Εκτός από τη νίκη και την εμφάνιση υπάρχει και ένα άλλο ζητούμενο για ΠΑΟ…

Η νίκη επί της Μπόρατς και το θετικό ξεκίνημα στο Κόνφερενς προφανώς και ήταν το υπ' αριθμόν ένα ζητούμενο για τον Παναθηναϊκό και το πέτυχε και μάλιστα πολύ πιο άνετα από ότι δείχνει ένα σκορ 2-1 που ηταν και το τελικό.

Από κει και πέρα ο Παναθηναϊκός αναζητούσε από το συγκεκριμένο παιχνίδι δύο ακόμα πράγματα.
Το πρώτο ήταν μια καλή απόδοση για να ξαναβρει την χαμένη του ή έστω την τραυματισμένη του αυτοπεποίθηση μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό και για να ξαναζεστάνει και να πείσει τον κόσμο του για την συνολική φετινή του πορεία κυρίως στο πρωτάθλημα.

Κι αυτό παρά το... ξάφνιασμα του γκολ της Μπόρατς στο 80' που προς στιγμή ξύπνησε μνήμες... εκ των προηγουμένων, σε γενικές γραμμές το πέτυχε.
Καλή ήταν η εμφάνισή του και ευκαιρίες αρκετές για πιο άνετη νίκη δημιούργησε και θεαματικό ποδόσφαιρο πρόσφερε ανα διαστήματα, είτε με ομαδικές ενέργειες είτε και κυρίως με ατομικές προσπαθειες κάποιων παικτών του, που είναι και το φόρτε του μέχρι στιγμής στα παιχνίδια που έχει δώσει.

Υπήρχε όμως και ένα τρίτο ζητούμενο που μπορεί μεν να μην είναι ακόμα ορατό και "ζητούμενο" για... όλους, αλλά που για όσους θέλουν να βλέπουν καθαρά και το ποδοσφαιρικό κομμάτι της ιστορίας πέρα από επικοινωνίες και τα σχετικά, είναι εξίσου σημαντικό.
Κι αυτό είναι τα στοιχεία τακτικής που από την μια πρέπει να αρχίσει να εμφανίζει ο Παναθηναϊκός στα παιχνίδια του.
Καθώς δεν γίνεται είτε όλα να του κάθονται ευνοϊκά, είτε να αρκούν οι ατομικές εμπνεύσεις και ενέργειες των μεσοεπιθετικών του που όντως έχουν τέτοιες δυνατότητες, για να καθαρίζει τα παιχνίδια και να παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει.

Κι απ' την άλλη να αρχίζει σιγά-σιγά να κατασταλάζει κάπου η διαχείριση των αγώνων του από τον πάγκο ανάλογα με τις συνθήκες και τις ιδιαιτερότητες που δημιουργούνται σε κάθε παιχνίδι και όχι απλά να γίνεται μια διαχείριση προτεραιότητας και άτυπης... επετηρίδας, στο πως τελικά θα χωρέσουν και θα πάρουν χρόνο συμμετοχής όλοι, για να μην υπάρχουν παράπονα και διατηρηθούν οι ισορροπίες στα αποδυτήρια και στην... επικοινωνία.

Σ' αυτά τα δύο από το χθεσινό παιχνίδι, δεν είδαμε κάτι το νέο και ξεχωριστό.
Ένας βασικός λόγος γι' αυτό βέβαια, ήταν η ίδια η μορφή του αγώνα και η δυναμικότητα του αντιπάλου που αντικειμενικά δεν δημιούργησαν την "ανάγκη" για κάτι απ αυτά που είπαμε.
Όταν προηγείσαι νωρίς νωρίς με γκολ που δεν χρειάστηκε κάτι ιδιαίτερο για να επιτευχθεί, αλλά ηταν με δύο απανωτά πέναλτι και όταν ο αντίπαλος δείχνει να μην μπορεί ούτε την σέντρα να περασει, τότε ούτε ιδιαίτερη διαχείριση χρειάζεται, ούτε μπορείς να διακρίνεις αν στην ανασταλτική σου λειτουργία στην μεσαία γραμμή -που ήταν και αυτό που σε "πόνεσε" με τον Ολυμπιακό- βελτίωσες κάτι.

Όλα μετά κύλησαν καλά και ο Παναθηναϊκός είχε την ευκαιρία και θέαμα να παρουσιάσει και ευκαιρίες να δημιουργήσει και να μην χρειαστεί κάποια ιδιαίτερη προσπάθεια στα ανασταλτικά του καθήκοντα.
Το ότι "κατάφερε" να δεχτεί και γκολ κιόλας απ' αυτή την ομάδα, ίσως και να είναι κάτι που πρέπει να δει, αλλα όχι και τίποτε φοβερό και τρομερό, καθώς δεν είναι κάτι που γίνεται σπάνια ή σημαίνει κάτι ιδιαίτερα ανησυχητικό στα παιχνιδια ολων των ομάδων του κοσμου, ακόμα και με υποδεέστερες ομάδες.

Οι αλλαγές Νίστρουπ που δεν αλλάζουν τίποτα... 

Εκείνο όμως που για όσους περίμεναν κάτι διαφορετικό στην διαχείριση του αγώνα, που μάλλον ανησύχησε λίγο, ήταν ξανά η διαχείριση του ρόστερ και οι αλλαγες και παρεμβασεις που έγιναν στην διάρκεια του αγώνα.

Καθώς όσο αδύναμος και ακίνδυνος ουσιαστικά να είναι ο αντίπαλος, δεν γίνεται όταν δέχεσαι γκολ και μειώνεται το σκορ στο ένα γκολ στο 80' μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης, οι αλλαγές σου να μην επηρεάζονται στο παραμικρό απ αυτό.

Έξω δηλαδή ο Ουναϊ που είναι και ήταν και χθες ένας παίκτης που μπορεί να δώσει και ατομικά λύση σε μια δύσκολη στιγμή και κυρίως επιλογή να παίξουν ταυτόχρονα τα υπόλοιπα τρία σέντερ φορ σου για να πάρουν προφανώς... όλοι χρόνο και τα οποία τα μοιρασες κατά συνθήκη, ένα δεξιά, ενα αριστερά και ένα στο κέντρο της επίθεσης.

Αυτό εκείνη την στιγμή έμοιαζε τουλάχιστον παράξενο σαν επιλογή και μπορεί στο συγκεκριμένο παιχνίδι να μην κόστισε του τρεις βαθμούς κυρίως λόγω της αδυναμίας του αντιπάλου να εκμεταλλευτεί την... ανορθογραφία που προέκυψε στην διαταξη του Παναθηναϊκού μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

 Αλλά πρώτον ποτέ δεν ξέρεις και δεν πρεπει να αφηνεις στο... ότι κάτσει τέτοιας μορφής παιχνίδια σε ευρωπαϊκή διοργάνωση αλλά και γενικότερα καθε παιχνιδι με παρόμοια εξέλιξη, αλλά και γιατί δεύτερον, με μια πιο καλή και έμπειρη ομάδα, τέτοιας μορφής "αποκοτιές" πολύ δύσκολα περνάνε ανεκμετάλλευτες.

Αυτά ανεξάρτητα από αποτελέσματα και εμφανίσεις, είναι κάτι που πρέπει να δει ο Παναθηναϊκός και ο Νίστρουπ φυσικά και να τα δουλέψει ανάλογα, καθώς δεν γίνεται να πάει όλη η χρονιά έτσι και να μην πάθεις ζημιές χωρίς ουσιαστικό λόγο αγωνιστικά, αλλά μόνο και μόνο εξαιτίας της δικής σου διαχείρισης και τακτικής στην διάρκεια των αγώνων.