Κάποια ολοκαίνουρια και τόσο ζουμερά σε ουσία, που είναι αδύνατον να μην τα καταβροχθίσουμε. Για την αξία του φετινού Ροδίτικου επιτεύγματος έχουμε αναφερθεί και το καπέλο έχει υψωθεί τόσες φορές προς τον Βασίλη Φραγκιά και τους παίκτες του. Ολος αυτός ο συφερτός, που ορίζει τις τύχες του μπάσκετ, έπρεπε να σκάψει λάκκους για να κρυφτεί, βλέποντας το κλειστό γυμναστήριο της Ρόδου, να γνωρίζει ανεπανάληπτες στιγμές, όχι μόνο γιατί αντίπαλος ήταν ο Παναθηναϊκός, αλλά γιατί η σαρξ εξ της σαρκός του ντόπιου, παρατασσόταν να αντιμετωπίσει τον μεγάλο αντίπαλο ως (κι όχι σαν) ίσος (βαθμολογικά) προς ίσο.

Διαβάστε ολόκληρο το σχόλιο στο leoforos.gr