Από το σκοτάδι της Μπανταλόνα να βγει στο φως της Νέας Φιλαδέλφειας

Η νύχτα του Σαββάτου άφησε ένα σημάδι που δύσκολα σβήνει από το μυαλό ενός ΑΕΚτζή. Όχι μόνο επειδή χάθηκε ένας ευρωπαϊκός τίτλος μέσα από τα χέρια της ομάδας μπάσκετ, αλλά κυρίως επειδή χάθηκε με τρόπο που πόνεσε βαθιά. Με εκείνη τη σπάνια μορφή αυτοχειρίας που σε αφήνει να κοιτάς το κενό για μερικά δευτερόλεπτα χωρίς να μπορείς να επεξεργαστείς αυτό που μόλις συνέβη. Βασικά ποια μερικά δευτερόλεπτα; Ξέρω ανθρώπους που δεν μπόρεσαν να κλείσουν μάτι όλο το βράδυ…

Η ΑΕΚ άγγιξε το τρόπαιο του BCL, το κράτησε για ώρα μέσα στη δική της ατμόσφαιρα, μέσα στη δική της φλόγα, όμως στο τέλος το είδε να γλιστρά μέσα από τα δάχτυλά της και να σκορπίζει πίκρα σε όσους βρέθηκαν στη Μπανταλόνα για να την ενισχύσουν. Και αναφέρομαι σε αυτούς διότι στα δικά μου μάτια, είναι ΗΡΩΕΣ που βρίσκονται μόνιμα κοντά της.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Βαγγέλη Αρναούτογλου στο enwsi.gr