Τον έβγαλε από τη δύσκολη θέση, με το έτσι θέλω και χτυπώντας τη γροθιά του πάνω στο τραπέζι ο πολύπειρος Χόρχε Ζεσούς, ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής Πορτογαλίας που με τον «CR7» είχε συνεργαστεί και στο παρελθόν, σε Σπόρτινγκ Λισσαβόνας και Αλ Νασρ.

 Αφού του ξερίζωσε τη θρυλική φανέλα με το Νο 7, αναθέτοντάς την στον Ράφα Λεάο, στην Κοπεγχάγη τον άφησε να δει το παιχνίδι με τη Δανία από τον πάγκο, μετά τον σήκωσε για ζέσταμα, τον άφησε να «καεί» για κάνα μισάωρο, αλλά στο μεταξύ ο αγώνας τελείωσε και ο Κριστιάνο έμεινε στα κρύα του λουτρού.

 Προσβλήθηκε, ίσως και δικαίως. Πήρε τα μπογαλάκια του και έτρεξε να προλάβει το ιδιωτικό του αεροπλάνο που θα τον ξαναέφερνε στη Σαουδική Αραβία. Επειδή όμως και η Ομοσπονδία θεώρησε τη συμπεριφορά του, προς τον προπονητή απαράδεκτη σκέφτεται τώρα τρόπους να τον τιμωρήσει όσο μαλακότερα γίνεται.

 Το βέβαιο είναι πως ύστερα από 23 χρόνια, 234 συμμετοχές, 146 γκολ (2 poker, δηλαδή δύο φορές από 4 γκολ, 8 hat- trick και 28 φορές από 2 γκολ), ένα κερδισμένο (έστω κι αν με ολιγόλεπτη συμμετοχή, λόγω τραυματισμού) Euro και δύο Nations League, η Ιστορία του «Totem» με την εθνική του ομάδα θα πρέπει να θεωρείται λήξασα.

 Η αλήθεια είναι πως θα του άξιζε ένα διαφορετικό τέλος, παρόμοιο μ’ εκείνο που θα επιφυλάξει η Αργεντινή στον Λιονέλ Μέσι -την Κυριακή στο «Μονουμεντάλ» του Μπουένος Άιρες, με το Μπενίν- το άλλο «ιερό τέρας» με τον οποίο μοιράστηκαν την παγκόσμια ποδοσφαιρική σκηνή του 2000.

 Αλλά με κάποιο τρόπο, αυτό το τέλος έπρεπε να έρθει. Άσχετα εάν η συγκεκριμένη, άχαρη αποστολή υπέπεσε πάνω στον Ζεσούς, μόλις τον 6ο προπονητή που γνώρισε ο Ρονάλντο στην εθνική μετά τους Σκολάρι, Κεϊρόζ, Μπέντο, Φερνάντο Σάντος και Μαρτίνεθ.

 Ακόμη και στο αμερικανικό Μουντιάλ (το 6ο του προσωπικό), άπαντες είχαν παρατηρήσει ότι ο 41χρονος Κριστιάνο του σήμερα, αργός και δυσκίνητος δεν είχε καμία σχέση μ’ εκείνον του παρελθόντος. Και άπαντες στοιχημάτιζαν ότι το παιχνίδι με την μετέπειτα παγκόσμια πρωταθλήτρια Ισπανία θα ήταν (επιτέλους) το τελευταίο του.

 Εκτός όμως, από τον ίδιο που αρνιόταν να προγραμματίσει τη μεγάλη ημέρα του «Last Dance». Τα επόμενα σημάδια της αδυσώπητης φθοράς του χρόνου ήταν μία ακόμη υποβάθμιση στον πάγκο της Αλ Νασρ, από τον Έλληνο- Αυστραλό Ποστέκογλου. Και μετά, από τον Ζεσούς με τη Δανία, που ήταν μόλις ο 3ος του πάγκος σε 23 χρόνια με την εθνική, ύστερα από δύο (πλήρως συμφωνημένα, το 2008 και το 2024).

 Πολύ καλά τα πήγαινε έως τότε ο Ζεσούς, δείχνοντας την πυγμή και την αποφασιστικότητα που πρέπει να έχουν οι προπονητές που σέβονται τον εαυτό τους και κοιτούν, πάνω απ’ όλα το συμφέρον της ομάδας. Κι αφού, εμμέσως, πλην, σαφώς του είπε κατάμουτρα «εσύ μπορεί να είσαι ο… Θεός, εγώ όμως είμαι ο Jesus», αμέσως μετά μας τα χάλασε τρέχοντας από πίσω του, έως το αεροδρόμιο μήπως κατάφερνε να του αλλάξει γνώμη…      

Χόρχε Ζεσούς Κριστιάνο Ρονάλντο Πορτογαλία