Τα καλά μαντάτα για ΠΑΟ και το… φιλικό Νίστρουπ - Λάθος νοοτροπία ο Τεττέη

Προφανώς και το ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό από τις δύο αναμετρήσεις με την Πάκσι ήταν η πρόκριση.
Απ' αυτή την άποψη, τέλος καλό όλα καλά ο στόχος επετεύχθη και πάμε για τον επόμενο.

Από κει και πέρα όμως, επειδή ήδη μιλάμε για επίσημα παιχνίδια, θα πρέπει να τα δούμε και σχετικά "αυτόνομα" και να τα συζητάμε σαν κανονικά πλέον ποδοσφαιρικά παιχνίδια από τα οποία θα πρέπει να αρχίζουν να βγαίνουν και ανάλογα συμπεράσματα.

Προφανώς επίσης, θα πρέπει να πάρουμε υπ' όψιν μας και την χρονική περίοδο που διανύουμε.
Κι αυτό είναι ένα καλό μαντάτο για τον Παναθηναϊκό, καθώς θεωρητικά και λογικά με το πέρασμα του χρόνου θα αρχίσει να παρουσιάζεται όλο και καλύτερος, όλο και πιο συμπαγής, όλο και πιο...φρέσκος και όλο και πιο αποτελεσματικός.

Βέβαια, συγκριτικά, στην ίδια περίπου κατάσταση βρισκόταν και ο αντίπαλός του, οπότε το να βγάζουμε συμπεράσματα με μόνη αναφορά στο ότι είναι νωρίς για τον Παναθηναϊκό, χωρίς να παίρνουμε υπ' όψιν μας και το ότι ήταν νωρίς αντίστοιχα και τον αντίπαλό του, θα είναι λάθος και θα είναι πάνω απ' όλα η μισή αλήθεια.

Το θέμα εδώ είναι, ότι παρά το ότι στα παιχνίδια με του Παναθηναϊκού και της Πάκσι παιζόταν μια πρόκριση σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και οι δύο προπονητές έδωσαν κάποιες στιγμές την εντύπωση πως τα αντιμετώπιζαν -υποχρεωτικά ίσως ή από... επιλογή δεν ξέρουμε- σαν... φιλικά προετοιμασίας.

Αυτό τουλάχιστον έδειξαν οι παρεμβάσεις τους στην διάρκεια των αγώνων και εν προκειμένω στην διάρκεια και την εξέλιξη του  παιχνιδιού στο ΟΑΚΑ για το οποίο γίνεται και λόγος, καθώς ειδικά οι αλαγές τους έμοιαζαν περισσότερο με αλλαγές φιλικών προετοιμασίας στα οποία ηθελαν να δουν "όλους" τους παίκτες τους ή να δοκιμάσουν κάποιους και κάποια συστήματα, παρά κάτι που ανταποκρινόταν στις συνθήκες και το σκορ του παιχνιδιού και στις απαιτήσεις που υπηρχαν για την κάθε ομάδα.

Για παράδειγμα ο Παναθηναϊκός μετά το 1-2 σε βάρος του ξαφνικά δοκίμασε κάτι περίεργο με  δύο φορ, με τρία τέσσερα... δεκάρια ταυτόχρονα στον ίδιο ρόλο και χωρίς ουσιαστικά εξτρέμ, ενώ ο προπονητής της Πάκσι δοκίμασε να δει πως θα ανταποκριθεί η ομάδα του αλλάζοντας ταυτόχρονα όλη του την επιθετικη γραμμή που μέχρι τότε είχε βάλει δύο γκολ εκτός έδρας και αποδυναμώνοντας κι αυτός με την σειρά του το κέντρο του, εκεί δηλαδή ακριβώς που με τις αλλαγές του Παναθηναϊκού είχε αποκτήσει ήδη αριθμητική- τουλάχιστον- υπεροπλία.

Το τελικό αποτέλεσμα καθορίστηκε πρακτικα και ουσιαστικά, από το ότι οι αλλαγές του Νίστρουπ βρέθηκαν σε καλή μέρα και βοήθησαν σχεδόν όλες με κυρίαρχους τους Τμαπόρδα και Ράστοντερ, ενώ οι αλλαγές του έρμου του Ούγγρου με επικεφαλής τον... 40χρονο φορ του, ουσιαστικά δεν μπηκαν ποτέ στο παιχνίδι.

Από κει και πέρα.
Υπάρχουν μερικά πράγματα που φάνηκαν και στο πρώτο παιχνίδι, στο οποίο λέγαμε πριν λίγες μέρες, ότι ο Νίστρουπ έπρεπε να το δει όπως παίχτηκε στο χορτάρι και όχι όπως... περιγράφηκε στην τηλεοπτική μετάδοση του από το ΣΚΑΙ.
Για παράδειγμα και στην Ουγγαρία και στο ΟΑΚΑ, η μεσοεπιθετική τριάδα του Παναθηναικου από τους Αντίνο, Τετέι και Ζαρουρί, ήταν μέτρια στην Ουγγαρία και ανύπαρκτη χθες στο ΟΑΚΑ.
Ακομα και αυτός ο Αντίνο που προκάλεσε και στα δύο παιχνίδια εκρήξεις... εκστασιασμού για την απόδοσή του στις...μεταδόσεις των αγώνων, ειδικά χθες στο ΟΑΚΑ παρουσίασε τα ίδια χαρακτηριστικά με τις περσινές εμφανίσεις του.
Δηλαδή, πολυ συμμετοχή στο παιχνίδι, πολλή όρεξη, πολλά τρεξίματα, καλή σχετικά τακτική λειτουργία στις βοήθειες στον Κυριακόπουλο, αλλά πολύ λίγα έως τίποτα από ουσία και αποτελεσματικότητα στις ενέργειές του.

Ο Τετέι από την άλλη, είναι ήδη μια ξεχωριστή περίπτωση, καθώς και στα δύο παιχνίδια έχει εμφανιστεί εξαιρετικά βαρύς λες και έχει παραπάνω κιλά ή δεν έχει έκανε καθόλου προετοιμασία, αλλά και με αρκετά λάθος νοοτροπία κληρονομιά της περασμένης σαιζόν, αφού σε κάθε ενέργειά του κοιτάει να πάρει φάουλ αι διαμαρτύρεται συνεχώς για κάτι τέτοιο είτε του γίνεται πραγματικά κάποιο σκληρό μαρκάρισμα ή ακόμα και ότι κάνει φάουλ ο... ίδιος.

Το χειρότερο είναι ότι ειδικά χθες, όλο το το ΟΑΚΑ αλλά και όσοι έβλεπαν το παιχνίδι από την τηλεόραση, διαπίστωσαν ότι από το 70' και μετά δεν μπορούσε καν να μπει στο παιχνίδι και μάλιστα κάποιες στιγμές ακομα και όταν περπατούσε... κούτσαινε η έπιανε το πόδι του, αλλά όλως περιέργως έμεινε μέσα στο παιχνίδι, με αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να παίζει το τελευταίο δεκαπεντάλεπτο σχεδόν, με δέκα παίκτες ουσιαστικά.

Κατά τα άλλα, φάνηκαν και μια σειρά άλλα πράγματα, πάντως όχι το ότι ο έρμος ο Τουμπά είναι όπως και πέρυσι η... μοναδική αιτια για όλα τα δεινά του Παναθηναϊκού, αλλα και αυτό όπως φαίνεται συνεχίζει να υπάρχει σαν... απόνερα της περασμένης σεζόν και σαν η καλύτερη εξήγηση-δικαιολογία για κάθε μεσοαμυντική δυσλειτουργία ή γκέλα, αλλά κι αυτός θα... περάσει με τον καιρό, καθώς ο Τουμπά δεν θα είναι βασικός οπότε θα παψει να υπάρχει και σαν εξήγηση-δικαιολογία για τα πάντα.

Όμως όπως με την περίπτωση του Τουμπά, έτσι και με τα υπόλοιπα, σ' αυτή την χρονική περίοδο δεν έχει και ιδιαίτερο νόημα να επισημανθεί το οτιδήποτε, καθώς λογικά όσο κυλούν οι μέρες και προστίθενται παιχνίδια όλο και μεγαλύτερης δυσκολίας, έντασης και απαιτήσεων απ' ότι αυτά με την Πάκσι και ίσως και με την επόμενη αντίπαλο στα προκριματικά, θα επιτρέπουν πιο ασφαλή συμπεράσματα ποδοσφαιρικά.