Ολυμπιακός: Ο… μπασκετμπολίστας της Λιβαδειάς - Το γέμισμα δεν είναι κατάρα

Αν ο Ολυμπιακός θέλει να διεκδικήσει μέχρι τέλους (και να κατακτήσει) το πρωτάθλημα θα πρέπει να είναι ειλικρινής με τον εαυτό του. Επίσης, θα πρέπει να είναι ειλικρινής και δίκαιος με πρόσωπα και καταστάσεις. Και να μην φέρεται με τη λογική του «απεταξάμην» για οτιδήποτε έκανε μέχρι χθες, δηλαδή με προπονητή τον Μεντιλίμπαρ. Είμαι βέβαιος ότι έχετε ήδη αρχίσει να αναρωτιέστε: τι σόι blog είναι αυτό για το Λεβαδειακός-Ολυμπιακός 0-1. Τι θέλει να πει ο «ποιητής»; Θα γίνω άμεσα σαφής υπογραμμίζοντας ότι αυτό που μετράει τώρα (και πάντα) είναι η μεγάλη εικόνα και σ' αυτή θέλω να αναφερθώ.

Είμαστε σε μια εποχή που το σήκωμα της μπάλας από το έδαφος αντιμετωπίζεται ως... τρισκατάρατο. Δεν είναι. Είτε αρέσει σε κάποιους είτε όχι, οι δύο σερί χρυσές νίκες του Ολυμπιακού κόντρα σε Γιαγκελόνια και Λεβαδειακό (και το Conference έτσι ήρθε...) από σήκωμα της μπάλας προήλθαν. Αμφότερες τις έκανε αυτή η παιχτούρα που λέγεται Φρόιλερ. Κόντρα στους Πολωνούς για το κεφάλι του Γιάρεμτσουκ, με τους Βοιωτούς γι' αυτό του Σάλιακα. Το θέμα λοιπόν ΔΕΝ -πρέπει να- είναι να μην σηκώνεται η μπάλα για σέντρα. Το θέμα είναι η σέντρα, όταν γίνεται, να έχει ποιότητα. Να έχει στόχευση. Να την κάνει κάποιος που ξέρει να την κάνει. Που σημαδεύει και δεν γεμίζει στα τυφλά σταυρώνοντας τα δάχτυλα να βρει συμπαίκτη. Είναι αλλιώς λοιπόν να σεντράρει ο Φρόιλερ και αλλιώς να σεντράρει π.χ. ο Μπρούνο με όλη τη συμπάθεια και τον σεβασμό προς τον τίμιο Νιγηριανό μπακ.

Νομίζω το λύσαμε αυτό, πάμε παρακάτω. Μετά το ματς στο Βόλο και το 1-1 ο Μεντιλίμπαρ είχε περαστεί... πριόνι επειδή δεν είχε βάλει (λέει) το Φορτούνη έστω ως αλλαγή. Κι αυτό είχε ως συνέπεια να μην έχει ποιοτική δημιουργία αλλά και να εκτελέσει στημένη μπάλα (απογοητευτικά) ο Σάλιακας στο φινάλε. Θα θυμάστε βέβαια ότι μετά τους τραυματισμούς που είχε ο Ολυμπιακός σ' εκείνο το ματς με σοβαρότερο όλων του Ελ Καμπί, τα χέρια του Βάσκου δέθηκαν και δεν μπόρεσε να διαχειριστεί το ματς όπως πιθανώς ή ενδεχομένως ήθελε.

Τι συνέβη στο πρωτάθλημα από τότε; Στα δύο ματς πρωταθλήματος που ακολούθησαν ήταν βασικός ο Φορτούνης. Και με τον ΟΦΗ και με τον Λεβαδειακό. Τι είδαμε σ' αυτά τα ματς; Κόντρα στον ΟΦΗ ο Κώστας ήταν κακός και το τελικό σκορ είχε διαμορφωθεί πριν αντικατασταθεί. Και με τον Λεβαδειακό ήταν ξανά βασικός (μέτριος προς κακός σε απόδοση) και το ματς ήταν στο 0-0 όσο βρίσκονταν σ' αυτό, η λύτρωση ήρθε στο φινάλε που ο Φορτούνης ήταν στον πάγκο.

Ευθύνεται ο 34χρονος παίκτης γι' αυτά αποκλειστικά; Προφανώς και όχι. Όμως τα λέω αυτά για να υπογραμμίσω ότι ειδικά στη φάση που είναι ο Ολυμπιακός, πέρα από την ανάγκη για ειλικρίνεια και δικαιοσύνη στις όποιες κριτικές, επιβάλλεται να αφεθούν στην άκρη και οι κλισεδούρες. Κλισεδούρες σαν την εξής: ο Φορτούνης μπορεί να κουβαλήσει μπάλα και να την πάει μπροστά και με μια του ενέργεια να καθαρίσει ματς σαν αυτά του ελληνικού πρωταθλήματος. Συγνώμη αλλά πόσων ετών πρέπει να πάει ο συγκεκριμένος για να αποδεχθούμε ότι, όπως και οποιοσδήποτε άλλος παίκτης, δεν είναι η λύση για κάθε πρόβλημα. Μακάρι να ήταν. Θα έπαιζε μόνιμα βασικός και ο Ολυμπιακός θα κέρδιζε. Δυστυχώς δεν είναι έτσι. Τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα.

Ο Κώστας μπορεί να είναι χρήσιμος για τον Ολυμπιακό φέτος ΑΛΛΑ στις σωστές δόσεις (όσο αντέχει δηλαδή, ποιοτικά ημίωρα ή ημίχρονα) και με τον σωστό ρόλο. Το ποιος και σε τι θέση θα είναι αυτός ο ρόλος δεν είμαι ο αρμόδιος να το απαντήσω. Αλγουαθίλ λέγεται ο αρμόδιος ο οποίος φαντάζομαι άρχισε ήδη να καταλαβαίνει ότι με βασικό εξτρέμ τον Φορτούνη τα πράγματα δεν είναι όπως τα φαντάστηκε ή (ενδεχομένως, δεν ξέρω) και του μεταφέρθηκαν.

Ο Ολυμπιακός λοιπόν στη φάση που βρίσκεται πρέπει να κερδίζει. Να κερδίζει όπως να 'ναι. Με ελκυστικό ή αντιτουριστικό ποδόσφαιρο. Με τη μπάλα κάτω ή γεμίσματα. Με συνδυασμούς ή προσωπικές ενέργειες. Με γκολ σε open play ή στημένη μπάλα. Το πως, τώρα, ΔΕΝ έχει καμία σημασία. Οι νίκες μετράνε. Είπαμε, ο Ολυμπιακός μοιάζει με ένα αυτοκίνητο που έχει βλάβες και επιδιορθώνεται εν κινήσει, με τη σεζόν να έχει αρχίσει. Και ταυτόχρονα δεν το επιδιορθώνει ο μάστορας που το ήξερε 2,5 χρόνια αλλά ένας νέος που μαθαίνει τώρα, βλέποντας και κάνοντας. Είναι δύσκολο αυτό. Πολύ δύσκολο. Ας το αποδεχθούμε. Ας συνέλθουμε. Ας σοβαρευτούμε και ας κατεβάσουμε τον πήχη των απαιτήσεων εκεί που πρέπει.

Ευτυχώς λοιπόν σ' αυτή τη διαδικασία ο Ολυμπιακός έχει παίκτες (σαν τον Φρόιλερ) που μπορούν και να κόψουν και να ράψουν. Απλά πρέπει άμεσα να βρεθούν κι άλλοι που να καθαρίσουν, δεν θα μπορεί σε κάθε ματς να κάνει τη... μπουγάδα ο Ελβετός, όσο παιχταράς κι αν είναι. Για να πάρει η ομάδα το καλύτερο που έχει στα 34 του θα πρέπει να χρησιμοποιείται τόσο, όσο. Χθες πάντως υπήρξε ένας παίκτης που ήταν πολύ άξιος συμπαραστάτης του Φρόιλερ. Ίσως, συνολικά, ήταν και καλύτερος από τον Ελβετό αλλά λόγω θέσης δεν φαίνεται το ίδιο. Μιλάω για τον Παναγιώτη Ρέτσο. Η εμφάνισή του στη Λιβαδειά είναι συγκλονιστική. Έβγαλε χαρακτήρα ο Παναγιώτης ως αληθινός ηγέτης και άξιος αρχηγός του Ολυμπιακού. Σε μια περίοδο που επικρίθηκε πολύ, ειδικά για το λάθος γύρισμα στο Βόλο που στοίχισε εν τέλει και την ισοφάριση. Ο Ρέτσος, όπως και με τη Γιαγκελόνια τον οποίο είχε χαρακτηρίσει σε κείμενό μου... κρυφό MVP (και κάποιοι με επέκριναν γι' αυτό λέγοντάς μου ότι έκανα λάθος!), βγήκε μπροστά. Ειδικά όσο το ματς πήγαινε προς το τέλος και το γκολ λύτρωσης δεν έρχονταν, ο Έλληνας στόπερ έπαιζε σαν έξτρα χαφ! Έκανε πάμπολλες ανακτήσεις και κλεψίματα μπάλας και σωστές κάθετες ή προωθητικές πάσες προς την επίθεση. Είχε και πολύ καλές τελικές και με το κεφάλι αλλά και με δυνατό συρτό αριστερό (!) σουτ. Καταπληκτικός και ας του δώσουν επιτέλους άπαντες ό,τι του αξίζει. Το ελάχιστο που του αξίζει είναι σεβασμός αφού εκτός από πολύ καλός παίκτης, κατ' εμέ, στο πρόσωπο και τον χαρακτήρα του βλέπω τον Ολυμπιακό που έμαθα.  

ΥΓ: Συνολικά 51 γεμίσματα έκανε στο ματς ο Ολυμπιακός. Το 51ο ήταν και το λυτρωτικό από το χάδι με τα φάλτσα του Φρόιλερ στη μπάλα με στόχο το κεφάλι του Σάλιακα στο β' δοκάρι στο 90+2'. Μια γ@μάτη λεπτομέρεια να προσέξετε αν δεν την προσέξατε: ο Φρόιλερ σεντράρει με το δεξί και έως ότου ολοκληρωθεί η πορεία της μπάλας και καταλήξει στο κεφάλι του Σάλιακα και τα δίχτυα, δεν αφήνει το πόδι του στο έδαφος, το κρατάει στον αέρα και στέκεται στο ένα πόδι, το αριστερό. Σαν τους μπασκετμπολίστες που σουτάρουν τρίποντο και όταν αισθάνονται ότι το σουτ είναι καλό και θα καταλήξει στο διχτάκι κρατάνε σηκωμένο το χέρι. Δείτε προσεκτικά το ριπλέι και θα καταλάβετε τι εννοώ. Ναι, τόσο σίγουρος ήταν για τη σέντρα του ο Φρόιλερ.

ΥΓ2: Στο 4ο λεπτό ο Ολυμπιακός προσπάθησε να βγάλει αντεπίθεση με Ζότα (είχε τη μπάλα στα πόδια) και Γιάρεμτσουκ. Ο Ουκρανός ωστόσο δεν κινήθηκε όπως έπρεπε, έμεινε να τρέχει παράλληλα από την άλλη πλευρά, αριστερά του Ζότα, με συνέπεια ο Πορτογάλος να αναγκαστεί να κάνει μια υπό πίεση τελική (γλιστρώντας μάλιστα) που δεν ανησύχησε την εστία του Λεβαδειακού. Ο Αλγουαθίλ έβαλε τις φωνές στον Ουκρανό γιατί δεν έκανε διαγώνια κίνηση ώστε να δώσει την επιλογή της πάσας στον Ζότα. Στο 39' επαναλήφθηκε ανάλογη φάση, ο Γιάρεμτσουκ έκανε τη διαγώνια κίνηση και ο Ζότα όντως του πάσαρε. Ο Ουκρανός πήρε τη μπάλα εντός περιοχής σούταρε με το δεξί αλλά η τελική του μπλοκαρίστηκε αφού τον ακολούθησε αμυντικός. Το σωστό ωστόσο έγινε και αν ο αμυντικός αδρανούσε αυτή η τελική θα ήταν πολύ επικίνδυνη.

ΥΓ3: Παρεμπιπτόντως, τελικά ούτε οι υπερβολές με το... τανκ Γιάρεμτσουκ βοηθάνε, έτσι; Γιατί ξαφνικά από πολύ κόσμο ο Ουκρανός παρουσιάστηκε ως η λύση σε όλα τα προβλήματα. Δεν είναι. Μακάρι να ήταν. Πλην του γκολ με τη Γιαγκελόνια, τι άλλο θετικό έχει να θυμηθεί κανείς στην απόδοσή του σ' αυτά τα δύο ματς; Μην κουράζεστε άδικα, τίποτα. Αντιθέτως ο Γκονζάλες καταφέρνει με έναν μυστήριο (ικανότητα είναι) τρόπο να είναι πάντα μέσα στις φάσεις. Ένα λεπτό μετά την είσοδό του στη Λιβαδειά είχε καλή τελική που μπλοκαρίστηκε τελευταία στιγμή. Προσωπικά θα πήγαινα ξεκάθαρα με το πρότζεκτ Γκονζάλες παρά με τον 31χρονο Ουκρανό.

ΥΓ4: Ο Ζότα παίζει διαρκώς στα κόκκινα κι αυτό έχει το τίμημά του. Για μία ακόμη φορά αισθάνθηκε ενόχληση και ζήτησε αλλαγή. Ίσως θα έπρεπε να κατανέμει και να διαχειρίζεται καλύτερα τις δυνάμεις του. Βέβαια εμείς απέξω πολλά μπορούμε να πούμε, εκείνος προφανώς θα ξέρει καλύτερα.

ΥΓ5: Ο Ορτέγκα έκανε σημαντικές επεμβάσεις και κράτησε τον Ολυμπιακό αλλά είχε και πάλι μια κακή στιγμή, εκείνο το γλίστρημα που λίγο έλειψε να στοιχίσει. Βέβαια επειδή δεν ήταν ο μόνος που γλιστρούσε επιβεβαιώνεται ότι κάτι πήγε πολύ λάθος στον αγωνιστικό χώρο. Και καλό θα ήταν να υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας για το πόσο μπορεί να βραχεί ένα τερέν πριν από μια αναμέτρηση. Αν μια ομάδα, για δικούς της λόγους, θέλει να κάνει... λίμνη τον αγωνιστικό χώρο, δεν πρέπει να της επιτρέπεται, έτσι δεν (πρέπει να) είναι;

ΥΓ6: Όπως με τον ΟΦΗ, έτσι και χθες, ο Φορτούνης δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί στο ρόλο του εξτρέμ αν και είναι ολοφάνερο ότι δεν μένει... βιδωμένος στο αριστερό φτερό. Πέρα από τις πολλές απώλειες κατοχής και τα μέτρια έως κακά στημένα, το χειρότερο το έκανε στο 26'. Τότε που, όντας κάτω από το κέντρο προς την περιοχή του Ολυμπιακού, επιχείρησε παράλληλη απρόσεκτη πάσα. Έκλεψε αντίπαλος και το τετ-α-τετ με τον Ορτέγκα αποσόβησε με εξαιρετική αμυντική προσπάθεια ο Ρέτσος. Φανταστείτε να γίνονταν εκεί το 1-0 για τον Λεβαδειακό...

ΥΓ7: Ούτε η επιλογή του Τσικίνιο πίσω από τον φορ (παρότι κατά τη διάρκεια του ματς υπήρξαν ουκ ολίγες τράμπες - αλλαγές θέσεων) φάνηκε να του βγαίνει του Αλγουαθίλ, στον βαθμό που θα ήθελε τουλάχιστον. Ο Πορτογάλος εξακολουθεί να σπαταλά ευκαιρίες. Συνήθως βρίσκεται στο κατάλληλο σημείο για καλές τελικές αλλά οι εκτελέσεις του είναι η μία χειρότερη από την άλλη. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, στην παρούσα φάση είναι νοκ-άουτ ο Σα κι αυτό περιορίζει τις επιλογές. Ο Ζότα προτιμήθηκε στα πλάγια αφού ο Ρόκα προέρχονταν από τον τραυματισμό και δεν ήταν για βασικός. Η μοναδική εναλλακτική ήταν να παίξει από την αρχή στα φτερά ο Ζέλσον και πίσω από τον Γιάρεμτσουκ ο Ζότα.

ΥΓ8: Από τα 51 γεμίσματα του Ολυμπιακού τα περισσότερα (12) τα έκανε στα 66 λεπτά που αγωνίστηκε ο παίκτης που υποτίθεται ξέρει να κουβαλάει σωστά τη μπάλα και να παίζει συρτά και κάθετα. Ναι, ο Φορτούνης ήταν. Τι «ειρωνεία» αλήθεια. Για να είμαι δίκαιος, ούτε τον Φορτούνη ούτε άλλον κατηγορώ για τα γεμίσματα όταν ο αντίπαλος έχει ταμπουρωθεί στα καρέ του. Εύκολα λέμε να πάει η μπάλα στη μικρή περιοχή συρτά και με συνδυασμούς αλλά με όλους τους παίκτες εντός του κουτιού, πόσο εύκολο είναι αυτό;

ΥΓ9: Όσο ο Φορτούνης ήταν στο γήπεδο, έπαιρνε ουσιαστικά αποκλειστικά την εκτέλεση στις στημένες μπάλες. Όταν αντικαταστάθηκε η σκυτάλη πέρασε στον Πουέρτα. Στο 80' μετά από εκτέλεση κόρνερ του από δεξιά ο Ρέτσος είχε καρφωτή κεφαλιά λίγο άουτ.

ΥΓ10: Έπρεπε να είναι βασικός ο Ζέλσον σ' αυτό το ματς; Η εύκολη απάντηση είναι ναι. Προσωπικά και κόντρα στο μεγάλο... ρεύμα θα επιμένω ότι ο Ζέλσον πρέπει να σταματήσει να αδικεί τον εαυτό του και την ομάδα παίζοντας πιο απλά και πιο έξυπνα. Ας γίνω πιο σαφής και σ' αυτό. Στο 84' αρχίζει με μια απίθανη ντρίπλα στο κέντρο μια υπέροχη ατομική ενέργεια. Φτάνει στη μεγάλη περιοχή κι έχει 2-3 καλές επιλογές πάσας. Τι έκανε; Το χειρότερο που οδήγησε σε απώλεια κατοχής και ευκαιρίας. Στο 87' βρέθηκε με τη μπάλα στο όριο της μεγάλης περιοχής διαγώνια αριστερά. Επέλεξε ένα σουτ στα... περιστέρια ενώ δεξιά του έμπαινε μόνος κατά μέτωπο προς την εστία ο Φρόιλερ και του ζητούσε τη μπάλα.

ΥΓ11: Ο Ρόκα είναι αρκετά άγουρος ακόμα και φαίνεται. Παρόλα αυτά αυτό το παιδί έχει κάτι ενδιαφέρον ως πακέτο. Το πιο ενδιαφέρον όλων είναι ότι του αρέσει να τρέχει κάθετα και να πηγαίνει στο ένας εναντίον ενός. Καταφέρνει λοιπόν να ταλαιπωρεί τους αντιπάλους κερδίζοντας φάουλ και κάρτες ενώ με την ταχύτητά του συνήθως τους προσπερνάει. Όσο ωριμάζει και παίρνει και χρόνο η λογική λέει ότι θα γίνεται και καλύτερος και πιο ουσιαστικός.

ΥΓ12: Στην εποχή Αλγουαθίλ ολοφάνερα αποτελεί μία από τις τελευταίες επιλογές η δημιουργία από τον τερματοφύλακα και τους αμυντικούς. Μακρινά δικά τους γεμίσματα ούτε στη Λιβαδειά είδαμε.