1-0 με Γιόβιτς κόντρα στον ΟΦΗ στον τελικό του Super Cup. Ανατροπή 1-2 και ισοφάριση με τον Ζίνι σε 2-2 στο τέλος. 0-1 με Βάργκα στην Λεωφόρο με την Κηφισιά, 1-1 στις καθυστερήσεις. 0-1 με αυτογκόλ στην Τρίπολη, γρήγορο 1-1 και έμεινε μέχρι το τέλος εκεί. Δεν βάζω στην… σούμα το 0-0 με την Λέφσκι Σόφιας γιατί στην «οικονομία» των πλέι οφ του Champions League ήταν θετικό ενόψει ρεβάνς στη Νέα Φιλαδέλφεια. Τα τρία ματς στην Ελλάδα ήταν δείγμα ότι αυτή η ΑΕΚ μπορεί να είναι πιο εντυπωσιακή, θεαματική, μα δεν είναι κυνική όπως πέρυσι. Και αυτό το πληρώνει μέχρι στιγμής με το -4 από την κορυφή. Που δεν είναι καλό νέο για την… εποχή, αλλά γυρίζει, αν αλλάξεις άμεσα.

Τέτοια εποχή πέρυσι, η ΑΕΚ είχε πάρει τα αποτελέσματα που ήθελε εντός και εκτός έδρας στο Conference League και πέρασε στην League Phase. Δίχως να κερδίσει εκτός, αλλά έκανε τη δουλειά της. Στην Super League κέρδισε 2-0 τον Πανσερραϊκό και 1-0 τον Αστέρα AKTOR στη Νέα Φιλαδέλφεια, 0-1 στη Λιβαδειά, κόλλησε στο 1-1 στη Λάρισα και νίκησε 1-0 τον Βόλο εντός έδρας και πριν τη διακοπή έπαιρνε διπλό… θρίλερ στο Περιστέρι με την Κηφισιά. Πιο focus πέρυσι σε ότι ήθελε ο Νίκολιτς.

Διαβάστε τη συνέχεια στο enwsi.gr

LIFE

ΑΕΚ