Μάλλον θα πρέπει επιτέλους να συμφωνήσουμε σε κάτι πολύ χρήσιμο για όλους μας, όταν έρχονται οι μέρες που θα συζητούμε για το ντέρμπι Αρη- ΠΑΟΚ, στο μπάσκετ:

Όχι άλλες αναφορές, γεμάτες μελαγχολία, στο παρελθόν. Όχι άλλες θύμησες από τα ντέρμπι με τον Γκάλη και τον Γιαννάκη και τον Πρέλεβιτς και τον Κόρφα ή τον Σταυρόπουλο. Φτάνει πια. Δεν είναι αυτό το μπάσκετ. Δεν είναι αυτό που αξίζει στο μπάσκετ, όπως υπάρχει με τη σημερινή του μορφή. Είναι άδικο και για αυτούς που το υπηρετούν και για όσους το παρακολουθούν.

Εκτιμώ ότι το σημαντικότερο είναι ότι υπάρχει τουλάχιστον μία ή δύο γενιές, νεαρών παικτών που δεν έχουν καμία εικόνα από εκείνα τα ντέρμπι κι ό,τι έχουν δει είναι στο youtube. Έχουνε μεγαλώσει με Διαμαντίδη και Σπανούλη και ένα σωρό ακόμη παικταράδες.

Και ξέρετε κάτι: είναι καλύτεροι από εκείνους τους «παλιούς». Είναι βιονικοί σε σχέση με τους παλιούς αθλητές. Είναι η εξελιγμένη μορφή εκείνων που θαυμάσαμε εμείς οι παλιότεροι.

Όσοι νομίζουν ότι εκείνοι ήταν καλύτεροι, είτε σε φυσικές δυνάμεις, είτε σε ευφυΐα, πλανώνται πλάνην οικτράν και τους λυπάμαι γιατί βασανίζονται.

Είναι η φυσική εξέλιξη που ευνοεί τους σημερινούς αθλητές και είναι καλύτεροι. Αποδεικνύεται άλλωστε από μια σειρά τίτλων που δεν θα μπορούσαν να τους ονειρευτούν καν οι προκάτοχοι τους, στις δεκαετίες του ΄80 ή του ΄90.

Ας αφήσουμε οριστικά λοιπόν ό,τι έχει να κάνει με το παρελθόν και ας αντιμετωπίσουμε το παρόν σε κάθε ντέρμπι, ακόμη κι αν οι ομάδες του Άρη και του ΠΑΟΚ δεν είναι γεμάτες από τους παικταράδες του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, αλλά, είναι απλά ανταγωνιστικοί.

Πηγή: sday.gr