβληματισμένοι για το μέλλον τους. Οι Σαμπανάζοβιτς, Σαβέβσκι και Μανωλάς δεν συμφωνούσαν με τις προτάσεις ανανέωσης, σε μια περίοδο όπου η ομάδα έδειχνε να χάνει σταδιακά τον κορμό και τη σταθερότητα που την είχαν κάνει κυρίαρχη τα προηγούμενα χρόνια.

Πέντε ημέρες πριν από τον τελικό Κυπέλλου με τον Απόλλωνα, στις 15 Μαΐου, ο Δημήτρης Μελισσανίδης μεταφέρθηκε στην κλινική των φυλακών Κορυδαλλού. Παρέμεινε εκεί μέχρι το μεσημέρι της 7ης Ιουνίου, όταν αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους και εγγύηση 30 εκατομμυρίων δραχμών.

Το προηγούμενο βράδυ είχε γίνει η συνάντηση Μπάγεβιτς - Κόκκαλη στο σπίτι του προέδρου του Ολυμπιακού για τον σχεδιασμό της νέας περιόδου. Ήταν ουσιαστικά το τέλος μιας εποχής για την ΑΕΚ και η αρχή μιας άλλης για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Η 2α Μαΐου 1996 δεν ήταν απλώς μια δικαστική είδηση. Ήταν ένας κόμβος μέσα σε μια σεζόν όπου η ΑΕΚ, ενώ είχε ακόμη αγωνιστική ποιότητα, διαλυόταν εσωτερικά. Διοικητική αστάθεια, δικαστικές εξελίξεις, οριστική ρήξη με τον Μπάγεβιτς, ανησυχία παικτών και οργή κόσμου συνέθεσαν ένα σκηνικό που σημάδεψε βαθιά τη σύγχρονη ιστορία της Ένωσης.