Σαφείς εξηγήσεις από την Κομισιόν για το πού κατευθύνονται τα ευρωπαϊκά κονδύλια προς τη Συρία ζητά ο Νικόλας Φαραντούρης, βάζοντας στο στόχαστρο τη δέσμευση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν για πακέτο 620 εκατ. ευρώ την περίοδο 2026-2027 και θέτοντας ανοιχτά το ερώτημα αν τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων καταλήγουν εκεί που πρέπει ή αν τελικά τροφοδοτούν αδιαφανείς μηχανισμούς σε μια χώρα όπου συνεχίζονται οι διώξεις κατά χριστιανικών κοινοτήτων.

Ο Έλληνας ευρωβουλευτής, με κοινοβουλευτική ερώτηση που συνυπογράφει μαζί με ευρωβουλευτές από διαφορετικές χώρες και πολιτικές ομάδες, ζητά συγκεκριμένα στοιχεία για τη διαφάνεια, την ιχνηλασιμότητα και τη λογοδοσία γύρω από τη διάθεση των ευρωπαϊκών πόρων. Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η απαίτηση να γίνει ξεκάθαρο ποιοι λαμβάνουν τα χρήματα, με ποια κριτήρια, για ποιους τομείς και με ποια εγγύηση ότι η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση δεν χάνεται μέσα σε αδιαφανείς διαδρομές.

Ο Φαραντούρης ζητά ακόμη σαφείς απαντήσεις για το κατά πόσο ενισχύονται στην πράξη η κοινωνία των πολιτών, τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης και οι τοπικές πρωτοβουλίες, ή αν αντιθέτως οι ευρωπαϊκοί πόροι καταλήγουν σε φορείς που όχι μόνο δεν συμβάλλουν σε μια δημοκρατική και βιώσιμη μετάβαση, αλλά ενδέχεται να λειτουργούν σε βάρος των ίδιων των κοινοτήτων που βρίσκονται υπό πίεση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο ζήτημα των διώξεων των χριστιανών και ειδικά των Ελληνορθόδοξων της Συρίας, επισημαίνοντας ουσιαστικά ότι δεν μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να μιλά για στήριξη της χώρας χωρίς αυστηρούς όρους, την ώρα που ιστορικές θρησκευτικές και εθνοτικές κοινότητες εξακολουθούν να απειλούνται.

Η νέα αυτή παρέμβαση δεν έρχεται από το πουθενά. Αποτελεί συνέχεια μιας σειράς πρωτοβουλιών που έχει αναλάβει ο Έλληνας ευρωβουλευτής για το ίδιο ζήτημα. Ήδη από τις 23 Ιανουαρίου 2025 είχε αναδείξει με γραπτή ερώτηση προς την Κομισιόν την ανάγκη προστασίας των μειονοτήτων, εν μέσω της προέλασης των τζιχαντιστικών δυνάμεων του Τζολάνι.

Ακολούθησε η επίσκεψή του στη Δαμασκό από τις 7 έως τις 9 Μαρτίου, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή, καθώς τότε είχαν καταγραφεί μεγάλες σφαγές. Μετά την επίσκεψη εκείνη, όπως σημειώνεται, γνωστοποίησε προς την ΕΕ και τις ΗΠΑ τις διώξεις και τα πογκρόμ που βρίσκονταν σε εξέλιξη.

Στη συνέχεια, στις 7 Απριλίου 2025, επανήλθε ζητώντας άμεσα μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεχιζόμενων διώξεων σε βάρος χριστιανών και αλαουιτών, ενώ στις 23 Ιουνίου 2025 κατήγγειλε τους βομβαρδισμούς χριστιανικών εκκλησιών στη Δαμασκό, μεταφέροντας το θέμα ξανά στο ευρωπαϊκό προσκήνιο.

Το πολιτικό μήνυμα της νέας παρέμβασής του είναι σαφές και αιχμηρό. Ο Φαραντούρης και όσοι συνυπογράφουν την ερώτηση ασκούν ευθεία κριτική στην Κομισιόν για τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται το συριακό ζήτημα, προειδοποιώντας ότι η χρηματοδότηση χωρίς αυστηρή αιρεσιμότητα, χωρίς ελέγχους και χωρίς μηχανισμούς λογοδοσίας μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη.

Ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι η προστασία των θρησκευτικών και εθνοτικών κοινοτήτων, η ενίσχυση της δημοκρατίας και η στήριξη των τοπικών κοινωνιών δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως γενικές διακηρύξεις καλών προθέσεων. Όπως υπογραμμίζει, πρέπει να αποτελούν σαφή προϋπόθεση για κάθε ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και όχι να μένουν στο επίπεδο του ευχολογίου.

Η παρέμβαση αυτή στριμώχνει πολιτικά την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και συνολικά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, γιατί φέρνει στο τραπέζι ένα ερώτημα που δεν απαντιέται εύκολα: πώς είναι δυνατόν να δεσμεύονται εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για τη Συρία χωρίς να υπάρχει απολύτως καθαρή εικόνα για το ποιος τα διαχειρίζεται, ποιος τα ελέγχει και ποιος τελικά ωφελείται από αυτά.

Σε μια περίοδο όπου η κατάσταση στη Συρία παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη και οι διώξεις κατά μειονοτήτων συνεχίζονται να προκαλούν ανησυχία, ο Νικόλας Φαραντούρης επιχειρεί να μεταφέρει την πίεση κατευθείαν στην κορυφή της ευρωπαϊκής διοίκησης, απαιτώντας έλεγχο, διαφάνεια και πολιτική ευθύνη. Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο που δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στη νέα του κίνηση.