Η πρωτοφανής σύγκρουση ανάμεσα στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια Ομοσπονδία χρονολογείται από πολύ παλαιότερα, απλά τώρα απέκτησε διαστάσεις «Αρμαγεδδώνα» γιατί οι αξίες του (πολύ) χρήματος και των (ατελείωτων) εξουσιών, δυστυχώς ξεπέρασαν την πραγματική τους αποστολή, που δεν ήταν, και δεν είναι άλλη από το να διατηρήσουν ενωμένες την ευρωπαϊκή και την παγκόσμια μπάλα.

 Αυτή τη στιγμή και ύστερα από την οπισθοχώρηση του Νο 1 της Fifa, Ελβετού δικηγόρου Τζάννι Ινφαντίνο η Uefa τυπικά προηγείται 1-0 κι ο Σλοβένος πρόεδρός της, επίσης δικηγόρος, Αλεξάντερ Τσέφεριν έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει γιατί απειλώντας με καθολικό μποϊκοτάζ των 55 ευρωπαϊκών Ομοσπονδιών τις διοργανώσεις της Fifa ανάγκασε τον ομόλογό του ν’ αποσύρει την πρότασή του πώλησης του 20% του Μουντιάλ, σε ιδιώτες.

 Δεν ήταν, πάντως η πρώτη φορά που Τσέφεριν και Ινφαντίνο συγκρούστηκαν στην κορυφή των ποδοσφαιρικών Κόσμων: απλά η συγκεκριμένη ίσως αποδειχθεί και η πλέον καθοριστική για την επανεκλογή (πιθανότατα όμως, την οριστική καθαίρεση) του Ελβετού ως επικεφαλής της Fifa.

 Από το ’16 βρίσκονται αμφότεροι στα υψηλότερα αξιώματα της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας μπάλας. Ο Τσέφεριν είχε διαδεχτεί τον Μισέλ Πλατινί, πάνω στον οποίο κρεμόταν η Δαμόκλειος σπάθη του Tas της Λοζάννης, που τον είχε καθαιρέσει και αποκλείσει για 4 χρόνια λόγω ατασθαλιών. Ενώ ο Ινφαντίνο, που μεγάλωσε στη σκιά του Γάλλου «Le Roi», μόλις έπαιρνε τα ηνία από τον Σεπ Μπλάτερ ύστερα από 18 χρόνια «δικτατορίας», σκανδάλων, δωροδοκιών για μία χούφτα ψήφων, δικαστικών διαμαχών, αλλά και συλλήψεων.

 Τσέφεριν και Ινφαντίνο ορκίστηκαν ότι θα συνεργαστούν σε πλήρη αρμονία υποτίθεται για το καλό (και μόνο γι’ αυτό) του αποκαλούμενου «The Game», αλλά στην πορεία το πράγμα ξέφυγε και άντε μετά να το συμμαζέψεις.

 Πριν καν προλάβουν να το συνειδητοποιήσουν, Uefa και Fifa βρέθηκαν ξαφνικά ρουφηγμένες σε μία ατελείωτη δύνη φιλοδοξιών και μυστικών στρατηγικών. Με ατελείωτες χρηματοοικονομικές δυναμικές ευκαιρίες και προκλήσεις πλουτισμού για τις οποίες ευθύνεται, εμμέσως, πλην, σαφώς, ίσως εσκεμμένα, ίσως όμως άθελά του ο πρόεδρος της Ρεάλ Μαδρίτης, Φλορεντίνο Πέρεθ.

  Ήταν ο Δεκέμβριος του ’19 όταν ο πανούργος, ραδιούργος και δολοπλόκος Νο 1 των «Blancos» αποκάλυπτε στον Ινφαντίνο τις προθέσεις του για τη δημιουργία μίας SuperLega (σε στυλ Nba, αλλά και Eurolega), όπου θα έπαιρναν μέρος οι 20 καλύτερες  ομάδες των πέντε σημαντικότερων ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων: Αγγλία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία.

 Η ιδέα προέβλεπε επίσης ένα Super Champions League, που θα ονομαζόταν Star League και δύο ακόμη επίπεδα, το Gold League και το Blue League που θα έπαιρναν τη θέση των σημερινών Europa και Conference League. Όλα αυτά με την οικονομική στήριξη του «Usa Cvc» από τα μεγαλύτερα fund παγκοσμίως στον χώρο του «private equity».   

 Ο Ινφαντίνο «μυρίστηκε» χρήμα και ενθουσιάστηκε, υπήρχε όμως ένα σημαντικό εμπόδιο γιατί ο Πέρεθ είχε μιλήσει μόνο με τη Fifa ακυρώνοντας τελείως τον ρόλο, και τον λόγο τόσο της Uefa, όσο του προέδρου της Τσέφεριν. Ο οποίος, και σωστά έγινε έξω φρενών απειλώντας με σοβαρές κυρώσεις όποια ομάδα τολμούσε να συμφωνήσει με την ιδέα του «Don Florentino».

 Σταδιακά το πρότζεκτ της SuperLega ξεφούσκωσε, στο μεταξύ όμως είχε δώσει στον Ινφαντίνο την έμπνευση για δημιουργία ενός παγκοσμίου πρωταθλήματος συλλόγων με 24 (αντί για τις έως τότε υπάρχουσες 7) ομάδες και με εγγυημένα έσοδα 25 δις δολάρια για τις επόμενες 4 διοργανώσεις. Η μία ιδέα έφερε την άλλη και κάπως έτσι φτάσαμε φέτος στο πρώτο Μουντιάλ της Ιστορίας με 48 φιναλίστ, που το 2030, σε Ισπανία, Πορτογαλία και Μαρόκο πιθανότατα να γίνουν 64.

 Σε σχέση με το… Fiatάκι του Τσέφεριν είναι δεδομένο ότι ο Ινφαντίνο οδηγεί τουλάχιστον Φερράρι γιατί το προϊόν του μπορεί να πουληθεί σε πολλά περισσότερα σημεία του πλανήτη. Αλλά και η Uefa εξακολουθεί να κρατάει κάποιους άσους στο μανίκι της αποδεικνύοντας ότι οι τρεις, από τις τελευταίες 4 φιναλίστ προέρχονταν από τη Γηραιά Ήπειρο, άρα η Ευρώπη εάν αποφασίσει να βήξει θα κρυώσει –που λέει ο λόγος- η μισή, ποδοσφαιρική Υδρόγειος.

 Τσέφεριν και Ινφαντίνο είχαν κι άλλες, ειδοποιείς κι ακόμη χειρότερες κόντρες, όπως στα θέματα του Var ή του Goal Line Technology. Μετά των διαλειμμάτων ενυδάτωσης ή κάποιων νέων, διαιτητικών κανονισμών που μόλις παρακολουθήσαμε στο αμερικανικό Μουντιάλ.

 Το βέβαιο είναι πως ένας από τους δύο, ή μπορεί και οι δύο να μην ανανεώσουν τις θητείες τους. Αλλά κι ότι, εκείνοι που θα τους διαδεχτούν θα συνεχίσουν να ζούνε σε μία σαπουνόφουσκα συγκρούσεων και διαφορών που επιεικώς ονομάζουμε «διπλωματία», αλλά στην πραγματικότητα μόνο καταστροφική αποδεικνύεται για το μέλλον του λαοφιλέστερου αθλήματος του πλανήτη.

 Από την άλλη πάλι, ας μην κρυβόμαστε. Ό,τι γίνεται συμβαίνει αποκλειστικά και μόνο για δύο συγκεκριμένους λόγους: το χρήμα και την εξουσία. Όλα τα υπόλοιπα είναι απλά, και ξάστερα ρομαντισμός μίας άλλης εποχής. Είτε πριν, είτε μετά τους Τσέφεριν και Ινφαντίνο.                                    

Τσέφεριν Ινφαντίνο Fifa UEFA