Εννοείται πως δεν πρόκειται να μπω σε διαδικασία να αναλύσω τα τι και τα πως της νίκης επί της Μπανταλόνα. Τα έχουμε πει και μην τα ξαναλέμε, από την εποχή που ο δικός μας Γκάλης, δηλαδή ο Μηνάς, έκανε φιγκιουρέιτ με τον Κουντουράκη, έχει αλλάξει εντελώς το μπάσκετ. Απλώς είναι πολύ εύκολα κατανοητό, πως όταν γυρίζεις ματς από το μείον 13 απέναντι σε ισπανική ομάδα, που είναι και η οικοδέσποινα του φάιναλ φορ και άρα τα σπόρια της σφυρίχτρας τα έχει δικά της, κάτι πολύ καλό έχεις κάνει μέσα στο παρκέ.

Νομίζω όμως το πιο σημαντικό απ’ όλα, είναι το πως σ’ αυτή την συνθήκη ασύλληπτων ανισοτήτων που έχει δημιουργηθεί και στο ελληνικό και στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, η ΑΕΚ καταφέρνει ακόμα να σκαρφαλώνει και σταθερά να κοιτά κάποιες κορυφές. Έστω και όχι τις πιο ψηλές. Σ’ ένα περιβάλλον κομμένο και ραμμένο πλέον για λίγους και μπασκετικά προύχοντες, η ΑΕΚ βρίσκει τρόπους να σηκώνει ανάστημα επιτυχίας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο στο enwsi.gr