Μια διαφορετική και πολύ πιο σκληρή ανάγνωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή δίνει ο οικονομολόγος-οικονομέτρης Γιώργος Αδαλής, μέσα από την ανάλυσή του στο International Institute of Strategy, ξεκαθαρίζοντας ότι όποιος βλέπει τον πόλεμο γύρω από το Ιράν σαν επανάληψη του 1973, απλώς διαβάζει λάθος το παιχνίδι.

Ο Αδαλής επιμένει ότι το πετρέλαιο σήμερα δεν είναι απλώς καύσιμο, αλλά εργαλείο ισχύος που επηρεάζει αγορές, νομίσματα, ναυτιλία και πολιτικές ισορροπίες. Με απλά λόγια, το βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο πόσο θα κοστίζει η ενέργεια, αλλά ποιος θα έχει ασφαλή και άμεση πρόσβαση σε αυτήν.

Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βάζει το Στενό του Ορμούζ, το οποίο χαρακτηρίζει γεωοικονομικό κόμβο. Και εξηγεί ότι ακόμη και χωρίς πλήρες κλείσιμο, η αβεβαιότητα αρκεί για να τινάξει στον αέρα τα ασφάλιστρα κινδύνου, να αλλάξει τις εμπορικές ροές και να μετατοπίσει την αγορά προς το πιο «σίγουρο» φορτίο.

Γι’ αυτό, όπως σημειώνει, είδαμε και το σπάνιο φαινόμενο το αμερικανικό αργό WTI να ξεπερνά το Brent, καθώς οι αγορές το αντιμετώπισαν ως πιο προσιτό και ασφαλές.

Ο Αδαλής στέκεται επίσης στο γεγονός ότι σε συνθήκες σοκ οι αγορές δεν τρέχουν σε θεωρίες περί αποδολαριοποίησης, αλλά στη ρευστότητα. Και η ρευστότητα, όπως λέει, εξακολουθεί να έχει όνομα: δολάριο.

Το μήνυμα της ανάλυσης είναι καθαρό: η μάχη πίσω από τον πόλεμο στο Ιράν δεν κρίνεται μόνο με πυραύλους και στρατούς, αλλά στις ροές ενέργειας, στα δεξαμενόπλοια, στα ασφαλιστήρια κινδύνου και στις αγορές που φοβούνται πρώτα την έλλειψη και μετά την ακρίβεια.