Η ΑΕΚ νίκησε φαντάσματα και ταλιμπάν, ο Ηλιόπουλος… αποκαθήλωσε Μελισσανίδη

Η ΑΕΚ πανηγυρίζει από χθες βράδυ το 14ο πρωτάθλημα της ιστορίας της. Το πρώτο στην εποχή του Μάριου Ηλιόπουλου, στη πρώτη κιόλα σεζόν της παρουσίας του Μάρκο Νίκολιτς στον πάγκο της κι από τα λίγα πρωταθλήματα που άπαντες δεν δείχνουν την παραμικρή διάθεση αμφισβήτησης. Και η αλήθεια είναι πως κατάφερε να κάνει πολλά περισσότερα από όσα υπολόγιζαν οι ανταγωνιστές της, οι οποίοι μάλλον κάπου την αντιμετώπισαν ...αλαζονικά. Η ΑΕΚ όμως, του πρωτάρη ιδιοκτήτη και ενός φιλόδοξου προπονητή που δεν είχε “χρυσόσκονη” στο όνομα του, τα έκανε όλα καλά και ποδοσφαιρικά. Φτάνοντας σε μια τεράστια επιτυχία μέσα σε μόλις ένα χρόνο, καταφέρνοντας κάτι που ο Παναθηναϊκός του Αλαφούζου και των τόσων προπονητών που πέρασαν από τον πάγκο του, δεν έχει καταφέρει να πάρει μετά απο 16 χρόνια

ΑΕΚ: Είναι μια Πανάξια - Δίκαιη - Πεντακάθαρη - Περήφανη και Αρσενική  Πρωταθλήτρια 2025/26! 'Οπως πριν από 34 χρόνια, το 1992, ο τότε πρόεδρός της, Κώστας Γενεράκης, είπε πως η ΑΕΚ πήρε το πρωτάθλημα με το "σταυρό στο χέρι" έτσι και στο σήμερα, ο Μάριος Ηλιόπουλος μπορεί να υπερθεματίζει πως το πήρε με το αγαπημένο του "ευ αγωνίζεσαι"!! Μια ομάδα που ξεκίνησε σαν Σταχτοπούτα, ξεκάθαρα ως το 4ο φαβορί για τον τίτλο (ισχνό αουτσάιντερ για την ακρίβεια) αλλά βγάζοντας ένα τρομερό "χαμαιλεοντισμό" άρχισε από τον Νοέμβριο να μετατρέπεται στην πιο ανθεκτική, στη πιο σταθερή, στη πιο σοβαρή, στην πιο κυνική, στη πιο βελτιωμένη και στην καλύτερη - την περισσότερο ποδοσφαιρική και λιγότερο τοξική - ομάδα από όλες!! Αήττητη από του... Αγίου Δημητρίου, σε 22 ματς πρωταθλήματος κι ενώ στην πορεία της βίωσε σερί ακυρωθέντων γκολ, αλλά και να την φορτώνουν οι Έλληνες διαιτητές με τις διπλάσιες κάρτες από οτι συνολικά στον ανταγωνισμό. Παρόλα αυτά τερμάτισε πρώτη στη κανονική διάρκεια με δυο βαθμούς διαφορά, την οποία αύξησε θεαματικά στα play offs στους 8 βαθμούς! Κερδίζοντας διαδοχικά Ολυμπιακό/ΠΑΟΚ/ΠΑΟ και με 10 βαθμούς (6-1 γκολ)... σήκωσε την κούπα από την 4η αγωνιστική. Η ΑΕΚ πήρε το Πρωτάθλημα γιατί πολύ απλά ΤΟΥΣ ΝΙΚΗΣΕ ΟΛΟΥΣ, ακόμη και τα δικά της... φαντάσματα και τους δικούς της... “Ταλιμπάν”!!!

Ο MVP και ο απόλυτος πρωταγωνιστής της χρονιάς

Μάρκο Νίκολιτς: Είναι ένας πανέξυπνος προπονητής, είναι ο ΚΟΟΥΤΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ, είναι ο MVP της σεζόν στη SL1, είναι ο κορυφαίος / ο απόλυτος πρωταγωνιστής της ΕΝΩΣΗΣ! Χωρίς αυτόν δεν θα μπορούσε να κατακτήσει το 14ο Πρωτάθλημά της η ΑΕΚ. Ο Μάρκο Νίκολιτς είναι και μπορεί να εξελιχθεί για την ΑΕΚ στον (συμπατριώτη του) ... Ντούσαν Μπάγεβιτς του 21ου αιώνα!!! Με αυτόν, ως κεντρική φιγούρα, η ομάδα /ολόκληρος ο Οργανισμός μαζί με τον κόσμο και με μότο το "Fight, believe, never give up", εμπνεύστηκε, πίστεψε, συσπειρώθηκε, μόχθησε, βοήθησε, έδωσε ο καθένας από το μετερίζι του ότι είχε και δεν είχε (μέχρι και ο...σεφ, όπως μνημόνευσε ο Σέρβος κόουτς ), για να φτάσουν στην ολοκλήρωση μιας τελείως υπερβατικής και συνάμα μαγικής σεζόν, με το χθεσινό φινάλε του να είναι όντως αυτό που λέμε "ΠΟΛΥ ΑΕΚ"!!

Ο Νίκολιτς ανέλαβε τον περασμένο Ιούνιο ένα γκρουπ που ήταν ο ορισμός της μαύρης τρύπας / πήρε μια ομάδα από τις στάχτες της, η οποία προερχόταν από το ντροπιαστικό απολογισμό 6 ήττων στα περσινά play offs (Αλμέϊδααααα γαρ), την συμμάζεψε, την έβαλε αρχικά στη League Stage του Conference, της έμαθε πρώτα να μην χάνει και μετά να κερδίζει με ...μισό μηδέν (η αξία των clean seets), την έφερε μια ανάσα από τους ευρωπαϊκούς ημιτελικούς, της εμφύσησε την νοοτροπία των πολεμιστών και την ψυχολογία των winners!

H καλύτερη απόδειξη ήταν το χθεσινό ματς: κόντρα στον πιο ανταγωνιστικό Παναθηναϊκό που θα μπορούσε να εμφανιστεί, ο οποίος έκανε την καλύτερη του εμφάνιση και πάλεψε για την νίκη, η ΑΕΚ του Νίκολιτς βρέθηκε κάποια στιγμή να χάνει και στα καπάκια να... μαθαίνει πως ο Ολυμπιακός προηγείται επί του ΠΑΟΚ. Αντί όμως, να την πάρει από κάτω, να λυγίσει από το στρες και τον φόβο, να χάσει το δικό της πρωτάθλημα (όπως συνέβη το 2024 επι Αλμεϊδα), η ΑΕΚ του Νίκολιτς έβγαλε αντίδραση και μέταλλο πρωταθλήτριας, κατάπιε τον αντίπαλο της και γύρισε το παιχνίδι με ολική ανατροπή και γκολ στο 93' !!! 'Έκανε έτσι τους εχθρούς της και όλες τις Κασσάνδρες να καταπιούν την γλώσσα τους, παίρνοντας ένα πρωτάθλημα στην διάρκεια του οποίου παρουσίασε συνεχή βελτίωση και στο οποίο δεν της χαρίστηκε κανένας, δεν έπαιξε ούτε ένα... "φιλικό" κι αναγνωρίστηκε ως δίκαιο από όλους τους προπονητές του Big 4!

Από τη γιούχα, στην αποθέωση Ηλιόπουλου

Μάριος Ηλιόπουλος: Aποδείχτηκε άξιος και εμπνευσμένος διοικητικός ηγέτης και σίγουρα αξίζει το... Οσκαρ του δεύτερου ανδρικού ρόλου ή του δεύτερου MVP της σεζόν, πίσω από τον Μάρκο Νίκολιτς. Απο εκεί που πέρσι, τέτοια εποχή, στην ίδια Αρένα, μια μικρή μερίδα Οργανωμένων οπαδών φώναζε το απαράδεκτο σύνθημα “ άντε και γ@@@@@@ Ηλιόπουλε”, έφτασε χθες βράδυ δικαίως να αποθεώνεται από όλο το γήπεδο που φώναζε εν χορώ το σλόγκαν : “Είναι τρελός ο πρόεδρος”!!! Γιατί ο “Super Mario” έδωσε μάχες στο προσκήνιο και στο...παρασκήνιο, σε όλη την διάρκεια της σεζόν για να στηρίξει, ενισχύσει, προστατεύσει την ομάδα του αλλά και το κλαμπ. Σε κάθε παιχνίδι, σε όλα τα γήπεδα ήταν κοντά στην ομάδα, στον Νίκολιτς και τους παίκτες, πάντα με το κασκόλ της ΑΕΚ στο λαιμό. Τον περασμένο Οκτώβριο, μετά τις ήττες από Τσέλιε/ΠΑΟΚ/Ολυμπιακό δεν έχασε την πίστη του στο πρότζεκτ Ριμπάλτα-Νίκολιτς αλλά και στο οτι η ΑΕΚ θα διεκδικούσε το πρωτάθλημα μέχρι τέλους. Ήρθε ακόμη πιο κοντά με τον Σέρβο κόουτς, αύξησε την δική του παρουσία του στην καθημερινότητα των Σπατών, τον προίκισε και με την μεταγραφή 5 εκατομμυρίων του Βάργκα αλλά και με νέα στελέχη στην ομάδα (όπως η προσθήκη του κορυφαίου ιατρού Τζουρούδη).

Συνολικά μετέδωσε σταθερότητα/πίστη/πάθος στον Οργανισμό. Αρκετές φορές πήγαν τον Ηλιόπουλο στα δικαστήρια και σε όλα αθωώθηκε. Βρέθηκε απέναντι και στην ΕΠΟ και στον Λανουά, πήγε μέχρι την ΟΥΕΦΑ αλλά και τη... Μαδρίτη (μετά το τέλος της σεζόν, όταν αποκαλυφθεί το αντικείμενο εκείνου του ταξιδιού του, πρίν από τις 25 Μαρτίου, θα γίνει αντιληπτό και η επιτυχία του), κινήθηκε ακόμη και κάτω από τα ραντάρ χωρίς όμως, να στραφεί/συνεργαστεί με το παραποδόσφαιρο. Με... “υπομονή, επιμονή, πίστη, πάθος”, με το δικό του απρόβλεπτο στυλ, με εντυπωσιακή αντίληψη (κατά δική του ομολογία ήταν...άμπαλος αλλά έμαθε σε χρόνο ρεκόρ, παίρνοντας τις σωστές αποφάσεις, κάνοντας πετυχημένες επιλογές και σούπερ διαχείριση), πότε παίζοντας άμυνα για να...αποκρούσει και πότε φουλ επίθεση, κατόρθωσε να δικαιωθεί από το ίδιο το άθλημα με την κατάκτηση του πρωταθλήματος, μόλις στη δεύτερη χρονιά του ως ιδιοκτήτης αλλά και γενικότερα στο πολύ δύσκολο και ιδιαίτερο κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου!

Η… νεκροψία έδειξε για τον Ηλιόπουλο

Δημήτρης Μελισσανίδης: Πρώτα από όλα όμως, ο Μάριος Ηλιόπουλος είναι άξιος ιδιοκτήτης επειδή σεβάστηκε το άθλημα, εμπιστεύτηκε τους σωστούς ανθρώπους κάνοντας πέρα τις “γκρίζες ζώνες”, επένδυσε στο ποδόσφαιρο και όχι στο παρασκήνιο. Το σημαντικότερο: δεν το έπαιξε προπονητής, Τεχνικός Διευθυντής, μάνατζερ, δημοσιογράφος. Και τι δεν άκουσε ως ιδιοκτήτης της ΑΕΚ, ειδικά στο πρώτο πολύ δύσκολο, χρόνο του. Τον είπαν "μπροστινό" και  “οπαδό του Ολυμπιακού” λόγω της κουμπαριάς του με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, άκουγε ή διάβαζε να τον λένε “κλόουν”, “τραγουδιστή”, “νέο Τροχανά”, “Βένγκα” δέχθηκε “εσωτερικές τρικλοποδιές” και...ύπουλες διαρροές από τα απομεινάρια της προηγούμενης “κατάστασης”. Μέχρι που τα άλλαξε όλα κι αυτά που “κληρονόμησε” από τον Μελισσανίδη. Ξεκίνησε με τους Ριμπάλτα και Σταυροθανασόπουλο αντί των Γιάννη Παπαδόπουλου / Κονέ, μετά με τον Νίκολιτς αντί του Αλμέϊδα, με τον Λυσσάνδρου αντί του Κοσμά, με τον Δέδε, τον Τζουρούδη κι άλλους αφανείς συνεργάτες.

Με στελέχη που βάζουν πάνω από όλα την ΑΕΚ, με κυρίαρχο συστατικό την “ΕΝΩΣΗ” (στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια) και εμπιστοσύνη στο Ποδόσφαιρο, πήρε τον τίτλο. Λογικό , λοιπόν, είναι χθες  ο “Σούπερ Μάριο” να πανηγύρισε με την ψυχή του ακόμη κι αν κάποιες στιγμές μπορεί να... ξέφυγε στα λεγάμενά του. Πρέπει να έκανε καμιά δεκαριά φορές τον γύρο του θριάμβου (δεν μπορούσαν να τον μαζέψουν οι συνοδοί του), τρέχοντας με το κασκόλ μαζί με τους οπαδούς κι αφού πρώτα συνόδευσε στο δικό τους γύρο θριάμβου Νίκολιτς και Ριμπάλτα.

Είναι ένας σπουδαίος τίτλος, που του ανήκει περισσότερο από κάθε άλλον. Όταν ο Μελισσανίδης του παρέδιδε την ΑΕΚ είχε απαντήσει για την επόμενη ημέρα και αν είχε κάνει την σωστή επιλογή, πως αυτό η... νεκροψία θα το έδειχνε! Δεν ξέρω ο Μελισσανίδης τι θα ήθελε να δείξει η “νεκροψία”, αλλά αυτή απέδειξε, από την δεύτερη κιόλας σεζόν, πως τελικά σωστά αποφάσισε με την επιλογή του Ηλιόπουλου!! Και το πρωτάθλημα του Ηλιόπουλου ήταν ξεκάθαρα πιο δύσκολο, ανώτερο και σίγουρα διάφανο σε σύγκριση με τα πρωταθλήματα του “Τίγρη”. Ουσιαστικά ο “Σούπερ Μάριο” με το πρωτάθλημα που πήρε “αποκαθήλωσε” τον Δημήτρη Μελισσανίδη και τον “τρόπο” του, περνώντας πλέον στην νέα εποχή, της πλήρους “απο-Μελισσανιδοποίησης”. Με τη μεγάλη πρόκληση για τον Ηλιόπουλο, τον Νίκολιτς, τον Ριμπάλτα, αυτή την ομάδα αλλά και όλο τον Οργανισμό να είναι μπροστά τους αφού θα κριθούν από την μεγάλη τωρινή επιτυχία τους. Πως θα την διαχειριστούν και πως θα επενδύσουν σε αυτή. Έχοντας πάντως ως σημείο αναφοράς την “Αγια Σοφιά”, την νέα της Αρένα που μόνο ο Μελισσανίδης θα μπορούσε να την φτιάξει στην Νέα Φιλαδέλφεια, χάρη στην οποία σε μεγάλο βαθμό κατάφερε να πανηγυρίσει δυο πρωταθλήματα την τελευταία 4εατία (ενα νταμπλ και ένα που έχασε λόγω του “αυτοκτονικού” Αλμέϊδα).

ΡΟΣΤΕΡ: Ουσιαστικά ο Νίκολιτς πήρε πρωτάθλημα με την ΑΕΚ έχοντας ως βασικούς μόλις 4 νέους παίκτες. Τον Ρέλβας, τον Μάριν, τον Γιόβιτς κι από τον Γενάρη του Βάργκα. Ο Σέρβος κόουτς κατάφερε να “αναστήσει”/κερδίσει παίκτες που φαινόταν είτε πως είχαν καεί την τελευταία σεζόν του Αλμέϊδα ή που αποτελούσαν στοιχήματα όπως οι Ρότα, Πήλος, Περεϊρα, Στρακόσια, Κοϊτά, Μάνταλος, Ζίνι. Στην διάρκεια της σεζόν ο Νίκολιτς κατόρθωσε να πάρει πράγματα, γκολ/ασίστ/βαθμούς από διάφορους παίκτες που στη πορεία μπορεί να βρέθηκαν ακόμη και εκτός βασικού ροτέισον( Λιούμπισιτς. Καλοσκάμη, Κουτέσα, Γκατσίνοβιτς, Ελίασον, Ζοάο Μάριο). Οι μοναδικοί που δεν βοήθησαν για διαφορετικούς λόγους ήταν ο Γκρούγκιτς με τον Γιόνσον και οι δυο μεταγαφές του Γενάρη (Σαχαμπό. Γκεοργκίεφ).