Τρομοκρατεί την Ευρώπη η Ελλαδάρα - Ηγέτης ο Παυλίδης, ανίκητος Μαυροπάνος

Η Ελλαδάρα ... τρελαίνει και συνάμα... τρομοκρατεί κόσμο πανευρωπαϊκά! Μέσα σε 4 βράδια το τεράστιο διπλό στο "Μαρακανά" του Βελιγραδίου ακολούθησε το ιστορικό διπλό στη Γερμανία, κερδίζοντας για πρώτη φορά (σε επίσημα και φιλικά) τα πάντσερ. Στο εντός έδρας ντεμπούτο του πανμέγιστου Γιούργκεν Κλοπ στον γερμανικό πάγκο κι αυτή την φορά όχι παίζοντας φουλ επίθεση με 5 φορ όπως έκανε κόντρα στη Σερβία αλλά με υποδειγματική άμυνα των... 5, διατηρώντας το μηδεν παθητικό, σκοράροντας (ξανά στο β΄ ημίχρονο) στη μοναδική τελική της στην εστία και έχοντας χάσει προηγουμένως την μεγαλύτερη ευκαιρία του αγώνα (με τον Ιωαννίδη δικαίως σε αυτή την φάση να ...χαρακτηρίζεται "χασογκόλης")!!! 

Δυο κορυφαία διπλά απο την "γαλανόλευκη" που σου επιτρέπουν να κυνηγάς ακόμη και την πρωτιά στον Β΄ Όμιλο με αντιπάλους Γερμανία, Ολλανδία. Σερβία... Δυο πειστικότατες νίκες που ήρθαν όμως, με  τελείως διαφορετικό τρόπο, δηλαδή παίζοντας μπάλα στο ένα ματς / κάνοντας ...άπειρες τελικές ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ με... οργανωμένο πουλμανάκι και κτυπώντας στην κόντρα (εκμεταλευόμενος την κλάση, την τεχνική την ταχύτητα των μεσοεπιθετικών σου) στο άλλο ματς. Και στις δυο πάντως εφαρμοζόντας άριστα το πλάνο του Ιβάν Γιοβάνοβιτς... Δυο εμφανίσεις μοναδικές, σεμιναριακές που δείχνουν από την μία κτίσιμο νοοτροπίας winners κι από την άλλη οτι αυτή η χαβαριωμένη με πολύ ταλέντο Εθνική Ελλάδας έκανε την άκρη την "σοφτίλα" που την διέκρινε και γίνεται πιο "σκληρόπετση", πιο κυνική, πιο καπάτσα... Ένα απίστευτο 2/2 απο μια παρέα παιδιών που γίνονται πλέον ένα συμπαγές γκρούπ να το γουστάρει όλη η Ελλάδα και να ταράζει όλη την ποδοσφαιρική Ευρώπη τώρα που βρίσκεται στο... κύμα αλλά και για το τι μπορεί να πετύχει μελλοντικά... Δεν θα μπορούσαν να πάνε καλύτερα και πλέον οι ερχόμενες  Πέμπτη - Κυριακή απαιτούν μία κατάμεστη και καυτή Τούμπα!!!!!

Τα εύσημα για δεύτερο συνεχόμενο ματς και στον Σέρβο εκλέκτορα της "γαλανόλευκης". Για την μαεστρική προετοιμασία (αγωνιστική/ενδεκάδας/πνευματική) του ματς αλλά και για τις πετυχημένες/στοχευμενές  συνολικά αλλαγές του και πάλι. Στο Βελιγράδι χρυσή αλλαγή - σκόρερ νίκης ο Δουβίκας (μισό γκολ ο Τσιμίκας), αποδίδοντας πλήρη ποδοσφαιρική δικαιοσύνη. Στο Αουγκσμπουργκ χρυσή αλλαγή - σκόρερ νίκης ο Κουρμπέλης (βοήθησε τα μάλλα και ο...Κίμιχ με την κόντρα που έβαλε κι άλλαξε την πορεία της μπάλας, να τα λέμε όλα), βρίσκοντας εν μέρει εφαρμογή η διάσημη ρήση του Ιβιτσα Οσιμ περί "πόρνης μπάλας" ΑΛΛΑ και επιβραβεύοντας την υποδειγματική αμυντική προσήλωση της ελληνικής ομάδας σε όλη την διάρκεια της αναμέτρησης!! 

Στο δια ταύτα από τα δυο αυτά ματς για το τι χρειαζόταν η σούπερ ταλαντούχα "γαλανόλευκη" από τον προπονητή της: Ξεκάθαρες ιδέες, συγκεκριμένο πλάνο, "εκπαίδευση" νοοτροπίας, να παίζουν οι πιο φορμαρισμένοι/ ταλαντούχοι και όχι η... επετηρίδα (πχ. Μπακασέτας, Μάνταλος, Μασούρας) και... ΣΩΣΤΗ ΚΑΘΟΔΉΓΗΣΗ (που σημαίνει προσαρμογή στις συνθήκες του αγώνα, ρεαλιστική τακτική και κυνήγι του αποτελέσματος) !! Με την τωρινή  "υπό ανακατασκευή " Σερβία θα παίξεις την μπάλα σου, με Δανία/Ελβετία/Σουηδία ακόμη και με τις Σκωτίες που είναι πάνω, κάτω στα κυβικά σου θα τις σεβαστείς ενώ με τις Γερμανο-Ολλανδίες θα μαζέψεις την ομάδα σου και θα περάσεις στους παίκτες σου την ανάγκη της... ΘΥΣΊΑΣ (πως πρέπει να θυσιαστούν και στο παιχνίδι πίσω από την μπάλα ενώ επιθετικά να γίνουν πιο άμεσοι και αποτελεσματικοί). Τόσο απλά ήταν τα πράγματα και τα είδαμε να συμβαίνουν την Πέμπτη και την Κυριακή...

Συμπερασματικά: μπορεί το Nations League γενικότερα ως διοργάνωση να σε ξεγελάει, προσφέροντας... εκπλήξεις, πορείες και ενδεχομένως δημιουργώντας... ψευδαισθήσεις και λάθος εντυπώσεις, ΑΛΛΆ στην δική μας περίπτωση εκτιμώ ότι το πάθημα μας έγινε μάθημα και οτι βάλαμε μυαλό μετα το στραπάτσο των προκριματικων του Μουντιαλ. Το κρας τεστ ήταν η χθεσινή αναμέτρηση με την Γερμανία και το περάσαμε με άριστα (στα δικά μου μάτια τουλάχιστον). Ναι, κόντρα σε μια πειραματική και με σημαντικές απουσίες Εθνική Γερμανίας αλλά παίζοντας κι άμυνα αυτή την φορά χωρίς να μας ... πέσει η μύτη (τι να πεί κοτζάμ Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Αργεντινή του Μέσι που έβγαλε έτσι ένα Μουντιάλ, αφήνοντας στα δύσκολα την μπάλα στους αντιπάλους για να φτάσει μέχρι τον Τελικό). 

Ο χθεσινός θρίαμβος προφανώς θα ...μνημονεύεται σαν "μια (μαγική) βραδιά στο Άουγκσμπουργκ" για  την "γαλανόλευκη". Στα πιο ρεαλιστικά μοιάζει με την ..."αφετηρία της μεγάλης επιστροφής"!! Η Εθνική δεν θύμιζε... απλωμένο τραχανά, κλείναμε καλά τους χώρους και αποδείχθηκε πως έχουν καταλάβει τον τρόπο και αποκτήσει την σωστή νοοτροοπία - χωρίς να "ποινικοποιήσουμε" το δεδομένο επιθετικό ταλέντο των χαρισματικών μπροστοιβαρών παικτών μας - για να κυνηγήσει το ταβάνι της και να διαγνωστεί με ασφάλεια πως φτιάξαμε μια μεγάλη κι ανταγωνιστική ομάδα με μελλοντικές παρουσίες διαρκείας στις μεγάλες διοργανώσεις!!

ΥΓ. Θέλω να σταθώ στον Παυλίδη που ηταν ... Παυλίδαρος κι ας μην σκόραρε. Πραγματικός παθιασμένος αρχηγός, ένας σύγχρονος φορ που θα θυσιαστεί/ματώσει για να βοηθήσει ανασταλτικά παίζοντας μέχρι και... κόφτης. Διπλό χαι λάιτ: το τάκλιν στον Κίμιχ με το οποίο του κλέβει την μπάλα και βγάζει την ασίστ στον Ιωαννίδη. Και κυρίως η απίθανη αλλαγή παιχνιδιού απο δεξιά στα αριστερα, με την συστημένη 50άρα μπάλια στο πόδι του Τζόλη, από την οποία ξεκίνησε το 0-1!!!!

ΥΓ.1 Ιδιαίτερη μνεία αξίζει ο Ντίνος Μαυροπάνος. Ο στόπερ - σκόρερ της Γουεστ Χαμ  σύμφωνα με  όλες τις πλατφόρμες στατιστικών ήταν σχεδόν τέλειος, αγγίζοντας το "10"!! Είχε 3/3 τάκλιν, συνολικά 2 επανακτήσεις και 12 απομακρύνσεις (!) της μπάλας από την αμυντικό τρίτο!!!  Ειδικότερα στις μονομαχίες ο Μαυροπάνος ήταν ανίκητος στην κυριολεξία. Είχε το απόλυτο και στις μονομαχίες εδάφους (5/5) αλλά και στις μονομαχίες στον αέρα (5/5), συνολικά δηλαδή 10/10, με 17 αμυντικές συνεισφορές. Επίσης, είχε ποσοστό επιτυχίας 88% στις πάσες καθώς μέτρησε 21/24, με τις 8 από αυτές να γίνονται στο αντίπαλο μισό του γηπέδου. Την ίδια στιγμή, ο Έλληνας στόπερ έφτιαξε 3 μεγάλες μπαλιές με τις 2 να βρίσκουν συμπαίκτη του ενώ είχε και  μία πάσα-κλειδί προς την περιοχή των Γερμανών. Στατιστική για φίλημα!!!

ΥΓ.2 Ολα τα παιδιά ομολογουμένως ήταν συγκινητικά, κάποια όμως, ήταν συγκλονιστικοί. Στους Παυλίδη, Μαυροπάνο βάζω φυσικά και τον Τζολάκη, που ότι περνούσε από το καλοστημένο αμυντικό μπλοκ της "γαλανόλευκης" το έβγαζε ο Χανιώτης κίπερ. Μιλάμε για τέρας ψυχραιμίας, σου μετέδιδε ασφάλεια ακόμη και στις στιγμές της μεγάλης γερμανικής πίεσης, ότι θα καθάριζε για την ομάδα. Και το έκανε. Μετά ο Τσιμίκας, κυριολεκτικά βγαλμένος από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας του, που τον έστειλαν στην Πρέμιερ Λιγκ και την Λίβερπουλ. Ήταν ένας Τσιμίκας βγαλμένος από τα παλιά έκανε πολύ καλύτερο παιχνίδι (ανασταλτικά) από ότι με την Σερβία. Ρέτσος κι Ανδρούτσος του Ολυμπιακού (πλάκα, πλάκα στο έπος του Αουγκσμπουργκ ήταν συνολικά 5  αυτοί που θήτευσαν στην Ακαδημία των "ερυθρόλευκων", αν προσθέσουμε και τους Σάλιακα, Τσιμίκα, Τζολάκη!!!), που ξεκίνησαν μαζί από την Ακαδημί, έκαναν ένα πλήρες μάτς

ΥΓ.3 Αυτή την φορά ο Γιοβάνοβιτς επέλεξε ένα 4-4-2 αλλά με την λογική των αντεπιθέσεων. Πόνταρε στην γρήγορη επιθετική 4άδα (Τζόλης, Καρέτσας, Παυλίδης Τέττεη και μετά Ιωαννίδης) ώστε και να μπορέσει να παίξει με ασφάλεια πίσω από την μπάλα και συγχρόνως πιο εύκολα να απειλήσει την Γερμανία χωρίς να χρειαστεί να έχει σπουδαία δημιουργία αφού οι εν λόγω 4 μπροστά διαθέτουν χαρακτηριστικά που μπορούσαν με μία ατομική, με μία συνεργασία, με μία κάθετη να βγάλουν μεγάλη ευκαιρία στην μετάβαση, μετά απο κερδισμένες μπάλες. Τέττεη και Ιωαννίδης πάντως  ήταν κατώτεροι αυτή την φορά...

ΥΓ.4  Με Ανδρούτσο/Ζαφείρη και Τζόλη/Καρέτσα θεωρητικά θα έχεις θέμα στα αμυντικά στημένα αφού δύσκολα θα βγαίνουν τα μαρκαρίσματα με αντιπάλους "ψηλές" ομάδες. Ευτυχώς αυτό δεν  φάνηκε χθες, δεν το εκμεταλεύτηκαν οι Γερμανοί...