Η λερναία ύδρα του μπάσκετ

Γράφει ο Φίλιππος Συρίγος...

Ηδη, όχι γιατί το είπε ο Ματέο, αλλά γιατί το είδε και ο κόσμος όλος, ο Παναθηναϊκός άρχισε να περιβάλλεται με την εμπιστοσύνη που αξίζει σε έναν πραγματικό πρωταθλητή, παρότι, μετά τους Σπανούλη - Πέκοβιτς, τους οποίους έχασε το 2010, τώρα δεν έχει ούτε τους Φώτση - Νίκολας! Και το σημαντικότερο, τους δύο τελευταίους αναπλήρωσε με παίκτες που σε άλλες εποχές δεν θα γύριζε ούτε να κοιτάξει...

Βεβαίως, έπειτα από ένα μόνο παιχνίδι, ο περυσινός πρωταθλητής Ελλάδας και Ευρώπης δεν δικαιούται να πιστεύει ότι είναι και πάλι μέσα στο «κόλπο». Γιατί η σεζόν έχει πολύ μέλλον, γιατί η διαδικασία ένταξης των καινούριων παικτών βρίσκεται σε εξέλιξη και γιατί πολλές ευρωπαϊκές ομάδες έχουν ενισχύσει τα ρόστερ τους σε βαθμό που να προκαλούν δέος.

Ομως, ο Παναθηναϊκός έχει τα δικά του ατού, τα οποία ξεκινάνε από τη νοοτροπία και το πρόγραμμα που έχει καθιερώσει εδώ και 12 χρόνια ο Ομπράντοβιτς, συνεχίζουν με αυτόν τον ίδιο τον προπονητή, που είναι ικανός να βγάζει ανά πάσα στιγμή άσους από το μανίκι, και καταλήγουν στον βασικό πυρήνα των παικτών, οι οποίοι κάνουν τη δουλειά με κλειστά μάτια, ενώ, παράλληλα, κάποιοι από αυτούς τελούν υπό συνεχή εξέλιξη!

Αυτή η τελευταία παράμετρος είναι πολύ σημαντική για τον φετινό Παναθηναϊκό, καθώς ο Καλάθης αναγνωρίζεται, πια, ως ένα από τα πρώτα βιολιά και ο Σάτο, μετά την περυσινή πρώτη εμπειρία, έχει άλλον αέρα και άλλη σιγουριά, που βοηθάνε όχι μόνο τον ίδιο αλλά και όλη την ομάδα. Και κάτι ακόμα: υπάρχει και η κρυφή προσθήκη του Μάριτς, ενός παίκτη που λόγω τραυματισμού, πέρυσι δεν μπόρεσε να δείξει τι αξίζει.

Ομως πάρα πολλά θα κριθούν από τη δυνατότητα των νεοφερμένων Σμιθ και Λόγκαν να ανταποκριθούν σε ένα επίπεδο απαιτήσεων πρωτόγνωρων γι' αυτούς καθώς και από τις αντοχές του Γιασικεβίτσιους, από τον οποίο ο Παναθηναϊκός, ιδίως στα κρίσιμα ματς, περιμένει να του προσθέσει ποιότητα και υψηλή εμπειρία.

Αν όλα πάνε καλά, υπολογίζεται ότι, μετά το Γενάρη, ο Παναθηναϊκός, και με την αναμενόμενη προσθήκη του Περπέρογλου, θα είναι έτοιμος να εκμεταλλευθεί τα όποια κενά θα έχει προκαλέσει σε βασικούς του αντιπάλους η πιθανότατη επιστροφή των NBAers στην Αμερική.

*******

Αντίθετα από τον Παναθηναϊκό, ο Ολυμπιακός δεν είχε ένα ελπιδοφόρο ξεκίνημα στην Ευρωλίγκα, ίσως γιατί τραυματισμοί σημαντικών του παικτών συνέπεσαν με ένα έτσι κι αλλιώς δύσκολο ματς στο Μπιλμπάο.

Ομως, ανεξάρτητα από τις όποιες ατυχίες τον έπληξαν στην πρεμιέρα, η πορεία του με μία τόσο ριζικά ανανεωμένη και άπειρη ομάδα δεν αναμένεται στρωμένη με ροδοπέταλα. Πράγμα που φαίνεται να το ξέρει καλύτερα απ' όλους ο προπονητής του, Ντούσαν Ιβκοβιτς, ο οποίος προσπαθεί να καλύψει τις αδυναμίες με αυστηρή αμυντική προσήλωση και αγωνιστική πειθαρχία.

Με δύο κολεγιόπαιδα από τις ΗΠΑ, τέσσερις δικούς μας πιτσιρικάδες και άλλους δύο από τη Σερβία και τη Λιθουανία, οι «ερυθρόλευκοι» μοιάζουν εφέτος με εκκολαπτήριο ταλαντούχων παικτών και όχι με μία ομάδα φτιαγμένη να κυνηγήσει υψηλούς στόχους, όπως τα προηγούμενα χρόνια.

Με βάση τη σύνθεση του ρόστερ της, όμως, αλλά και τον τρόπο που τη βάζει να παίζει ο προπονητής της, αναμένεται να βγάλει στο παρκέ έναν κινητήριο ενθουσιασμό, που, ανάλογα με τις περιπτώσεις, μπορεί να κάνει ακόμα και θαύματα. Ιδιαίτερα στο ζεστό περιβάλλον του ΣΕΦ

και πολύ περισσότερο αν ο κόσμος σταθεί με συνέπεια στο πλευρό της.

Τα τελευταία 6-7 χρόνια, είχαμε συνηθίσει να ποντάρουμε σε δύο ελληνικές ομάδες για το φάιναλ φορ, αλλά η οικονομική συγκυρία περιόρισε τις δυνατότητες. Ο

Ολυμπιακός μοιάζει να είναι εφέτος μακριά από έναν τόσο υψηλό στόχο και ο Παναθηναϊκός προσπαθεί να υπερασπίσει τα κεκτημένα, μέσα από μια νέα υπέρβαση, που, εάν τελικά επιτευχθεί, θα ισοδυναμεί με θαύμα.

Πηγή: Ελευθεροτυπία