Για να είμαι ειλικρινής και να μην πουλάω φούμαρα, όταν έβαλε το γκολ ο Τεττέη στην ΑΕΚ μου κόπηκαν το πόδια από το γόνατο. Ξέρετε τώρα, όταν έχεις πάντα στην άκρη του μυαλού σου, πως ανά πάσα στιγμή μπορεί και να σου πέσει ο ουρανός στο κεφάλι, δεν είναι εύκολο στην διαχείριση αυτό που έγινε στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου. Και στη Φιλαδέλφεια αλλά και την ίδια στιγμή στο Φάληρο.

Όμως ευτυχώς καθόλου το ίδιο δεν συνέβη και μ’ αυτούς που ήταν μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, αλλά κυρίως σ’ αυτόν τον κύριο που στεκόταν μπροστά στον πάγκο. Ο Νίκολιτς είχε το πεντακάθαρο μυαλό να ρίξει στο γήπεδο τον Ζίνι όχι για να παίξει φορ, αλλά να παίξει στα άκρα. Και μετά να ρίξει τον Ζοάο Μάριο όχι για να παίξει στα άκρα όπως συνήθως αλλά στον άξονα. Αλλά και να κρατήσει τον Γιόβιτς μέχρι τέλους μέσα στο ματς. Αποτέλεσμα; Ένα γκολ ο Ζίνι, ένα γκολ ο Ζοάο Μάριο και μια μαγική ασίστ ο Γιόβιτς.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Κώστα Τσίλη στο enwsi.gr