Η ιστορία των «ιπποπόταμων της κοκαΐνης» του Πάμπλο Εσκομπάρ παίρνει νέα τροπή, καθώς ο Άναντ Αμπάνι, γιος του Ινδού μεγιστάνα Μουκές Αμπάνι, κατέθεσε πρόταση στην κυβέρνηση της Κολομβίας για να αναλάβει τη διάσωση 80 ζώων που έχουν μπει στο στόχαστρο των αρχών λόγω της ανεξέλεγκτης αύξησης του πληθυσμού τους. Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα, ο Αμπάνι ζητά να «παγώσει» το σχέδιο ευθανασίας και να επιτραπεί η ασφαλής μεταφορά των ζώων στο κέντρο Vantara, στο Γκουτζαράτ της Ινδίας.

Οι ιπποπόταμοι αυτοί είναι απόγονοι των ζώων που είχε εισαγάγει παράνομα στην Κολομβία τη δεκαετία του 1980 ο Πάμπλο Εσκομπάρ, στο πλαίσιο του ιδιωτικού ζωολογικού κήπου που είχε δημιουργήσει στην περίφημη Hacienda Nápoles. Μετά τον θάνατό του, το 1993, τα περισσότερα ζώα μεταφέρθηκαν αλλού, όμως οι ιπποπόταμοι αφέθηκαν να περιφέρονται στην περιοχή. Έκτοτε προσαρμόστηκαν στο περιβάλλον και πολλαπλασιάστηκαν, δημιουργώντας σήμερα ένα σοβαρό οικολογικό πρόβλημα στη λεκάνη του ποταμού Μαγκνταλένα.

Η Κολομβία σχεδιάζει πρόγραμμα ελέγχου του πληθυσμού των ιπποπόταμων, που περιλαμβάνει και την ευθανασία περίπου 80 ζώων. Οι αρχές υποστηρίζουν ότι ο πληθυσμός τους, που εκτιμάται πλέον κοντά στα 200 άτομα, απειλεί το οικοσύστημα, ρυπαίνει υδάτινους πόρους και πιέζει ιθαγενή είδη, όπως οι ποταμοχελώνες και οι μανάτοι. Το Reuters μετέδωσε ότι χωρίς παρέμβαση ο αριθμός τους θα μπορούσε να φτάσει περίπου τους 1.000 έως το 2035.

Εδώ παρεμβαίνει ο Άναντ Αμπάνι, παρουσιάζοντας μια εναλλακτική που επιχειρεί να συνδυάσει φιλοζωία, χρήμα και διεθνή κινητοποίηση. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι τα ζώα δεν φέρουν ευθύνη για το πού γεννήθηκαν ούτε για τις συνθήκες που δημιούργησε η ανθρώπινη απληστία. Σε ανάρτησή του, σύμφωνα με τη Hindustan Times, τόνισε ότι εφόσον υπάρχει δυνατότητα ασφαλούς και ανθρώπινης λύσης, υπάρχει και ευθύνη να επιχειρηθεί.

Η πρόταση αφορά τη μεταφορά των 80 ιπποπόταμων στο Vantara, ένα τεράστιο κέντρο περίθαλψης και διατήρησης άγριας ζωής στην Ινδία. Το καταφύγιο, το οποίο έχει ιδρύσει ο Αμπάνι, φιλοξενεί περισσότερα από 150.000 ζώα, σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα. Η πλευρά του Ινδού επιχειρηματία παρουσιάζει το σχέδιο ως «επιστημονικά καθοδηγούμενη» μετεγκατάσταση, με μόνιμη φροντίδα για τα ζώα σε ειδικά διαμορφωμένο περιβάλλον.

Το εγχείρημα, ωστόσο, δεν είναι απλό. Η μεταφορά 80 ιπποπόταμων από την Κολομβία στην Ινδία προϋποθέτει άδειες, κτηνιατρικούς ελέγχους, ειδικές υποδομές, τεράστιο κόστος και πολιτική συμφωνία ανάμεσα σε κράτη. Ανάλογη προσπάθεια μετεγκατάστασης είχε τεθεί στο τραπέζι και το 2023, χωρίς να προχωρήσει, λόγω γραφειοκρατικών και πρακτικών εμποδίων.

Η υπόθεση έχει και μια βαθύτερη διάσταση. Από τη μία πλευρά, οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι ιπποπόταμοι αποτελούν χωροκατακτητικό είδος στην Κολομβία και ότι η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή τους μπορεί να διαλύσει την ισορροπία ενός ολόκληρου οικοσυστήματος. Από την άλλη, φιλοζωικές οργανώσεις και πολίτες αντιδρούν στην ευθανασία, υποστηρίζοντας ότι τα ζώα δεν πρέπει να πληρώσουν το τίμημα της ματαιοδοξίας και της παρανομίας του Εσκομπάρ.

Ο Άναντ Αμπάνι, ο οποίος έγινε παγκοσμίως γνωστός το 2024 λόγω του υπερπολυτελούς γάμου του με τη Ράντικα Μέρτσαντ, επιχειρεί τώρα να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που μπορεί να δώσει λύση σε ένα από τα πιο παράδοξα περιβαλλοντικά προβλήματα του πλανήτη. Το Vantara είναι για τον ίδιο κάτι παραπάνω από καταφύγιο· το έχει παρουσιάσει ως χώρο αποστολής και φροντίδας για ζώα που χρειάζονται προστασία.

Το ερώτημα είναι αν η Κολομβία θα δεχθεί την πρόταση και αν η διάσωση μπορεί πράγματι να γίνει στην πράξη. Γιατί εδώ δεν μιλάμε απλώς για μια συμβολική κίνηση. Μιλάμε για μια επιχείρηση διεθνούς κλίμακας, με ζώα τεράστιου μεγέθους, μεγάλους κινδύνους και αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις.

Οι «ιπποπόταμοι της κοκαΐνης» παραμένουν ένα ζωντανό κατάλοιπο της εποχής Εσκομπάρ: μια παράλογη κληρονομιά πλούτου, εγκλήματος και ανθρώπινης αλαζονείας, που δεκαετίες αργότερα μετατράπηκε σε οικολογικό πονοκέφαλο. Αν η πρόταση Αμπάνι γίνει δεκτή, τα ζώα μπορεί να γλιτώσουν την ευθανασία. Αν όχι, η Κολομβία θα κληθεί να εφαρμόσει ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα προγράμματα ελέγχου άγριας ζωής των τελευταίων ετών.